Happy Endings
Gordi

Here are, as promised some pics of Gordi for you.You can see she is well loved and will be looked after.haha(little devil)I Will send some more to you at a later time,please feel free to use them on your website if you wish. Thank you for everything,
Angie (Bond) St Margarita Spain.

GordiGordi1Gordi3

 
Puck

Lieve Puck (voorheen Paloma).. ze kwam na een lange weloverwogen beslissing bij ons als opvanghondje, omdat ik zo graag mijn steentje wilde bijdragen aan het helpen van de hondjes uit Spanje. Mijn vriend zag het al gebeuren, ik zou nooit meer afscheid kunnen nemen van het 'opvang-hondje' dus onder de strenge voorwaarden dat ze niet zou blijven, haalden we Puck op 28 mei 2010 op van Schiphol. Ik had me er inmiddels volkomen op ingesteld dat ze niet mocht blijven maar toen het lieve, kleine, vrolijke meisje uit d'r bench werd bevrijd werd na een lange indrukwekkende reis, was het mijn vriend die direct helemaal was verkocht. Ingepakt door haar indringende oogjes en haar enthousiastme. Ze had zo veel meegemaakt, was zo ongelukkig in het asiel als klein zwak hondje en toch nog zo vol vertrouwen in de mens en zo ontzettend dankbaar, wie smelt er niet? Ik dacht oke, ze is leuk maar wacht maar tot we thuis zijn dan komen de probleempjes naar boven.. niets was minder waar. Puck deed erg hard haar best het perfecte hondje te zijn zodat ze mocht blijven en wonder boven wonder was ze gewoon perfect en uiteindelijk is ze ook gebleven. Op de eerste dag deed ze al haar plasjes en behoeften al buiten, hield ze zich ontzettend groot onder de enge douche en sliep ze zonder een kick te geven in de bench. Op dag twee kon ze al zitten op commando en kende ze haar naam, ze liep voorbeeldig aan de lijn en zelfs een stukje los!! Geen omver getrokken prullenbakken, geen geblaf en gejank, geen baknijd.. niets van dat alles. Alleen voor andere hondjes is ze af en toe wat bang en ze moet leren dat ze niet altijd bij haar baasjes kan zijn maar het feit dat ze ons nu al helemaal vertrouwd en zich zo op haar gemak voelt dat ze hoe dan ook bij ons wil zijn is ook ontzettend aandoenlijk. Ik had me zo iets anders voor gesteld bij een hondje van de straat/uit een Spaans asiel! Ik kan iedereen die twijfelt dan ook meer dan aanbevelen om een hondje uit het buitenland een nieuwe kans te geven, je krijgt er zo veel (meer) voor terug, ze willen zo snel leren omdat ze hun liefdevolle huisje zo waarderen en kijk eens wat een unieke plaatjes die mixjes zijn.. helemaal opgebloeid met simpelweg wat liefde en een wasbeurt, een lot uit de loterij of beter gezegd 'een van de loten uit de loterij'!Animal in Need, hartelijk dank voor dit fantastische hondje en al het werk dat jullie leveren voor deze hondjes. In de toekomst ga ik zeker weer mijn best doen voor jullie op te vangen!

Puckpuck3puck4

 
Razz

Hallo allemaal, 
Ik ben Razz, een donker bulldogmixje van ongeveer 3 maand oud.Het is nog maar iets meer dan 3 weken geleden dat mijn grote avontuur begon, ik ging in een grote stalen vogel weg van mijn spaanse vriendjes en vriendinnetjes...een hele spannende reis. Toen we eenmaal gestopt waren met vliegen was de spanning mij allemaal een beetje te veel geworden. Ik werd uit het kleine hok gehaald waar ik met nog 2 andere hondjes in zat en kreeg een ding om me nek heen met weer een ander groot eng wezen eraan vast! Die plaats waar ik terrecht was gekomen was helemaal vol met allemaal van die rare, grote en enge wezens...ik bleef plat op de grond liggen en durfde niet om me heen te kijken...ik was ook zooooo moe!  
Gelukkig hoefde ik niet te lopen en werd ik door dat enge wezen naar buiten gedragen...pff frisse lucht en iets minder rare wezens om me heen...ik werd er een klein beetje vrolijker van en plots ging heel even mijn startje heen en weer...waarop de 2 enge wezens die bij me waren me aankeken alsof er een wonder gebeurde!  
Na een hoop geklaag over hoe zwaar ik wel niet was (ik heb gewoon altijd gezorgt dat ik in Spanje genoeg te eten kreeg) gingen die enge wezens in een soort stalen hok zitten en ik moest op schoot liggen bij het wezen dat me gedragen had.Omdat ik doodmoe was vond ik het allemaal best als ik maar niet alleen werd gelaten. Na een lange reis moesten we eruit, maar gelukkig zag ik een lekker bedje dat al helemaal klaar stond voor mij...hier ben ik eerst maar eens in gaan liggen en heb mijn oogjes dicht gedaan...ik wilde ze niet meer open doen...straks wemelde het hier ook van de rare wezens!  
Gelukkig viel dit allemaal erg mee.Ik ben nu 3 weken bij het wezen dat ik eerst eng vond maar nu beschouw ze als de alfa leider van mijn roedel. Deze zorgt voor mijn eten en drinken en we gaan lekker ravotten buiten in het park...heerlijk is dat...lekker vrij rennen, spelen, in het water plonzen en andere honden en hun roedel begroeten. Alles gaat heel goed volgens mijn leider, alleen vind ik het ECHT niet leuk als mijn leider ergens heen wil waar ik niet bij kan zijn...dat geheimzinnige gedoe, daar houd ik totaal niet van! Gelukkig komt mijn leider wel altijd terug! Maar soms maak ik me ongerust en als ik dan vind dat het te lang duurt roep ik overal mijn leiders naam...zodat ze terug komt...dit werkt niet altijd maar toch probeer ik het!  
Ik hoop voor al mijn spaanse vriendjes dat ze het net zo goed hebben als ik...elke dag lekker uren in het park rennen en spelen, mee naar stal waar hele grote honden lopen en lekker met de leider stoeien! Dag iedereen, poot van mij en van mijn leider! Razz.

