Hallo allemaal,
Het is donderdag 31 december 2009. We wandelen met vrienden overdag in Bergen aan Zee en we merken, dat Jaap panisch is voor vuurwerk.Oppassen dus bij het afsteken van vuurwerk om middernacht. We drinken een glaasje champagne en dan een maar mooie stukken vuurwerk afsteken.De deur naar het terras staat open en de eerste knallen gaan los. Ans heeft Jaap binnen aan de lijn. Toch weet hij zich los te rukken, hij schiet door de open deur en verdwijnt als speer in de ijzig koude nacht met de riem nog om. Dat we elkaar zojuist gelukkig nieuwjaar hebben gewenst, zijn we meteen vergeten. Zoeken dus, maar Jaap is en blijft spoorloos en reageert nergens op. We hebben het tot 4 uur 's nachts volgehouden en zijn toen maar naar bed gegaan. Geen oog dicht gedaan natuurlijk. Dat beestje moest het steenkoud hebben daarbuiten. Om 7 uur weer gaan zoeken en om 8 uur de dierenambulance gebeld. Of ze ook een melding van een loslopend zwart whippetachtig hondje hadden gehad. Nee dus. Maar ze zouden de meldingen in de gaten houden. Om 9 uur  weer gebeld en ja hoor, er was een melding van een zwart hondje in  Alkmaar en ze zouden bellen als ze hem hadden. Niets meer gehoord. We zagen ons al zondags vertrekken zonder Jaap, die dan al ongetwijfeld ergens doodgevroren zou zijn, met zijn riem achter een struik ergens in het natuurgebied. Om 1 uur maar weer eens gebeld. Ze stonden in Bergen aan Zee in Hotel Meijer bij een zwart hondje. Of hij ook grote oren had. Dat leek er al op. En of hij ook een rode halsband om had. Het kon niet meer missen. Onze dochter was ook al vanuit Amsterdam aan komen rijden om te helpen zoeken. Met zijn allen naar Hotel Meijer en ja hoor, daar zat Jaap ons kwispelend aan te kijken. Alle vrouwen ter plekke in tranen. We hoorden, dat hij om 01.30 al gevonden was en meegenomen naar diverse horecagelegenheden om oud en nieuw mee te vieren. Wij zijn dus langer in de vrieskou buiten geweest dan hij. De man die hem had meegenomen was zo onder de indruk van het hondje, dat hij hem het liefst had willen houden, maar wij waren de koning te rijk.

Een gelukkig nieuwjaar kreeg toch ineens weer betekenis.Jan en Ans van Bruggen