|
Happy Endings
|
Famke is al weer een tijdje bij ons en we zijn dolblij met dit lieve meisje (famke is fries voor meisje).We hebben haar 13 december 2009 opgehaald op Schiphol. Onze kinderen vonden dit een hele belevenis, vooral omdat het vliegtuig 's avonds om 23.15 uur aankwam. En daar kregen we eindelijk onze Famke te zien en begon het kennismaken. Dat zat vanaf het begin helemaal goed.Vanuit het warme Spanje in het koude Nederland, want de winter was eindelijk begonnen. Een paar dagen later lag er een flink pak sneeuw in Friesland. Dat was even wennen voor Famke, maar al snel ontdekte ze at sneeuw wel heel leuk is.Al snel was het kerstvakantie en kreeg Famke alle aandacht. Hier geniet ze enorm van; het is een echt knuffelhondje. 's Morgens wil ze eerst over haar buik geaaid worden en gaat ze er helemaal voor liggen. Ze is nu bijna 9 maanden en nog heerlijk speels. Wij genieten alle 5 enorm van haar en ze is niet meer weg te denken uit ons gezin.
|
|
Hola!mi amiga, la que adoptó al cocker negro de la hepatitis quiere haceros llegar estas fotos para q veais lo lindo y bien que está.Un abrazo!!!!!
Hi!! This is Laura, Victoria's friend who adopted the little black puppy on 8th January.I send you some pictures of Trotsky He recovered from his cold and put the first vaccine. The family is very happy with him!!! Thank you!!
|
|
Beste medewerk(st)ers van Animal in Need in Nederland en Spanje,
Via deze weg willen we even laten weten dat we super blij zijn met onze pup Kleine Donder (voorheen Carlitos, geboren op 01-09-2009). Hij is hier geen minuut vreemd geweest en windt tot op heden iedereen en alles om zijn kleine pootjes. Weet zelfs de waakhond (55kg!!!) zover te krijgen dat ze het toestaat dat hij in haar mand mag liggen. Is super lief tegen ons dochtertje van 9 maanden, vindt het geweldig om met haar in de speelband te liggen rollebollen. Graaft al molshopen uit. Is de beste van de puppyles. Tilt al een week of twee zijn poot op als hij moet plassen (hij is 4,5 maand oud!!!). Is (bijna) zindelijk op een enkel ongelukje na en slaapt de hele nacht door. Raapt alles op van de grond wat je laat vallen (hulphond in de dop?). Heeft heilig ontzag voor onze grote zwarte kater (die hoefde maar een keer zijn voorpoot op te tillen en de boodschap was duidelijk! Mag ook wel als je 6,7kg weegt en enorm groot bent :-)).Om nu een lang verhaal kort te maken. We zijn echt super blij met hem. Willen jullie zijn oppasfamilie in Spanje namens ons hartelijk bedanken voor de goede start die ze hem hebben meegegeven. Aangezien hij de hele dag wel wil spelen en ravotten, en de rest van onze honden daar zichtbaar geirriteerd over raakt, hadden we bedacht dat een speelmaatje voor hem misschien wel een leuk idee was. We hadden daarom bedacht om pleeggezin voor een podencopupje te worden en hadden ons al opgegeven bij Evalien van Podencoworld/Dogsinneed. Maar toen... zagen we Lili op de site, een pupje van 3,5 maand en jullie raden het misschien al.. ze komt als alles goed gaat begin februari naar Nederland. Niet in de pleeg, maar als adoptie, want als alles goed is hebben we haar geadopteerd. Ik sluit niet uit dat we in de toekomst alsnog pleeggezin worden voor een podenco, maar eerst maar eens kijken hoe alles gaat reilen en zeilen met 2 pups in huis (en een dochtertje van 9 maanden, en ons werk etc etc). Gelukkig hebben we van onze hobby ons beroep kunnen maken (we hebben een dierenpension incl. een hondendagopvang) en aangezien we het bedrijf aan huis hebben kunnen de honden dus altijd mee naar het werk. Jullie doen supergoed werk! Ga zo door. En als we ooit ergens mee kunnen helpen dan weten jullie ons te vinden.
