Ik ben 1 van de stagiares die 2,5 maand in het asiel geholpen heeft. Wij hebben in die tijd de zorg van 4 pups op ons genomen [onderdak geboden in ons appartement], zo hadden ze een grote kans op overleven. 1 van die pups is Codi, een reutje van ongeveer 4 maanden. Al snel kwam ik erachter dat hij bij mij paste en na lang wikken en wegen heb ik besloten hem te adopteren. Na die beslissing werd ik alleen nog maar gekker van het beestje en kon niet wachten hem mee naar Nederland te nemen. Een andere pup [Daniel] van ons was al eerder naar Nederland gevlogen en heeft een goed thuis gevonden. Op 24 Juli vlogen wij naar Brussel en namen in totaal 15 honden en 4 katten mee. Hier zaten ook de 2 andere pups van ons bij, Mika en Kane. Zij hebben inmiddels ook een thuis gevonden.
Codi heeft het ontzettend naar zijn zin op het platteland. Hij is dol op hoog gras, hier gaat hij in rollen en gek doen.! Het is een schat van een beest en steelt de harten van iedereen die we tegenkomen. Hij geniet al vanaf het moment dat hij hier kwam en dat staartje is al die tijd niet gestopt met kwispelen dus dat zit wel goed. Hij leert ontzettend snel en was met een paar dagen al zindelijk. Afgelopen week heeft hij z'n oude vriendje Kane weer ontmoet, en dat was prachtig om te zien. Ze herkenden elkaar meteen en hebben de hele dag met elkaar gespeeld en geknuffeld, het ging als vanouds. Ik had mijzelf voorgenomen om niet met een hondje thuis te komen maar de liefde overwint alles, zo ook mijn hart. Wij zijn erg blij met hem en het geeft zo'n fijn gevoel als je hem ziet genieten.
 
Veel liefs van Samantha en een poot van Codi uit Espel

Chira woont nu een jaar bij ons en we zijn nu in afwachting van een speelkameraadje ook bij La Linea vandaan. Chira kwam bij vergissing naar Nederland als "Lena". Ze heette in Spanje "Chiripa", maar werd verwisseld voor Lena. Toen ze aankwam was de echte Lena er niet bij, maar Chiripa wel. Ze is een kleine week in Delft bij Diana opgevangen en toen kon ik haar al halen. Onze adoptieprocedure is dus heel anders gegaan. Ze is erg lief, maar kiest nog steeds graag de vrijheid als we haar te lang niet in de gaten hebben gehouden. Ook zijn alle etenswaren op het aanrecht of waar dan ook voor haar niet veilig vanwege haar lange lijf. Voor onweer is ze bang en dan kruipt ze in een donker hoekje en houdt zich heel erg stil. Ze is heel goed waaks, soms te, maar we voelen ons met haar heel veilig. Ze houdt heel erg van rennen en spelen met andere honden en vooral dat laatste mist ze hier in huis. Dus binnenkort komt "Jasmijn" over en heeft Chira er een speelvriendin bij.
 
Kun je het een plaatsje geven bij  "Happy Endings"?
Bedankt daarvoor en een hartelijke groet,
 
Marja Faber-Sportel uit Hillegom

Dit is Mo (met stok) voorheen Mona

Mo is sinds januari 2008 bij mij in Bergschenhoek, het gaat heel goed
met haar,beetje dominant,haar vriendinnetje Bets wordt er moedeloos
van,zij moet zwemmen om de stok te halen en Mo wacht aan de kant om
hem af te pakken! Ze is heel gelukkig en speels met iedere hond,wijkt
niet van mijn zijde en is heel gehoorzaam.Een heerlijke hond.
Alle medewerkers van Animalinneed ,hartelijk bedankt voor de goede
begeleiding en de inzet voor deze honden.

I'm not able to write in Dutch, but hope it's okay to write in English ? Thought it would be nice to show our dogs on the Happy Ending pages.
 
I send a picture of our Podenco family, 4 of the dogs comes from Animal in Need. Peter and Ana told us that Poppy, now Lille Lu, was in a much worse state when she was found than Edwin. She is sitting far right in the picture. My daughter Miro is sitting with Chanka on the lap and wiredhaired Linea is standing in front. Both came home with us when we visit the shelter in La Linea a few weeks ago. The dark chestnut coloured bitch in front is Kastanje and the big boy is Cabra. Cabra comes from another shelter in Spain.
 
