Hallo allemaal,  

Ik ben nu al een tijdje bij mijn nieuwe baasjes Jan & Yrma in Nieuwegein, en heb het heerlijk naar t’zin. De eerste paar weken waren een beetje moeilijk want ik was nog niet zindelijk, maar dat hadden mijn baasjes gauw op gelost en binnen een paar weekjes was ik zindelijk. Ik loop een paar keer per dag met mijn baasje en hol heel erg veel, eet goed en slaap heel ,heel erg veel en lekker ( bij mijn baasjes) Dus al met al ben ik heel blij dat zij mij hebben gekozen, ik zou alleen wel eens willen weten hoe het met mijn zusjes is gegaan in Nederland,misschien dat hun baasjes dit lezen en een berichtje voor ons achter kunnen laten. Veel lieve pootjes van mij :  Marty ( voorheen Martina) en mijn baasjes Jan & Yrma.

Hierbij een verslagje van onze geadopteerde Bodeguero Muto.

We wonen sinds 1 jaar in Naperville USA, vanmorgen keek ik uitzending gemist "de reünie" met als een vd klasgenoten Peter Koekebakker. Het filmpje raakte me!! Peter de man die er mede voor heeft gezorgd dat ik nu mijn allergrootste viervoetige vriend heb, ik zeg; petje af!!!! Hij maakt niet alleen veel honden blij maar ook veel mensen die een hond mogen adopteren.

Op 9 januari 2010 kwam Muto vanuit Spanje naar Nederland en vervolgens bij ons gezin in Geldrop terecht. Naast onze 11 jarige labrador wilde we er heel graag een 2de hond bij hebben en na een zoektocht  viel mijn oog op Muto. Ik had natuurlijk nog nooit van het spaanse ras Bodeguero Ratonero gehoord maar na wat googlen sprak het me wel aan. 

Ondanks dat hij ruim 1 jaar oud was gedroeg hij zich als een pup en was zeer angstig, ik wist waar ik aan begon en wilde er alles aan doen om hem een zo aangenaam mogelijk leven te bieden binnen ons gezin maar dat kon ik niet alleen. Ik heb hulp gezocht bij de Martin Gaus hondenschool en ben met een positieve/diervriendelijke training een heel eind gekomen. Na een jaar met veel geduld en begrip en niet te vergeten liefde zagen we een hele andere Muto. Het is niet vanzelf gegaan maar als je ziet hoe graag hij wil leren dat is zo gaaf. Het is zo'n ontzettend leuk ras, ze zijn lief, heel aanhankelijk en heel slim. Als de kinderen hem een trucje willen leren lukt dat meestal binnen 10 minuten. Waar dit ras uiteindelijk voor is gefokt nl het jagen op ratten en muizen, dat zit er ook zeker in. Hij zit graag op zijn poefje voor het raam te loeren op eekhoorns en chipmonks (soort kleine eekhoorntjes) en als hij er een ziet vliegt hij naar buiten en rent er achteraan, gelukkig zijn de eekhoorns iets sneller want ook die vinden wij te leuk!

Ruim 1 jaar geleden zijn wij vanwege mijn man zijn werk naar de US verhuisd, helaas is onze labrador Maggie kort daarna hier overleden (13,5 jaar), maar Muto heeft het super naar zijn zin hier. Hij verstaat nu Spaans, Nederlands en Amerikaans :-)) Voor mij is het hier af en toe best zwaar zo ver van mijn familie en vrienden vandaan maar dan maakt mijn allergrootste vriend Muto het weer helemaal goed. De liefde en gezelschap die hij mij/ons geeft is goud waard. 

Vanmorgen tijdens de reünie op tv zag ik weer even waar Muto vandaan komt en het gezicht erachter en wil dan ook heel graag namens Muto en mij zeggen; THANKS Annelien van Ettinger  

Hallo iedereen, ruim een jaar geleden ben ik terecht gekomen in La Linea en dacht iedereen dat ik een vrouwtje was omdat ik nog twee pups bij me had. Maar na een goede scheerbeurt kwamen ze er achter dat ik toch een echte man was.

Ik mocht al heel snel naar Nederland en kwam hier op een hele mooie grote boerderij in Friesland terecht, waar ik tijdelijk werd opgevangen. Kort daarna kwamen er twee mensen op bezoek. Ik was heel enthousiast en sprong steeds heel hoog. Deze mensen wilden ook met mij aan een soort riem lopen, maar daar had ik echt geen zin in. Een uur later liep ik met deze mensen mee naar hun auto en moest ik er in springen en ging de vrouw naast me zitten. Mijn opvangers zwaaiden nog en de auto ging rijden, dit was spannend want waar ging ik naar toe?