Groetjes, Yvette, René en Milou.
|
|
Op nieuwjaarsdag heeft mijn moeder Vlo geadopteerd. Haar vorige hondje was toch wel plotseling gestorven en wij (kinderen en kleinkinderen) vonden het toch wel belangrijk dat zij een nieuwe hond nam. Ik ben gaan zoeken en trof bij Animal in Need de hond Vlo. Het frappante was dat mijn dochter ook had gezocht en dezelfde hond had “uitgezocht” voor oma. Ik had wat foto’s van Vlo geprint en aan mijn moeder gegeven. Eigenlijk was zij op slag verliefd op Vlo. Zodoende hebben we hem een week later opgehaald en Vlo heet nu Flow en woont op een woonboot in Amsterdam. Na de autotocht van bijna 2 uur stapte Flow met zijn nieuwe vrouwtje uit en keek een beetje beduusd om zich heen. Er is alleen een smal voetpad langs de woonboten en Flow keek echt heel raar toen hij een eend zag. Ja, dat is een vreemd beest, je kon duidelijk aan Flow zien dat het voor het eerst was dat hij deze zag. Flow wende heel snel en is al de beste maatjes met Floor de kat. Nu (3 weken later) slapen zij zelfs gezamenlijk op een groot kussen. Flow heeft het getroffen (en mijn moeder ook!) want hij mag heerlijk op bed slapen, heeft een mandje, zit altijd bij mijn moeder op de stoel en speelt met de honden uit de buurt. Mijn moeder is dolblij met Flow en samen wandelen zij meerdere keren per dag in de buurt of spelen met de bal in de lange gang. Flow bleek erg waaks en laat van zich horen als hij geluiden hoort die hij niet kent. In het begin blafte hij zelfs als er een boot voorbij ging of als er een duif op het terras landde. Dat wordt al minder, want Flow weet nu dat dit soort geluiden oké zijn. Wij hopen dat zij samen fijne jaren tegemoet gaan!
Hartelijke groet, Barbara Hagen
EduCoaching Coaching, Training en Advies.
|
|
Na wat verwarring over onze ( Pekka ) Chico nu, konden wij hem ophalen op 22 augustus 2009.Wij waren al vroeg vertrokken naar schiphol, daar wij niet langer konden wachten.Maar wat duurt wachten daar lang zeg.
Goed eindelijk was onze schat zijn vliegtuig binnen, en ik kon mijn tranen niet meer bedwingen,toen ik hem in mijn armen kon sluiten.Hij was voor die tijd ziek geweest, en we hebben ( ook al kenden we hem nog niet echt ) over hem in gezeten. Maar eh, hij kon wel een badje gebruiken, want hij zag er niet uit, en hij rook ook niet echt lekker,na zo'n enerverend vluchtje met twee grote honden in een box.Waarschijnlijk was het ophouden van hun behoefte niet echt gelukt, want onze Chico heeft lang haar.Inderdaad hij had effe lekker de vloer geveegd, dus klitjes en luchtjes. Goed na een lekker badje en een kleine knipbeurt, was hij weer helemaal het mannetje.Maar hij was erg bang, en verstopte zich in huis, hij kwam bij niemand in de buurt.