All the best from Denmark
Mono

Marta is geadopteerd door de familie Niewold en heet nu Quinty. En beiden hebben het enorm naar de zin.

Esther schreef:

morgen gaan we naar de dierenarts voor een check-up. Oh ja en  Quinty heeft een vriendje in de buurt, een ouder hondje die iets  kleiner is dan haar. Ze rennen en hollen dat het een lieve lust is, heel grappig om te zien!!

Esther Niewold

Hallo, hier een berichtje uit Hem waar tegenwoordig drie hondjes uit LaLinea wonen.In november 2007 besloten we een tweede hondje te nemen uithet asiel als speelkameraadje voor onze jackrussel saartje.Op de site zagen we een aantal honden uit spanje,we kwamen op de website van animal in need terecht hebben er alles over het asiel gelezen en besloten dat het een hond daarvan moest worden .Maar ja welke hond? We wilde in ieder geval een hond die er al langer zat een kans geven.(dit waren vooral veel podenco's) De keus viel uitiendelijk op lucky(lucy LL861)drie weken later kwam ze aan.Ze paste zich heel snel aan,was zo zindelijk en het ging prima met ons andere hondje.We hebben een hele grote tuin van 1600 omheinde vierkante meter en besloten dat daar eigenlijk best nog een podencootje rond kon rennen. De keus viel op pieterLL791 nu toby,hij zat er al bijna anderhalf jaar en op 14 februari kwam hij aan. Ook met hem ging het eigenlijk meteen prima,vooral lucky was meteen gecharmeerd van hem (misschien kenden ze elkaar nog wel ik weet het niet maar ze slapen regelmatig samen in één mand) Alleen voor m'n man was ie erg bang(geen beste ervaringen denk ik)maar ook dat gaat nu heel goed.Toen we toby uitzochten hadden we als tweede keus mokky (LL1358) maar die zat er 'pas' een half jaar en toby veel langer,maar we waren inmiddels een half jaar verder en mokky zat er nog steeds.(m'n dochtertje vroeg ongeveer twee maal per week is mokky al geadopteerd) Dus 24 juli kwam mokky (weer erg spannend,hoe zou ze zijn en zou het wel goed gaan met de rest?)Nou het is een schatje en het gaat prima! Dochterlief wist van niks,nachtje bij oma gelogeerd kwam thuis begroet de honden en aait automatisch de vierde die ook blij tegen haar op  sprong kijkt dan vol ongeloof naar ons en brult we hebben MOKKY ! Ze herkende haar meteen zovaak had ze naar dat fotootje op de site gekeken. Ook mokky was heel snel zindelijk (wat ik steeds wonderbaarlijk vind na zón lange tijd in het asiel) Ik heb de ervaring dat het zeer dankbare en aanhankelijke hondjes zijn die snel leren en zeker een tweede kans verdienen.Ook  zou ik willen zeggen kijk is naar al die podencootjes  (ook in mokky zit zeker podenco) ze hebben een geweldig karakter en zitten er vaak veel te lang.Ik hoop dat er mensen zijn die na het lezen van dit stukje ook een hondje adopteren ik kan het iedereen zeker aanraden! 
  Groetjes Marit en familie, en een poot van saartje lucky,toby en mokky!

Hier even een verhaaltje over hoe het met Megan (nu Poppa) gaat:

Het gaat super. In het begin had ze veel verlatingsangst maar dat was na 3 weken helemaal over. Ze is heel aanhankelijk en wil de hele dag wel spelen met een tennisballetje en kroelen. Ze was erg mager en het eten gaat ook moeizaam. Ik voer haar uit de hand en ze is erg kieskeurig maar is wel al 3
kilo aangekomen. met katten, andere honden, de kippen en zelfs loslopende konijnen (en dat voor een jachthond) gaat prima. En hoewel ze nooit binnen
heeft gezeten was ze, op een paar kleine ongelukjes na, vanaf dag 1 zindelijk. Ook heeft ze haar zusje Blossom al een paar keer ontmoet. Ze herkennen elkaar zeker nog. Kortom: het is een super hond die ik niet meer wil missen!