Na een lange auto rit naar Arnhem mocht ik er uit en moest ik met die twee mensen naar binnen. Ze waren heel blij met mij en ze noemden zichzelf baasje en vrouwtje. Volgens mij hadden zij nog niet veel gegeten want er kwam kaas op tafel. Na een paar minuten heb ik hier lekker een stukje va n gepakt. Baasje en vrouwtje moesten hier om lachen. Ze hadden voor mij een mooie mand en allerlei speeltjes en lekker eten. Ik vond het fantastisch. Inmiddels heb ik ook al twee opleidingen op school gevolgd samen met vrouwtje. Ik ben voor beiden met vlag en wimpel geslaagd!

Ook heb ik vrienden gemaakt. Mijn grote liefde is Pien. Pien is mijn buurvrouw en samen hebben wij het heel leuk. Mijn andere vrienden zijn Aika en Toby. Toby komt ook uit La Linea. We wandelen regelmatig samen en mag ik ook bij hun op bezoek komen en we zijn samen op vakantie geweest naar Zeeland.

Ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik wil graag alle mensen uit het asiel en het opvanggezin bedanken voor mijn tweede kans!

Een poot en hele dikke knuffel van Bobby.

Omdat we binnen een half jaar twee van onze whippets hebben moeten laten inslapen, waren we op zoek naar een lief maatje voor onze laatste oude whippet. Op 3 juli 2012 hebben we Samson (hij heet nu Niño) van Schiphol opgehaald. Toen we in Nijverdal aan kwamen hebben de 2 honden in het bos kennis met elkaar gemaakt. Onze whippet was reuze enthousiast, terwijl Niño alleen maar angstig om zich heen keek en geen oog had voor die oude dame. Bij ons huis aangekomen durfde hij niet naar binnen, dat heeft ruim 3 kwartier geduurd. Toen hij eindelijk binnen was rende hij de kamer in en wilde via het raam naar buiten springen (arme ziel). We hebben hem maar even genegeerd en zijn gang laten gaan.

Na een tijdje werd hij wat rustiger en ging af en toe even op de grond liggen, hij was natuurlijk doodop van de lange reis en alle nieuwe indrukken. De eerste weken was hij erg schrikachtig, om het minste of geringste vloog hij opzij. Nu, na bijna 9 weken, is het al een hele andere hond geworden. Als we gaan  wandelen komt hij naar je toe om zijn kop door de halsband te steken, achter het huis gaat hij helemaal uit zijn dak en ploegt de hele tuin om en in de mand  ligt hij met 4 benen omhoog te slapen. (als dat niet relaxed is)!! We kunnen ook rustig weg gaan, hij maakt niks kapot en is goed zindelijk en als we weer thuis komen krijgen we een warm onthaal! Hij geniet echt van de wandelingen maar houdt alles wel goed in de gaten. Als er iemand achter ons loopt is hij nog wel onrustig maar dat wordt ook met de dag beter. In het begin was hij bang wanneer er een fiets voorbij kwam terwijl hij nu al naast de fiets een hele wandeling maakt, echt geweldig! Spelen met andere honden doet hij nog niet, ze dagen hem uit, springen tegen hem aan, maar hij blijft gewoon stil staan. We hopen dat dat ook beter gaat worden als hij een keer los kan lopen, maar dat durven we nu nog niet. We vinden het een geweldige hond en zijn dolgelukkig dat we hem geadopteerd hebben.  Hij is zooooo vreselijk lief voor ons en wil de hele dag wel geknuffeld worden. We hopen dat we nog lang van onze oude whippet mogen genieten, maar wanneer de dag komt dat we afscheid van haar moeten nemen zullen we geen moment twijffelen om weer een galgo uit La Linea een warme mand te bieden!  Als laatste willen we nog even kwijt dat we vinden dat jullie allemaal super werk verrichten en dat we heel erg blij zijn dat we Niño mochten adopteren!!!!!!  Groetjes van Dennis, Pascalle, Roberto en Jolanda Evers.

Op 26 juni 2012 mocht ik Tessa ophalen van Schiphol. Na bijna 2 jaar lang wikken en wegen ( mijn man en ik hebben immers al 2 honden) was het zover.

