De historie van een asiel  

In het tropische zuiden van Spanje, tegen Gibraltar aan en onder de zwoele invloeden van
het mooie Afrika, ligt het stadje La Linéa de la Concepción. Een werkelijk prachtige
omgeving, een ruw maar mooi landschap met een duidelijk merkbare invloed vanuit het
tegenovergelegen Marokko.

In een van de buitenwijken van La Linéa de la Concepción bevindt zich de Perrera van
La Linéa. Deze Perrera was tot voor kort het eindstation voor veel dieren. De procedure
van de Perrera van La Linéa was simpel: binnengekomen dieren hadden een verplicht
verblijf van 10 dagen. Kwam de eigenaar zijn huisdier niet opeisen, vond het dier (op
vaak brute wijze) de dood.

De Perrera Municipal, het gemeentelijk dodingsstation. Tegenwoordig is het gelukkig anders geregeld.

In 2005 heeft de Stichting Prodean (Associación Protectora de Animales Pro-Derecho
de los Animales), geholpen door een handjevol enthousiaste voorvechters tegen het
dierenleed in Spanje, naast de Perrera een asiel opgericht. Sinds de oprichting van dit
asiel wordt ernaar gestreefd om de honden, na het verplichte verblijf van 10 dagen, uit de
Perrera te halen en in het asiel een tweede kans te geven.Een tweede kans op een goed
leven bij mensen die deze verantwoording op hun schouders willen nemen en tot een
goed einde willen brengen.

Een van de vrijwilligers in het asiel is de in Spanje gevestigde Peter Koekebakker.
Samen met zijn partner Madeleine (en later met vrijwilligster Diana Luchies) zet hij
zich in voor de verlaten, ongewenste en mishandelde dieren in deze omgeving.

Een hele moeilijke en ondankbare taak. De omstandigheden zijn moeilijk en de
middelen weinig tot niets en van de plaatselijke bevolking komt meer tegenwerking
dan medewerking. Het asiel biedt opvang aan 150 tot 200 honden. Vandaag de
dag is dit aantal ruim overschreden. Er zijn periodes (einde van het jachtseizoen of
vakanties) dat er veel honden worden afgegeven bij het asiel of simpelweg worden
gedumpt zonder afzender. Dit is de oorzaak van het grote aantal honden dat er zich
momenteel in het asiel bevindt.

             
De betonkennels                                                                                Ook goede hokken …..

   
Allerlei soorten kennels, met hekwerken van pallets en staal, met allerlei soorten deuren ……. 

Dankzij de inspanning van meerdere stichtingen/foundations in het buitenland
 (Nederland, België, Duitsland en Denemarken) kan er door bemiddeling worden
getracht de honden te herplaatsen. In Spanje zelf gebeurt dit mondjesmaat. 

De vrijwilligers in het asiel van La Linéa worden in hun strijd tegen het dierenleed
bijgestaan door een aantal bestaande gevestigde organisaties in zowel Nederland
als Spanje. Animal Compassion of España (mw. F. Paques), Amigos de Animales
Abandona (Triple AAA) en de Stichting HAAS (beschermvrouwe Belinda Meuldijk).

De staat van het asiel is die van een krottenwijk. De vrijwilligers noemen het asiel
gekscherend “ ons indianendorp”.  

Het indianendorp van bovenaf ………

De honden verblijven in kennels. De kennels zijn afgezet met hekwerken die zeer
kunstzinnig aan elkander zijn bevestigd.
De hekwerken zijn heel verschillend gemaakt. Soms zijn het echte stalen hekken, soms
een paar stalen palen in de grond met zwaar gaaswerk ertussen gemonteerd. Alles wat
voor handen is wordt gebruikt. Als er geen hekwerken meer beschikbaar zijn, of de
bestaande hekken niet solide genoeg zijn, wordt overgegaan op bouwen met pallets.
Het onderkomen van de honden is bij lange na niet zoals het behoord te zijn. In sommige
kennels staan goede hondenhokken, in sommige kennels is het onderkomen een oude
container of vier palen met een golfplaat erop.
De bodem van het asiel bestaat voor het grootste deel uit zand. Men heeft een start
gemaakt met het storten van beton in een aantal kennels, echter door gebrek aan
financiën is dit stopgezet.