Okee wij hebben wel wat moeite voor hem gedaan, om de beurt op de grond gaan zitten, en eten. Hem lekker de gelegenheid gegeven om aan ons te wennen, hij is er twee keer vandoor gegaan.Wij als een gek achter hem aan, maar inmiddels ligt meneer bij ons in bed.Is voorheen nog geen enkel hondje gelukt !, en zo bang als hij was, zo speels is hij nu !Hij is zo blij, en heeft zoveel fans, hij ligt het liefst voor het raam, naar de mensen te kijken, en de buurthondjes.Tot groot genoegen van de buurt. Vreemde mensen vind Chico nog steeds niets, ( gaan we lekker mee aan het werk ),maar met ons speelt hij al , en is hij een wereldhondje.Met een noodgang springt hij zomaar opeens uit het niets boven op ons, zo van ja hoor" speelkwartier".Om dan opeens de hele bank in te pikken door ongegeneerd languit op zijn rug alle pootjes naar boven,een potjete gaan snurken als een varkentje
Lieve mensen hartelijk bedankt voor jullie lieve zorgen voor onze Chico ( Pekka).Ga zo door met jullie werk, petje af voor jullie , en jullie doorzettingsvermogen .Heerlijk dat er nog mensen zijn met een hart. Dank jullie wel.Chico gaat hier nooit meer weg. Dikke zoen van ons voor jullie. Ina Boerhof en fam. te Zevenaar.
|
Op 3 augustus 2009 haalde we Flick nu Bonnie op en thuis gekomen keken onze 4 andere hondjes maar heel vreemd wat krijgen we nu ! Bonnie was dof en broodmager en Bonnie bleek 6 cm groter te zijn dan verteld .Hij was niet zindelijk en plaste echt overal en hij wilde al vrij snel de baas spelen over onze chihuahua oeps wat nu, gelijk Wenny gebeld van de stichting en we kregen super goed advies .De baas spelen was snel over en Bonnie is een lieve zindelijke hond geworden die zich heel goed heeft aangepast aan de roedel.We gaan elke dag naar het IJsselmeer waar ze zich helemaal uit kunnen leven, zwemmen spelen en ravotten. Hij is een hele mooie hond geworden die super blij is en mega hard kan rennen.Hij luistert goed en kan heel goed opschieten met de andere hondjes. We zijn heel blij met hem en zijn de stichting dan ook zeer dankbaar voor het advies en begeleiding die wij hebben gekregen ,echt super. Ik hoop dat er nog zeer veel hondjes gered worden.Ik ben me voor de stichting FriendsForAnimals gaan inzetten om zo ook mijn steentje bij te dragen. Ik wil iedereen bedanken die zich zo inzet voor de hondjes in Spanje. Groetjes Pedro , Sabine , Jennifer , Maxie , Teddy , Binky , Dusty , en onze spaanse vriend Bonnie.
 
 |
Bij deze ons verhaaltje van Chepito(Snowball).
Op 9 januari 2010 hebben wij Chepito(Snowball)moge ophalen bij de Van Der Valck hotel in Arnhem.
We moesten er om 16.00 uur zijn.We wilden eerst met de bus gaan maar i.v.m de weersomstandigheden die dag,de hevige sneeuwbuien en de gladheid was een kennis van onze zwager zijn kerk zo aardig om ons op te halen en weg te brengen,ondanks dat er 2 uur vertraging was voordat ons hondje arriveerden.
We hadden binnen gewacht in de Van Der Valck hotel en leerden ook zo de andere 4 adoptanten kennen,die ook op de honden wachten.
Uiteindelijk kwam het busje van Animal In Need rond 18.00 uur aan.En zagen wij Chepito voorin bij een van de stagiaires op schoot zitten!Echt Schattig!Hij was wel heel erg moe van de reis. Toen wij eraan kwamen lopen groette Chepito(Snowball) mij gelijk met een heel lief pootje alsof hij wilde zeggen Ik weet dat jij mijn vrouwtje wordt en ik wil mij even voorstellen. Het is een heel vriendelijk manneke!.We deden gelijk zijn jasje aan en stopten hem in een gewatteerde rugzak dat was zooo lief!! Toen wij thuis kwamen hier in Arnhem, stelde ik Chepito gelijk voor aan onze andere adoptie pup van een andere stichting uit Spanje,en dat ging wel goed,ze stelden zich aan elkaar voor. Ook met de podencomix Dominga(Francis van La Linea)ging het goed ze gromde even,maar ze accepteerde hem wel. Alleen de andere 2 oudere honden van 11 en 12 jaar duurt het wat langer voorat Chepito wordt geaccepteerd,het heeft tijd nodig. Chepito is wel een pittig hondje ook hij kan fel zijn,soms loopt Dominga de podencomix heel hard voor hem weg,maar dan corrigeren we Chepito even op een goede manier,en dan weet hij wel dat dat niet mag. Maar verder is hij ontzettend lief!!en aanhankelijk en geeft hij je ook kusjes!!.Wij kunnen niet zonder hem. Bij deze wilden wij ook Paco en Belen Bedanken voor de zorg,liefde en aandacht voor Chepito,en dat ze zolang Chepito op wilden vangen!!. Ook bedanken wij Peter van La Linea dat hij zo goed werk verricht en alles doet uit liefde voor de honden(blijf doorgaan Peter!),en ook bedanken wij de 2 stagiaires die meegegaan zijn en op Chepito hebben gepast en ook alle vrijwilligers en het hele team van La Linea!!Jullie doen goed werk!!Ga zo door!!!
