Lelystad 06 februari 2010,  Kaynee(Kaylee) en Simbo,

Juni 2009, ons Spaanse hondje Luna (Lolita LL999) stierf plotseling. We misten haar vreselijk en besloten een nieuw hondje te adopteren.We zagen veel leuke hondjes op de site, maar Kaynee trok onze aandacht, ze stond prachtig op de foto's en leek ontspannen. Mijn zoons(11 en 12) vonden haar geweldig en we adopteerden haar. Mijn oog was ook gevallen op een grotere hond; Simbo,als puppy in het asiel terecht gekomen en ondertussen bijna een jaar oud. Simbo stond ook prachtig op de foto; ontspannen en zeer fotogeniek! Ik viel als een blok voor hem en wilde hem ook adopteren maar twijfelde toen ik besefte dat hij nog niet gesocialiseerd was en zeker niet zindelijk. Als reutje zou het goed mogelijk zijn dat hij zijn poot omhoog zou doen in onze woonkamer.Na een gesprek met Yvonne Luising deed ik het niet. 3 Augustus arriveerde Kaynee en ze was super; gelijk erg op ons gericht en kon na 2 dagen al los lopen omdat het duidelijk was dat weglopen voor haar geen optie was. Ze is grappig, vrolijk, slim en speels. Voor wat lekkers doet ze alles; zitten, liggen, poot enz. Ook het behendigheids parcour is een makkie. Haar zindelijk krijgen was ingewikkelder; ze heeft 3 maanden lang 's nachts geplast en/of gepoept. Ik kon haar nooit betrappen dus kon haar ook niet leren dat het fout was. 

Kaynee is dus een succes maar Simbo kon ik niet vergeten. Ik keek een paar keer per week op de site of hij al gereserveerd was maar helaas voor hem leek niemand geinteresseerd. Uiteindelijk kon ik er niet meer tegen en heb de knoop doorgehakt; Simbo wordt mijn persoonlijk project. 23 januari kwam hij op Schiphol aan; het enige leven dat hij kende was het asiel, een kennel. Hij was zo bang dat hij niet uit de bench wou komen. We hebben hem met bench en al mee moeten nemen. We zijn nu 2 weken verder en het gaat geweldig met deze lieve grote beer. Hij heeft veel aan Kaynee, zij leert hem een beetje hoe het moet.De eerste dagen waren zwaar omdat hij bang en onzeker was, nu is hij al zover dat hij blij is mij te zien, lekker los kan lopen, spelen met andere honden en bij ons op de bank wil liggen.Het grappige is dat hij als een teefje plast; mijn grootste angst blijkt ongegrond, hij plast nergens tegenaan, alleen tegen zijn eigen voorpoot! Hij is trouwens al zo goed als zindelijk.Simbo is een nieuwsgierige hond en niet bang voor geluiden en objecten, dat verbaasde eigenlijk wel.Ik kan hem rustig mee op visite nemen of de stad in, goed hé! Hij gaat rustig aan mijn voeten liggen als ik ergens moet wachten of ga zitten.Jammer is dat Simbo een wond aan zijn voorvoet heeft en gehecht moest worden. Ook had hij last van zijn oren die ik 2x daags moet behandelen. Het is een wonder dat hij me nog zo lief vindt!

Simbo is nog niet helemaal zichzelf maar dat kan ook niet na 2 weken. Hij zal steeds blijer worden en uiteindelijk helemaal thuis zijn. Nu, 08 februari, Simbo begint te spelen met knuffels en ballen, hij kwispelt eindelijk ook!!!!! Z'n poot gaat vooruit! Bijzondere dank aan Yvonne Luising voor de begeleiding en Kees Luising voor de moeite en de prachtige foto's!  Voor Peter in Spanje hoop ik echt dat het op een dag beter zal worden, dat meer Spanjaarden gaan inzien dat een dier een levend wezen is, en de druk minder wordt.  Voor al het goede werk een enorme knuffel van ons allemaal hier uit Lelystad!  

Groeten, Roldano, Cisca, Daniel, Dylan. Speciale groeten van Kaynee en Simbo!