De beslissing was genomen om een hondje uit La Linea te laten genieten van het leven wat wij konden bieden.En dat werd Tessa.. een ongeveer 14 maanden oud zwart Spaans Waterhondje met een witte bef wat al een half jaar in het asiel was..Tessa bleek een naam die erg bij haar past dus die hebben wij zo gelaten. Bij aankomst uit Spanje had ze al een nette knipbeurt gehad, en na een bad voelde zij zich helemaal Happy. Haar vacht komt alweer terug en ze glanst mooi. Vanaf dag 1 is Tessa een zeer gemakkelijk, sociaal en lief hondje. In huis gaat alles prima en ze was ook direct al zindelijk. 's Nachts slaapt zij in haar Bench en hoor je haar helemaal niet. Zij kan lekker gek doen als ze met haar vriendjes in de tuin aan het dollen is, maar ook heerlijk bij je voeten liggen uitrusten. Natuurlijk was alles vreemd voor haar, maar nieuwsgierig als ze is stapt ze overal onbevangen op af. Andere honden, Katten, Kinderen het maakt haar allemaal niets uit. Alles wordt uitbundig begroet en besnuffeld. De eerste keer op het strand rendde ze direct de zee in achter haar bal  aan.. ( iedere bal die ze ziet beschouwt ze als haar bal, dus ff opletten bij voetballende kinderen).  Ook blijkt Tessa een enorm springtalent.. hekje van 1:20 mtr hoog geen probleem     

Weglopen doet ze gelukkig niet. Onze andere honden waren al snel aan haar gewend,en vooral onze Australian Shepherd teef  "Leetch"  (4 jaar) blijkt over een sterk moederinstinct te beschikken.. Met de ander , "Toby" een Wheaten Terrier reu van 7,5 jr is Tessa continu aan het bedenken wat voor kattekwaad ze nu weer uit kan halen.. een erg leuk gezicht als je zo'n blonde en een zwarte krullebol zij aan zij met de staart in de lucht bezig ziet in het bos of op het strand.  

Maar het grootste feest is natuurlijk met zijn drieën achter een bal aan, of onderzoeken welke tak nu het leukste is om mee te slepen.. Het liefst ook naar huis.. 

Er is inderdaad natuurlijk altijd veel discussie over het wel of niet adopteren van hondjes uit het buitenland. Natuurlijk geldt voor ieder dier waar je je over ontfernd: Bezint eer ge begint.. wees bewust van de verzorging die het beest nodig heeft. Wat mij wel opvalt is dat de hondjes uit La Linea vaak heel sociaal zijn, zich makkelijk aanpassen en het een kwestie is van dingen aanleren i.p.v. dingen afleren. 

Wij genieten in ieder geval iedere dag van onze Tessa..  Gr.   Esther Rottier

Op 2 april 2012 is Sissi meegekomen op onze vlucht vanuit het asiel naar de opvang. Sissi werd opvanghond nr 13 en bleek inderdaad ook wat pech te hebben. Ze werd geadopteerd, werd ziek en kwam bij ons terug. Na ruim 3 maanden konden we haar niet meer laten gaan en werd ze ons speciale verjaardags kado! Sissi is ondertussen helemaal ingeburgerd en vermaakt zich prima in ons soms koude en natte kikkerlandje. Wij zijn alle 4 dol op haar en zijn heel blij dat Sissi op ons pad is gekomen. Natuurlijk blijven we ons inzetten om het asiel te ondersteunen er komen tenslotte bijzonder lieve honden vandaan....wij kunnen het weten! We bedanken het team uit Spanje en Nederland voor de goede zorgen. Groetjes van Marcel, Klasina, Joël, Emma en Sissi Altepost.

Van 13 juli tot en met 9 augustus heb ik stage gelopen in het dierenasiel. De eerste dag heb ik de quarantaine-hokken schoongemaakt bij de dierenartskliniek. Fe (Dorma) was 4 maanden oud en had net een longontsteking achter de rug. Ik haalde haar uit haar hokje, ze legde haar kopje op mijn schouder en ik was op slag verliefd. Binnen een week was het geregeld, ze mocht mee naar huis! Op 9 augustus vlogen we samen met vijf andere honden naar Nederland. Fe mocht in een speciale tas bij mijn voeten en was super braaf! Terwijl we in de rij stonden om mijn koffer af te geven heeft ze geknuffeld met iedereen die maar wilde (of niet). In het vliegtuig heeft ze geen geluidje gemaakt en ik heb af en toe mijn hand in de tas gestoken om te kijken of het wel goed ging. Op schiphol won ze meteen mijn familie voor zich en intussen is ze ook al deel van onze 'roedel'. De eerste avond was ze erg druk, kon geen seconde stilzitten en heeft van alles uitgeprobeerd (van traplopen tot op de eettafel staan..) Maar na een tijdje nam ik haar op mijn schoot en viel ze in slaap. Nu gaat het erg goed, ze is al bijna zindelijk, kan een paar commando's en speelt graag, ook met de andere honden. We zijn allemaal gek op haar en lachen vaak om haar stunts. Zo probeert ze bijne elke dag mijn andere hond aan zijn riem haar bench in te trekken en valt ze in slaap in de raarste houdingen. Voor mijn stage wilde ik geen hond mee terug nemen, maar ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik van mening ben veranderd! Nogmaals bedankt voor de super stage, jullie doen geweldig werk daar! Liefs, Tara en Fe

