|
Happy Endings
x
Nero ( in Spanje heette hij Negro ) is sinds 24 januari bij ons! Al heel snel nadat alles rond was kon hij mee op een vlucht en konden we hem ophalen. Wat een schatje was het! En wat was hij overal 'bang' van. Zoals er al gezegd was zou hij erg onwennig zijn voor heel veel dingen en dat was ook zo. Maar al vrij snel snapte hij wat de bedoeling was van wandelen en alle normale dingen. De hondencursus kwam hij binnen als een bangig hondje met de staart tussen zijn pootjes, maar na vier weken intensief oefenen is hij met vlag en wimpel geslaagd! Inmiddels zit hij midden in de puberteit en doet hij regelmatig waar hij zelf zin in heeft! Nog steeds moeten we erg lachen als hij nieuwe dingen ontdekt die voor ons zo normaal zijn, zoals de tuinslang! Samen met zijn vriendje Binkie heeft hij het prima hier! Hij heeft volop energie en is ontzettend lief en zachtaardig. Wij zijn erg gelukkig met onze nieuwe viervoeter! Veel succes met jullie goede werk! We volgen jullie op de voet! Groetjes familie Arnold.
>
|
x
Vandaag 17 april is het een jaar geleden dat Rakker (eerst Milu) bij ons is gekomen. Astrid heeft hem meegenomen vanuit Spanje en bij ons in Sneek thuis gebracht. Wat een mager iel ventje was hij. Uitgehongerd. Hij heeft de eerste maanden erg geschrokt, slikte de brokjes zonder te kauwen door. Dit heeft maanden geduurd en langzamerhand werd dit beter. Nu eet hij de brokjes smakelijk op en kan genieten van het eten. Hij is vanaf dag 1 ontzettend lief en aanhankelijk, hij dringt zich totaal niet op, is eerder erg bescheiden en trekt zich dan terug, meteen al zindelijk. Rakker moest wel echt leren om te spelen met een balletje, tak e.d. Nu gaat dit prachtig. Met de kinderen (bijna 8 en 10 jaar) gaat het vanaf het eerste moment fantastisch! Hij heeft tot de maand december niet of nauwelijks geblaft. Vanaf deze maand begon hij met wat geblaf. Hij was "thuis", werd "waakser", geweldig om te zien. Rakker is een echte knuffelhond, wil het liefst bij je op schoot zitten. Hij luisterde meteen heel goed, volgde ons (vooral mij, enigste vrouw in huis, misschien heeft dit invloed?) overal en lette zo op ons, ook buiten dat we het gevoel hadden dat de rollen waren omgedraaid. Rakker hield en houdt ons zo in de gaten en week, wijkt niet van onze zijde, dit gaat ook super dus. Rennen kan hij als de beste, staart achteruit, kop plat vooruit en racen maar, ongeloofelijk, wat een snelheid in dit rakkertje. Van water (zwemmen, in bad) is hij niet gecharmeerd en autorijden wordt wat beter maar dit ging niet van harte, erg zenuwachtig, overgeven. Maar hij ondergaat dit heel flink, hij is een topper!!! Veel mensen die hem zien vinden hem een erg leuk hondje om te zien en gaan dan vragen wat voor ras e.d. hij is en dan komt het asielverhaal en zijn ze zo onder de indruk.
Jullie doen geweldig werk, echt top!!! Petje af. Heel veel sucses voor jullie allemaal daar. We kunnen iedereen een hondje uit jullie asiel aanraden, we hebben er nog geen seconde spijt van. Hij is een fantastische, ontzettende lieve hond waar we ontzettend blij en wijs mee zijn. We hopen samen nog heel lang van elkaar te kunnen genieten!!!
De 1e foto is het moment dat Astrid hem bij ons thuis bracht. De andere foto's van Rakker in de loop van de tijd. Een ontzettende dikke knuffel van Rakker en lieve groeten vanuit het friese land, uit Sneek van Sjoerd, Anne-Greet, Diederik en Yme Schrichte.
|
x
Beste Peter en team,
Eind augustus 2012 wachtte ik in spanning af op Schiphol om Doeske op te halen, samen met nog een groepje mensen en de begeleiding van Animal in Need. Na ongeveer een uur na landing was het dan zover, de benches kwamen er uit gereden en daar zat mijn Doeske in. Wat spannend!, want dit is voor het eerst dat ik haar in het echt zie en ook meteen krijg. Het was een geurige ontmoeting aangezien Doeske zich helemaal had onder gepoept tijdens de vlucht..... Maar hoe ze er ook aan toe was, ze was enthousiast en kwispelde er niet minder om. Geweldig, het was nu echt, mijn wollige viervoeter was bij mij! Na afscheid van de andere honden heb ik haar even meegenomen naar het damestoilet van Schiphol om de meeste poep er af te wassen. Doodop als ze was van de vlucht en alle indrukken liet ze gewillig alles toe. Ze liet zich heerlijk dragen naar de auto en heeft de hele terugweg in mijn armen gelegen. Eenmaal thuis heb ik haar goed gewassen en drogend in de tuin zag ik dat ze onder de teken zat. Toch maar even naar de dierenarts 's-avonds waar we er hele tekennesten uit hebben gehaald, ook had ze aan beiden oren flinke oorontsteking dus dat ook meteen behandeld (wat moet dat pijn hebben gedaan tijdens de vlucht...). Een hele drukke eerste dag dus, maar wel nodig en omdat ze toch zo moe was, liet ze alles welgevallen.