TamborTambor2Tambor3

 

 

 
Muffin
Beste allemaal van animal in need,  
Op 12 maart 2010 hebben wij onze Muffin, voorheen Maria maar dat vonden wij geen bijpassende naam voor haar omdat ze een snoepie is om op te eten vandaar MUFFIN, opgehaald op Rotterdam airport. Dat was een spannende aangelegenheid want je weet immers niet helemaal goed wat je in huis gaat halen maar toen ik haar koppie in de vervoersbox zag ,wist ik al dat het goed was wat een scheetje!!!!
Vanaf de eerste blik wederzijds was het liefde zoals dat alleen tussen hond en mens kan en moet zijn en wat was Muffin blij en opgewonden en toch ook wel bedeesd.De terugweg naar huis in de auto was ze doodmoe en al gauw viel ze bij mij op schoot in slaap oh zo lief.....De eerste dagen thuis zijn heel goed gegaan.Ze wilde alleen niets eten wat we ook voor haar kochten, eten deed ze niet maar na 3 dagen jahoor heel aarzelend begon ze eraan en nu eet ze als de beste. Vanaf het begin loopt ze keurig mee aan de riem, ze heeft alleen wel moeten wennen aan de grote afstanden die wij wandelen maar dat gaat nu uitstekend, en na 2 dagen luisterde ze al naar haar nieuwe naam en ze komt ook als je haar roept.Ze is superslim en heeft dus al heel gauw door hoe alles werkt en daardoor is ze ook heel makkelijk want ze snapt gewoon veel dingen. Ze mag bijna overal mee naar toe en dat vindt ze super leuk ze gaat mee op de fiets in een mandje, in de auto gewoon los en ze zit dan vaak naar buiten te kijken, in de bus en in de trein.Ze vindt het allemaal prima als ze maar mee mag,als ze alleen thuis moet blijven, wat ook wel eens gebeurd, alleen gelukkig nooit lang hooguit een uurtje, dan gaat ze in de bench die vind ze oke ,want overdag gaat ze uit zichzelf er in liggen slapen.Ze vindt het niet fijn om alleen te zijn en begint dus te blaffen en janken maar ook dat leert ze steed beter en nu hoor je haar al bijna niet meer. Sinds een week of 3 durft ze zich echt op haar plek te voelen.Ze weet nu dat ze hier erbij hoort want ze begint steeds meer te spelen met van alles en nog wat en ze begint streken uit te halen en zich helemaal uit te leven.Van tijd tot tijd  dan loopt ze als een razende rond binnen en buiten vol plezier en dat is oh zo leuk om te zien en om met haar mee te doen.Ze gaat natuurlijk ook met ons mee op vakantie naar de camping dat vindt ze echt te gek en ze weet dan ook al precies bij wie ze moet zijn voor wat lekkers tot grote vreugde van onze campingvrienden. Zoals jullie wel lezen gaat het heel goed met haar en ons, mensen die van haar afkomst horen zeggen vaak dan is zij een van de LUCKY ONE'S maar dan denk ik altijd nee wij zijn de gelukkige dat wij haar hebben kunnen adopteren en dat zij aan ons al haar vertrouwen liefde en dankbaarheid geeft.Ze is voor ons een lid van ons gezin en wij willen en kunnen haar dan ook niet meer missen. Peter bedankt dat jij leeft voor de honden en poezen van La Linea.Wij nemen ons petje voor je af echt klasse en Ana mucho gracias dat MUFFIN bij jou in de opvang is geweest want mede daardoor is ze geworden zoals ze nu is en heeft ze het gered.Heel veel groeten van ons uit Breda en een dikke poot en lik van MUFFIN voor jullie. 
Jack Dianne Sander Lisanne Smeekens en natuurlijk woef waf MUFFIN 
Muffin5Muffin3Muffin2Muffin1Muffin
 
 
 