Hoi Peter en team.
Op Maandag 16 Juli 2012 is Nica, ze het nu Nicy op Schiphol aangekomen. En ohhh wat duurde het lang voor ze door de deur kwam. Maar uiteindelijk was ze er dan. Buiten even plasje doen, lekker wat drinken en dan de auto in en ja nog 2,5 uur naar Belgié rijden!!
Maar ze vond het geweldig in de auto. En maar naar buiten kijken. Ze blafte niet, piepte niet. Helemaal geweldig en natuurlijk onderweg een boterhammetje eten, want ze had honger.
Eenmaal thuis gekomen zat er nog een Duitse Herder op haar te wachten onze Diégo en het klikte meteen!! Nu is ze bijna 3 weken hier en ze zijn onafscheidelijk die 2.
Ze was onmiddelijk op haar gemak en voelde zich gelijk thuis. De eerste nacht heeft ze even gepiept en is even naar boven gekomen. 's nachts wel een plasje gedaan in de keuken maar daarna was ze onmiddelijk zindelijk. Kammen, wassen, zwemmen, wandelen, auto rijden, knuffelen, lekkertjes.......  Ze geniet van elke seconde van de dag.!
Woensdag 18 Juli liep ze al los langs me en wijkt niet van m'n rechter knie. Alleen thuis blijven met Diégo ook geen probleem. Ze blaft niet piept niet, niks. Ze is een grote schat en als ze je recht in je ogen aankijkt met haar lieve oogjes dan smelt je gewoon. We zijn allemaal stapelgek op haar en Nicy op ons, ze is onze Spaanse princes en ze is thuis voor altijd.
Dinsdag 17 Juli toch even naar DA met haar, want ze had behoorlijke oorontsteking aan beide oortjes en moest onder verdoving, zo'n pijn had ze de arme schat. Toen heeft hij gelijk haar tanden helemaal schoon gemaakt en die zijn weer spier wit. Haar vacht glimt als een spiegel nu en haar HD is geen probleem voor haar, ze doet alles en de glucosamine doet goed z'n werk. Ze staat rechter op haar poten want ze heeft spieren nu door al het wandelen. Eerst sleepte ze met haar teentjes van haar rechter pootje over de vloer, nu niet meer. We zijn met haar gaan zwemmen een paar X al en ze vindt dat geweldig om te doen. Gelukkig want dat is heel goed voor haar HD. Ze heeft geen pijn en is een super gelukkig meisje en luisterd al heel goed. Ze is het zonnetje in huis,  altijd even blij en als je haar aankijkt begint ze al te kwispelen. Ze is erg op ons alle 3 gericht en begint al te waken, zo schattig. Ze is wel bang alleen buiten te zijn met Diégo als het donker is en is vreselijk bang voor onweer, dan komt ze naar boven en kruipt onder ons bed. Daar voelt ze zich lekker veilig en dat is goed zo!
Ze denkt wel nog steeds dat ze een schoothondje is, maar ik zeg haar steeds dat ze toch wel echt een DUITSE HERDER is.!!  En ze is een grote knuffelbeer en dat is zalig gewoon.!
Mijn dochter en ik hebben op Facebook een pagina gestart " HULP VOOR DUITSE HERDERS" en daar staan alle Duitse Herders van Animal in Need,  La Linea op en nog veel meer!! Kom gerust eens neuzen.! :-))
Verder wil ik iedereen van Animal in Need hartelijk bedanken voor het super goed werk wat ze voor alle dieren doen daar, ik heb diep respect voor jullie. Ook voor de mensen van Animal in Need in Nederland. Super fijne mensen, goed geregeld allemaal, goede feedback, veel foto's en filmpjes gekregen van Nica/ Nicy. Alle dagen berichtjes over haar per mail, kortom alles super goed.
Heel veel dank en diep recpect voor jullie allemaal.  
Hele lieve groetjes van de super gelukkige Nicy en van mij voor jullie allemaal.