Met Vriendelijke Groet,
Angela en Peter Steinbuch
|
|
Voordat 2009 voorbij is willen wij jou en iedereen van animal in need vertellen, dat onze Jaap (bij jullie Atos) een KANJER is. Hij is inmiddels gegroeid als kool. Altijd vrolijk en opgewekt. Wandelen en rennen als een speer, jullie zouden dit moeten zien. Trekt veel bekijks, vooral door die fantastische oren van hem. Jullie merken wel, Jaap heeft het getroffen, maar wij ook! Verder wensen wij iedereen een goed 2010 toe. Hartelijke groeten Jan en Ans van Bruggen.
 001.jpg)  002.jpg)  003.jpg)
|
|
|
Ik ben Moosje (voorheen Tilly) en ik ben op 11 oktober in Nederland gekomen. Ik vond het meteen helemaal leuk hier en eenmaal bij mijn échte thuis aangekomen bleek dat ik nog allemaal speelmaatjes had ook! Vooral met Joey en Milow kan ik goed spelen. Milow kende ik nog uit Spanje, toen heette hij Bucko. In Spanje was Milow heel bang maar hier is hij erg relaxed geworden en kunnen we samen kattenkwaad uithalen. Zoals de schaapjes laten schrikken of heel ver het weiland ingaan om lekker in de modder te graven. Over het algemeen ben ik wel braaf hoor, ik blijf toch het liefst dicht bij het baasje en kom altijd meteen als ze me roept. Mijn andere harige huisgenootjes zijn de honden Nube en Susanna, die komen ook uit Spanje. Nube is een grote langnek en met haar kan ik niet zo goed opschieten, zij is ook zo hoog, ze kijkt altijd op me neer. Susanna is zo een kleine met grote oren maar zij vindt mij een beetje eng (?). Ook wonen er hier katten en die ene die in het benedenhuis woont is heel arrogant, daar heb ik één keer een tik van gekregen en nu blijf ik maar uit zijn buurt.
Buiten is het helemaal te gek, een groot erf om te spelen en als we uitgaan gaan we met zijn allen naar het park waar ook altijd van alles te beleven is. Het baasje had zoveel vertrouwen in me dat ik al de tweede dag dat ik in Nederland was overal los mocht. Zij vindt mij heel slim, ik schijn van alles te ontdekken wat ik eigenlijk niet zou mogen ontdekken, zoals de plekken waar je door de hekken heen kan, hoe de deuren open moeten en hoe ik het traphekje boven zover open kan duwen dat ik erdoor kan om het voer van de bovenkatten op te eten. In het begin dacht ik dat ik boven naast de kattenbakken mijn poepje mocht doen omdat de katten dat daar ook doen maar ik geloof dat ze toch liever hebben dat ik het buiten doe. Dat viel niet mee hoor, de afgelopen tijd met die koude sneeuw.
Ik ben blij met mijn baasjes en zij zijn heel erg blij met mij. En het mooiste is dat ik hier voor altijd mag blijven!!!
Pootje van Moosje
|
|
|
|
|
|
|
Pagina 7 van 28 |
|