Mogelijkheden tot het apart zetten van zwakke of zieke honden is eigenlijk geen optie.
De “kliniek” zoals het enige betegelde stukje van het asiel wordt genoemd is hier eigenlijk
niet meer voor geschikt.

De kliniek eigent zich niet meer voor het doel waarvoor zij wordt gebruikt

 Kortom het asiel in La Linéa kampt met veel problemen. En die problemen veroorzaken
weer nieuwe problemen. Door het slechte hekwerk kunnen de honden zich uitgraven naar
een volgende kennel, met alle gevolgen van dien.
Slecht hekwerk nodigt uit tot stelen, hetgeen regelmatig voorkomt. De zandgrond geeft
de zandvlieg (leishmaniose) vrij spel. En omdat de kliniek niet geschikt is om de net
gesteriliseerde en gecastreerde honden te laten verblijven moeten deze in een pension
elders ondergebracht worden voor een bepaalde periode en zo lopen alle kosten steeds
hoger op.

De puppies die in het asiel worden afgegeven hebben zeer weinig kans op overleven.
Immers er is geen mogelijkheid om ze apart te zetten. Dus wordt de enige “kantoorruimte”,
die tevens dienst doet als apotheek, regelmatig gebruikt als verblijf voor de puppies of
wordt er getracht buiten het asiel, bij particulieren,  een onderkomen te vinden.
Het asiel in La Linéa heeft nog een hele lange weg te gaan. Degelijke hokken, waar
 de honden kunnen schuilen tegen de felle zon en de kou. Goede en hoge hekken, ter
beveiliging en een goede kliniek … en een heleboel werk om de plaatselijke
bevolking en met name de jeugd, de toekomst van het land, te onderrichten
waardig om te gaan met dieren ……
 

Stichting Prodean

De Stichting Prodean beoogt met haar werkzaamheden het recht van de dieren te
beschermen en de plaatselijke bevolking van dit recht bewust te maken.
In de provincie Andalusië bestaat sedert 2005 een Wet Dierenbescherming. Helaas
wordt er niet echt vanuit de overheid toezicht gehouden op uitoefening van deze wet.
De Stichting Prodean brengt dan ook – in gevallen van mishandeling e.d. – de
schuldige voor het gerecht. Als een zaak ontvankelijk wordt verklaart kan dat hoge
geldboetes opleveren en dat is maar goed ook!

Doelstelling van de Stichting Prodean is:
       -          het beschermen van de dieren;
       -          het promoten van de rechten van het dier;
       -          het onderwijzen van de plaatselijke bevolking over de rechten van het dier.

 Om deze doelstelling te kunnen bewerkstelligen houdt de Stichting Prodean zich het recht voor om:

       -          mishandelde dieren te vorderen of in beslag te nemen;
       -          dierenmishandeling middels gerechtelijke stappen tegen te gaan;
       -          altijd in het belang van het dier te handelen echter wel binnen de geldende wetgeving.

 
De vrijwilligers in Spanje

(v.l.n.r. van boven naar onder: Ana, Pedro (Peter), Ane-Marie, Maria, dierenarts Dionisio (l))

Het groepje vrijwilligers in Spanje is klein. Voor het aantal honden wat er in het asiel
aanwezig is, veel te klein. Sommigen blijven voor korte tijd, anderen voor heel lang.
Poepscheppen en de honden verzorgen zijn de voornaamste taken. Ana (linksboven)
is de dame die alle honden voorziet van medicijnen. Eenmaal per week gaat zij
samen met de dierenarts (rechtsonder) het hele asiel door om alle honden te
checken. Eenmaal per week alle honden checken kost geld. Heel veel geld.

En daarom zoekt het asiel in La Linéa sponsors en mensen die willen doneren. Op
velerlei wijze wel te verstaan. Voor medische kosten (dierenartskosten),
bouwmaterialen, medicamenten en voer. Zonder financiële hulp van buitenaf heeft dit
asiel in La Linéa helaas geen overlevingskansen.

WE ARE ANIMALS IN NEED ………
JUST GIVE US A SECOND CHANCE
 

.
I can close my eyes, it’s ok, I’m going home …………………………