Saartje
Twee maanden geleden hebben wij Saartje (Omaatje 13 a 14 jaar) gekregen. Het klikte meteen tussen Basje (Floppy 5 a 6 jaar) ook uit Spanje en Jeltje (11 jaar) die al vanaf pup bij ons is. Saartje heeft in het begin één keer geblaft en Basje schrok zich een hoedje. Macho Basje is meteen onder de indruk van Saartje. Wat andere niet mogen mag Saartje voor deze ene keer wel, namelijk uit Basje z’n bak eten. Hoewel Saartje niet zo makkelijk kan lopen, kan ze toch wel aardig mee komen. Iedere dag loopt ze met ons en de andere honden drie keer drie kwartier. Al snel hebben wij Saartje overal mee naar toegenomen. Ze volgt Basje en Jeltje, want ze kan immers niets horen. Op een country fair vindt ze de roofvogelshow het mooiste. Het liefst zou ze al die vogels willen verschalken. En op een terrasje liggen in de zon vindt ze prima.Ook in de fietskar is geen probleem. De baas trappen en als een koningin (Saartje) en koning (Basje) om je heen kijken. Mooi toch? Jeltje zit bij het vrouwtje in de fietsmand. Saartje is gewoon een lief oud hondje. Ze doet niet lelijk tegen andere honden. Ze kwispelt als je thuis komt. En danst als ze haar eten krijgt. Goed, we hebben wat dokters kosten gehad, maar het waren geen ernstige gevallen. Saartje kuchte bij aankomst erg. De antibiotica hielp niet voldoende. De kinderhoestdrank hielp nog het meest (tip van Yvonne de Lang van AIN). En nu kucht ze als ze zich verslikt en af en toe een keertje. Saartje went nu aan de huiselijke regels. Plassen en poepen buiten en niet in huis.En tijdens het koffiedrinken is er een hondenbrok.Het is eigenlijk wel grappig om alles in gebaren taal duidelijk te moeten maken wat de bedoeling is. Je creativiteit wordt op die manier wel gestimuleerd.

Je merkt dat Saartje gek is op ons vieren. En wij zijn gek met Saartje. Ze hoort gewoon bij ons en wij hopen dat ze nog lang bij ons mag zijn.

Saartje2SaartjeSaartje1Saartje4Saartje3

 

 

 

 

 
Snoes
Vanaf 3 april 2010, is Snoes bij ons. Vanaf het begin is het gezellig en goed. Ik ben met haar na drie weken op een cursus 'natural dogmanship' gegaan,
waar we al veel hebben geleerd en waar we nog steeds heel veel leren. (Snoes en ik zaten de eerste keer met open mond te kijken naar de andere honden: geweldig!).Snoes is een hele grote verandering in ons leven..een super verandering, we genieten ontzettend van haar. Ik ben onder de indruk van haar kalmte en haar aanpassingsvermogen, ze moet toch al heel wat hebben meegemaakt, ze is vijf.. Snoes is een hond die snel leert en wil leren. Ik neem haar mee op de fiets, ze rent graag heel hard. Ze is fijnzinnig, superslim en heel erg lief. Ze is dapper, stoer, grappig en ook nog 'es heel erg knap!  
Het is onze eerste hond en we vinden dat we enorm met haar boffen. Ik vond het mooi dat ik haar eerst even kon bezoeken in een lief gastgezin in Nederland. Het is een grote beslissing, neem daar de tijd voor zou ik zeggen. De beschrijving van Snoes op de site was helemaal goed. Soms twijfel ik of ik er goed aan heb gedaan om een hond helemaal uit Spanje te adopteren, maar wat ik tot nu toe om mij heen zie: er zijn maar weinig honden zo lief en flexibel als Snoes.
hartelijke groet,  Quinta Bies.
Snoes1Snoes
 
 
 
Raf
Dit is Raf (voorheen Mark). Over 3 weken is Raf precies een jaar bij ons, op 24 juni vorig jaar kwam hij aan. Toen al een vrolijke en lieve hond. De eerste tijd heeft hij vooral veel geslapen, hij moest echt bijkomen. Hij moest ook erg wennen aan de kinderen, en onze kinderen aan hem. Maar al snel waren ze dikke vrienden en verzonnen mijn kinderen de meest lieve troetelnamen voor hem zoals schattepatatje, jaffiejaf en kleine joos. Maar niet alleen Raf heeft zich moeten aanpassen, ook ik heb moeten leren een baasje te zijn. Raf en ik zijn sinds oktober op cursus, we hebben er veel lol in samen en we gaan met grote sprongen vooruit. Over een paar weken ons eerste examen. Ik ben reuze trots op mijn hond, hij heeft zijn tweede kans hier in Nederland met 4 pootjes aangepakt en hij is een echt kanjer. Het is elke dag genieten, genieten van zijn vrolijkheid, zijn speelsheid en zijn vertrouwen wat hij heeft in ons en wij in hem. Raf kon in het begin nog niet alleen blijven, maar door goed advies en training en vooral geduld om Raf de kans te geven het te leren, gaat dit nu super goed. Wij hopen nog heeeeel lang van Raf te mogen genieten, hij is een familielid geworden en niet meer weg te denken uit ons gezin.
Groeten, Erica
RafRaf1Raf2
 
«StartPrev12345678910NextEnd»

Page 3 of 36