Inmiddels is het 24 november en Bommel ( hij heette eigenlijk Bobbel) is sinds 13 oktober bij ons in Eibergen.Toen we naar Aardenhout gingen hebben we onze eigen hond ( Harrie, een Labrador) meegenomen voor de eerste kennismaking. Het moest natuurlijk wel klikken…en ook met onze katten en konijntjes.Het is echt een schatje..hij is vrolijk, speels en vanaf de eerste dag gaat het goed met de andere diertjes, al moesten ze natuurlijk wel even aan elkaar wennen. We hebben de eerste weken even wat probleempjes gehad…..hij had een flinke oorontsteking, wormen en hij was in paniek als we hem alleen lieten.Dat is inmiddels allemaal verholpen, al is hij nog steeds “haantje de voorste”als we weg moeten, hij zit nog eerder in de auto als wijzelf.En als we thuis komen is hij zooooooo blij, alsof hij ons dagen niet heeft gezien JHij ligt graag bij ons op schoot, languit op zijn rug, en op bed. Hierbij een paar foto’s, zodat jullie een idee hebben over wie ik het nu heb.Ga zo door met jullie goeie werk, heel veel succes!!! Klaas, Belinda, Kelly, Floortje, Bommeltje, Harrie, Morris, Lucky, Snoes, Bunny

We feel very lucky and grateful. We are very impressed by the great work done by the people in AIN, especially the people working in the Asylum and we want also to thank Paco and Belen for taking so good care of Camino. They have done a great job. Some photos of  our Camino is attached. Yours faithfully Tine Rosenkjær. Denmark.

Gisteren( 21 november 2009) hebben wij in de middag Uli op schiphol opgehaald.  Bij de schuifdeuren van gate 1 stonden wij vol verwachting te wachten. En ja hoor, het wachten werd beloond, door de schuifdeuren kwamen twee karren met honden begeleid door twee adoptie medewerkers, Yvonne en Kees. Ze reden de wagens naar een rustige plek en wij liepen meteen achter de karren aan want we hadden al een glimp van Uli opgevangen! Kees vertelde mij dat hij een levendige hond is en vervolgens deed hij het deurtje van de flykennel open en daar kwam Uli, wat is hij mooi en groot!  Samen deden wij de nieuwe riem om zijn hals. En daarna begon de aaisessie waar Kees nog een foto van heeft gemaakt.  We gingen snel met Uli naar buiten, daar kon hij lekker plassen tegen de betonnen plantenbak. Na een aantal rondjes gelopen te hebben, gingen we naar de auto. Uli liep heel goed mee aan de riem. In de auto zat hij in de achterbak en kwam met zijn mooie kop over de bankleuning heen hangen.  Eenmaal thuis was Uli een en al blijheid, blij met zijn speeltjes en knuffel, maar vooral met ons. Vandaag, de tweede dag, is er wat meer rust gekomen. Uli ligt heerlijk languit te slapen op de grond.  Wel blijven wij animalinneed volgen en lezen Pedro’s dagboek. Vandaag gaan wij uit dank voor de goede zorg voor Uli een donatie doen want dat is nu wel even hard nodig!