Met haar knuffelige uiterlijk hebben al zoveel mensen mij aangesproken om te zeggen hoe leuk ze haar vinden en vragen mij dan welk ras zij is. Dat antwoord moet ik dan helaas schuldig blijven aangezien dat onbekend was toen ik haar kreeg, MAAR, ik ben gaan zoeken op internet en kwam de Catalaanse herder (Gos D'Atura) tegen, als twee druppels water lijkt deze op mijn Doeske! Dus het kan bijna niet anders dat zij hier een kruising van is als het niet een vol ras Catalaan is. Dus tegenwoordig zeg ik dat Doeske een kruising Catalaanse herder is als zij weer eens voor een Labradoodle wordt aangezien :)
Doeske heeft in de eerste maanden een ware groeispurt gemaakt, ze is zienderogen van puppy naar volwassen hond gegroeid. Wat is dat snel gegaan! Het is een echte superhond want alles is eigenlijk gladjes verlopen, van zindelijk maken tot alleen leren thuis zijn, Doeske leerde het in no-time! In het begin deed ik haar in de bench, dacht dat dit handig zou zijn bij zindelijk maken en eens een uurtje alleen te zijn, maar Doeske vond dit echt niks. Eerlijk gezegd hield ik ook al niet van een bench dus die heb ik na twee maanden de deur uit gedaan. Doeske vindt het prima om een paar uur alleen thuis te zijn maar dan wel als ze wat rond kan lopen en dat gaat geweldig.
Nu ruim 8 maanden later wordt Doeske eind april 1 jaar. Al is niet helemaal bekend wanneer ze geboren is, maar geschat op eind april, heb ik besloten dat 30 april, op Koninginnedag, haar verjaardag is :)
Ik ben dolblij met Doeske, het is een geweldige hond, enthousiast en lief naar iedereen, kan goed met alle honden opschieten en luistert goed (hoewel ze nu aan het puberen is ....). Zelfs met de kat is het geen probleem, al vindt ze het nog wel eens moeilijk om te zien dat de kat ook aandacht krijgt. Het liefst wil Doeske alle aandacht maar ze is al heel ver in het leren dat dat gedeeld moet worden. Zolang de kat niet voorgetrokken wordt vind Doeske het wel okay en komt het ook nog wel voor dat ze de kat een lebber over haar kop geeft :) Ik heb wat foto's meegestuurd om te laten zien hoe ze gegroeit is en hoeveel lol ze heeft!
Jullie mogen trots zijn op jullie werk, zoals jullie kunnen lezen en zien heeft dit weer geleid naar een goed thuis voor een hond uit jullie opvang! Dank jullie wel, groetjes, Cindy & Doeske.
|
x
Afgelopen zomer heb ik Fe meegenomen na mijn stage en ik vind het leuk om jullie even te laten weten hoe het gaat. Fe wordt deze maand 1 jaar oud, we weten niet precies wanneer ze geboren is, maar we zeggen 1 april. Het gaat erg goed! Ze is echt een drukke, speelse, jonge hond en we zijn allemaal gek op haar. Eind maart hebben we het basis gehoorzaamheidsdiploma gehaald en binnenkort wil ik behendigheid met haar doen. Daar is ze denk ik erg goed in, want ze is super snel en springt/klimt overal op. Met de honden van mijn ouders kan ze het ook goed vinden, al moest een van de twee in het begin wel wennen. Maar daar is ze goed door geaccepteerd en met de andere is ze beste vrienden! Ze heeft wel moeite gehad met zindelijk worden, maar ze heeft helaas ook drie keer blaasgruis gehad sinds september. Sinds kort staat ze op speciaal voer en hopelijk is ze er nu vanaf. Fe maakt mijn leven plannen wat ingewikkelder, maar ik zou niet meer zonder haar kunnen. Groetjes, Tara.
