|
Podenco’s
..een ras apart
Voor een
uitgebreide rasomschrijving kan ik iedereen verwijzen naar
verscheidene websites als:www.podenco.nl
of www.dieren-rassen.nl
Na het lezen
van de rasbeschrijving zal het iedereen duidelijk zijn geworden
dat de Podenco een intelligente, zelfstandige jachthond is met
een zachtaardig karakter.
Maar wat dat
betekent dat voor de (aanstaande)baas van de Podenco en alle
kruisingen die enigszins Podencobloed in zich hebben…
Aan de hand
van mijn eigen ervaringen, als gelukkige bazin van drie kruising
Podenco’s variërend in leeftijd van 1 tot 12 jaar, wil ik een
poging doen deze geweldige honden te beschrijven.
Uiterlijk/zintuigen
Podenco’s
hebben bij de schepping voor in de rij gestaan bij het uitdelen
van de oren.
Al is er
bijvoorbeeld sprake van een kruising met een Tekkel, de oren van
de Podenco zijn bij iedere mix op de voorgrond aanwezig. Bij sommige
kruisingen zijn de oren wat gaan “flappen” maar desalniettemin,
als je de moeite neemt ze op te tillen zul je verbaast zijn over
de grootte in verhouding met het fijne snuitje.Ze horen dan
ook zeer goed, wat niet wil zeggen dat ze ook goed luisteren…dat
is voor de Podenco(mix) een heel ander verhaal, maar hier later
meer over.
De ogen
van een Podenco doen je smelten. Geen hond kan je zo’n
ontwapenende blik toewerpen als zij. De stoerste mannen buigen
zich om de toetjes zacht toe te spreken en een aai over de bol
te geven (dit geldt helaas niet voor Spanjaarden, ik heb het
hier over de doorsnee Nederlandse man). Mijn mixen ruiken
dagelijks naar aftershave…de ogen vragen ongegeneerd naar een
echte knuffel en kijken mij arrogant aan terwijl ze die met
grote vanzelfsprekendheid incasseren.
Diezelfde
prachtige ontwapenende blik kan bij de Podenco(mix) met een
sterk ontwikkeld jachtinstinct, zodra deze een poot buiten de
deur steekt in een kat rijke buurt, omslaan in een blik van
“moord”.Niet echt
moordlustig natuurlijk maar als er al een kat of ander dier zich
in de omgeving bevindt dan wordt hij door de feilloze jager
opgemerkt.
Één van mijn
honden gaat zodra er maar iets van leven in de buurt is op de
achterpoten staan om het “terrein”af te speuren, net als bij de
jacht op konijnen waar de Podenco voor gebruikt wordt.
Podenco(mix)’s
met zo’n ontwikkeld of aangeboren jachtinstinct kun je beter
niet in de buurt van verkeer in welke vorm dan ook, los laten
lopen.
Waar ze zich
eerder keurig gedragen op welke cursus dan ook, hoe ze met hun
hoge intelligentie het geluid van de “clicker” snel op waarde
weten te schatten…zodra het jachtinstinct de overhand krijgt kan
geen enkele beloning op tegen de onweerstaanbaarheid van het
vermeende wild.
Sneller dan
je beseft rent je viervoeter als een lichtflits een kant op, en
jou rest niet meer dan een schietgebedje te doen over een goede
afloop waar je lieveling weer tevreden opgerold slapend voor de
kachel ligt.
De wat spits
toelopende neus ondersteunt je lieveling nog eens extra
bij zijn of haar bloedstollende acties. Terwijl jij wit
weggetrokken van de schrik met het hart bonkend in je keel staat
bij te komen, en je niet weet waar te beginnen met zoeken, komt
na verloop van tijd de lichtflits naar alle waarschijnlijkheid
met de tong ver uit de bek hijgend, voldaan kwispelend naar je
toe.
De blik in de
ogen zegt:”sorry baas, dat moest er effe uit…maar ik ben er weer
hoor”.
En jij kan
niets anders doen dan inwendig vloeken van de schrik, maar je
viervoeter uitbundig en opgelucht prijzen dat hij weer terug is
gekomen,om hem vervolgens zo snel mogelijk weer aan te lijnen
zodat jullie veilig de wandeling in de bebouwde kom af kunnen
maken.
De kleur
en structuur van de vacht
De kleur van
de vacht loopt uiteen van alle tinten bruin tot wit, effen,
gevlekt in allerlei varianten. Bij kruisingen kan er her en der
een donkere vlek of gespikkelde vacht tussen zitten maar als het
puntje van de staart en/of de uiteinde van de pootjes wit zijn
dan is er met grote zekerheid een Podenco in de voorouders te
vinden.
De structuur
van de vacht kan zijdezacht, stokhaar of ruwharig zijn.
Gedrag in
huis
Podenco’s
zullen ieder bankstel of stoel uitproberen. Vanuit hun natuur om
de omgeving naar konijnen af te speuren, zoeken ze graag een
hoge plek.
Ze kunnen als
een kat op je bankleuning gaan zitten. Ze doen je dan denken aan
de honden op de Egyptische tombes waar ze oorspronkelijk vanaf
stammen.
Ik heb nog
nooit een Podenco in een mand gezien. Wij hebben alle bedjes,
manden, kussens in huis gehad…..de bank of welke luie stoel dan
ook heeft de voorkeur.
Opgerold als
een vosje of languit in je armen met de poten gestrekt het maakt
ze niets uit, als ze maar op hoogte kunnen liggen.
Waar buiten
de energie er vanaf springt is de Podenco binnen een ontzettend
rustige en lieve hond. Ook voor kinderen zeer zachtaardig.
Gedrag
buitenshuis
Met een
Podenco wandelen is een feest. Ze springen en rennen echt in het
rond en die aanblik kan niet anders dan je blij maken.
Het zijn
clowns met een uithoudingsvermogen waar geen eind aan lijkt te
komen.
Op het
strand, in het bos, overal waar ruimte is zullen ze zich
vermaken.
Als ze aan je
gewend zijn zullen ze je continu in de gaten houden. Mocht er
iets te jagen zijn dan kunnen ze even uit het vizier verdwijnen.
Neem dan even rustig plaats, nog geen paniek, het kan even duren
maar ze komen terug……..als het hen uitkomt, maar ze komen.
Een Podenco
is geen Herder of Retriever die je allerlei commando’s kan leren
en aan je voet meelopen. Ze kennen ze wel maar houden zich er
niet altijd aan. Ze zijn superintelligent en vanuit hun ras
jagen ze zelfstandig waarna ze weer terugkeren naar de baas. Besef goed
dat ze alles kunnen leren, maar jachtinstinct ineens kan
overheersen.
Neem de tijd
om met ze te wandelen en zorg dat ze de ruimte hebben.
Tip
1
Aan de halsband een penning met naam en telefoonnummer. Heeft
regelmatig gewerkt in het begin toen loslopen nog nieuw was.
Podenco’s zijn mensenvrienden en gaan altijd blij op mensen af.
Die kijken op de penning en bellen jou dat je hond gevonden is.
Ik hoop dat
ik mensen enthousiast maak voor dit geweldige ras. De Podenco’s
verdienen met hun zachtaardige karakter een goed leven. In
Spanje worden ze vreselijk behandeld door de jagers en ondanks
dat blijven ze zachtaardig.
Mocht u meer
informatie willen dan kunt u mij altijd mailen
vrievol@wanadoo.nl
Yvonne de
Vries
|