|
x
Toen Paco (voorheen bleu eye) in Nederland aankwam (april 2012) vond hij mensen erg eng, met de staart tussen de benen liep/kroop hij over de parkeerplaats op Schiphol naar onze auto toe. Eenmaal in de auto keek hij ons schichtig aan met die heldere blauwe ogen. Thuis was hij eerst ook erg schichtig en duurde het even voor hij ons vertrouwde. Uiteindelijk ging het met de dag beter en al snel werden we dikke maatjes. Het heeft langer geduurd voordat hij andere mensen (familie/vrienden) vertrouwde, maar als Paco diegene een paar keer had gezien, veranderde hij dan ook snel in een enorme knuffelbeer. Hij wil het liefst bij iedereen op schoot kruipen om te knuffelen en omdat hij er zo mooi uitziet met die ogen, willen mensen dat vaak ook! Het allerleukste vind Paco rennen en er zijn maar weinig honden die hem bij kunnen houden, en dat heeft hij ook door. Jagen achter ganzen en konijnen (alleen rennen, niet vangen) vindt hij fantastisch en omdat wij in de uiterwaarden van Arnhem wonen, heeft hij daar ook alle mogelijkheid toe. Kortom een bijzonder lief maatje! We hebbn er geen moment spijt van gehad, alleen maar vreugde. Hij is zo makkelijk, je wenst iedereen zo'n hondje toe! Groetjes van Stefanie en Aart en Paco(blue eye)
|
x
Hallo allemaal! Daisy woont nu bijna 2 maanden bij ons in Drenthe. Ze is echt een schatje en we verbazen ons erover hoe snel ze zich heeft aangepast aan ons gezin. Ze houdt van verre wandelingen door het bos of langs het water en speelt graag met andere honden. Ze laat zelf wel merken wanneer het tijd is om uit te gaan, dan knabbelt ze aan alles wat ze in huis tegenkomt. Daisy kan al goed los lopen, maar als ze wat ruikt, gaat ze haar neus achterna! Gelukkig hebben we snoepjes en luistert ze goed naar haar naam. Daisy is ontzettend enthousiast en nieuwsgierig, maar is ook een dikke slaapkop. Na een lange wandeling kan ze uren tegen je aan liggen slapen, het liefst onder een dekentje. Ze kan het goed vinden met de andere hondjes en is erg lief voor onze kleinzoon. Als we met haar wandelen zijn er veel mensen die zeggen: “wat een leuk hondje hoe komen jullie daaraan?” Ze vinden Daisy net een klein hertje. We genieten elke dag van haar en zijn allemaal stapelgek op haar! Wij hopen dat nog veel meer hondjes dankzij jullie een warm mandje mogen vinden. Groetjes, fam. Bansberg en een poot van Daisy.
|
|
x
Hallo allemaal op 21 oktober vorig jaar hebben we Bowie op het vliegveld in Eindhoven op mogen halen. Hij kwam meteen naar ons toe en sprong tegen mij op. Nog suf van de vlucht (hij had ook druppeltjes van Bach gekregen) ging hij, na alle papier overdracht en groeten, gedwee met ons mee in de auto. Het was een uur rijden maar het bleef, op wat piepjes na, rustig in de auto. Mijn oudste zoon was speciaal met Bowie achterin de auto gaan zitten. We kwamen 's avonds laat pas thuis en gingen dan ook kort erna slapen. Bowie in de bench in de woonkamer en de eerste drie nachten bleef er iemand bij slapen. Hij sliep de hele nacht door. De volgende dag twee keer in huis geplast maar daarna ging het helemaal goed. Netjes alles buiten. De eerste drie, vier dagen liep hij keurig met ons mee. Dat is nu wel anders. Nu trekt hij veel. Bowie is nu bijna 8 maanden oud en een echte "puber". Hij heeft net ontdekt dat hij ook zijn poot op kan tillen met plassen en ook worden er meer kleine plasjes achtergelaten. Hij wordt al een echte kerel. Iedereen die we tegenkomen vindt Bowie een mooie hond en dat is hij ook. Hij is nog gegroeid en iets breder geworden. In huis gaat hij steeds beter luisteren. Hij weet wat zitten en liggen is. Soms haalt hij de krant en dan reageer ik meteen dat hij dat goed gedaan heeft en geef ik hem in ruil(voordat hij gaat scheuren) een koekje. Wie weet leert hij het echt. Mijn jongste zoon was bang voor honden maar nu niet meer hoor. Zeker niet van Bowie. Hij vindt Bowie de liefste hond van de hele wereld. Ze spelen en knuffelen samen en liggen bij elkaar, waarbij ik altijd oppas wat er gebeurt en hem ook geleerd heb zich normaal niet kleiner te maken dan de hond. En sommige dingen mag hij niet doen zoals touwtrek spelletjes. Bowie is gelukkig erg lief van karakter. Hij zal niet bijten alleen als hij speelt voel je zo nu en dan zijn tanden. Bowie is wel erg enthousiast met alles. Hij springt tegen mensen en wil alles zien. Volgens mij heeft hij wel degelijk een jachtinstinct omdat hij achter katten en vogels aan gaat en dat hebben we nog niet kunnen verminderen. We zijn erg blij dat hij bij ons is. Hij is niet meer weg te denken. Wel gaan we eind maart op gehoorzaamheidscursus. We moeten er nog erg aan werken. Misschien doordat hij al 6 maanden in de kennel vrij heeft rondgelopen en niet hoefde te luisteren naar wat er verwacht werd van hem. We houden van hem en willen hem niet meer kwijt. Een blaf en een pootje van Bowie.
|
|
|
|
|
|
|
Page 1 of 60 |
|