nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Bobbi (voorheen Brisa)

Wij hebben Bobbi nu vier maanden en wat een ontzettend lief karakter heeft ze. Bobbi kwam bij ons toen ze vier maanden oud was en moest alles leren. Vrij snel was ze zindelijk en was ze gewend aan alle geluiden buiten. Wij wonen in Uithoorn dus genoeg groen om haar fijn uit te kunnen laten.  Bobbi is erg sociaal naar andere honden en mensen toe. Ze is altijd vrolijk. Elke dag gaan we naar een hondenlosloopplaats en daar speelt ze heerlijk met andere honden. Wij zijn ontzettend dankbaar en blij met Bobbi!!

Groetjes Wendy van Dam

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Jack (voorheen Wino)

Wij hebben Jack (voorheen Wino) nu 3 maanden. Bewust hebben wij gekozen voor een kansarm hondje welke gered is uit een zeer vervelende situatie door de helden van Animal in Need. Vanaf dag 1 was Jack al heel gelukkig bij ons, in begin soms nog wat wennen aan alledaagse zaken zoals verkeer etc. Maar dat gaat nu perfect. Wat zijn wij blij met hem en Jack met ons. Nooit beter kunnen treffen. Zo zie je maar van kansarm naar dol gelukkig en niet alleen Jack maar wij ook.
Bedankt Animal in Need
Peter, Jacqueline en Bob

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Doerak

Doerak is 19-09-2013 naar Nederland gekomen. Zelf wou ik altijd al een hondje ook omdat wij die vroeger thuis altijd hadden. Toen ik had besloten dat ik dan voor mijn verjaardag een hondje wou en we rond zijn gaan kijken vond ik het heel moeilijk om een hondje te kiezen, omdat nou ja ze zijn allemaal leuk! Eigenlijk gelijk daarna vrij snel besloten dat een hondje uit het asiel wel een heel mooi idee was. Maar dat dit wel hard werken zou kunnen worden. Allereerst gaan kijken naar asielen in de buurt. Toen kwamen we bij het asiel in Sneek (Friesland via Astrid). Doerak viel gelijk op. Ik bedoel kijk nou even naar dat koppie!! 😍 Heb wel enige twijfel gehad door de naam. 😬 Hihi nu is dat wel zo daarom heeft hij zijn naam ook gehouden, en in het begin was het ook echt wel een draak, maar vrij snel kwam ik erachter dat.. ik hem voor geen goud kwijt zou willen. Hij kon eerst niet goed met kinderen en andere honden. Nu heeft meneer Doerak nog steeds voorkeur maar dit gaat nog steeds elke keer beter. Ook denk ik dat Doerak het onhandigste hondje ooit is, voornamelijk door zijn enthousiasme vergeet hij wel een op te letten waar hij loopt, dus hij mist wel een een stoeprand of een kuil in het gras. Gelukkig is het een bikkel en hoe hard hij ook onderuit gaat hij blijft altijd doen of is der niks gebeurd. Haha..💪  Het is heel mooi vind ik om te zien dat hij nog elke dag vooruit gaat. En vindt hem nog steeds de beste keus die ik ooit gemaakt heb. Hij is het vrolijkste, liefste, grappigste hondje was ik ooit heb meegemaakt. En hoop dat we nog lang samen een hoop lol mogen hebben. 💕
 
Groetjes Doerak en Kim 🐾
 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Tjibbe (voorheen Nappy)

Tjibbe werd volgens zijn paspoortje geboren rond 1 oktober 2008 en ongeveer februari 2012 kwam hij bij Peter in het asiel. Op 23 december 2016 verhuisde hij met het transport 'Driving home for Christmas' naar asiel Rijpickerwaard in IJsselstein waar hij goed verzorgd werd. Omdat oudere hondjes meestal niet zoveel kansen hebben op adoptie en hij al erg lang in het asiel zat, heb ik voor hem gekozen, maar toen bleek dat zijn gebitje zo slecht was dat alles op de twee onderste hoektandjes na, er uit moest. Ik moest even nadenken of ik hem wel kon bieden wat hij nodig heeft maar al gauw bleef ik bij mijn besluit en haalde Nappy/Tjibbe op 3 februari in IJsselstein op. Gelukkig maar, want ook al was het de eerste tijd ontzettend moeilijk voor hem en voor mij om hem van straat/asiel hond naar huishond te transformeren, wat is het een leuk, blij en lief, alert en pienter, dapper, levendig, behendig, waaks, aanhankelijk, puur en makkelijk hondje. En hij is ook heel handig met intelligentie spellen. Een veelzijdig hondje. Als Bodeguero's zo zijn als hij is dan hebben zij mijn hart voor altijd gestolen! Hij is nu helemaal aan het huiselijk leven gewend op éen lastig punt na, het alleen blijven.. Ontzettend begrijpelijk natuurlijk maar bepaald niet makkelijk want hij kan het nog steeds niet, dus zoek ik oppas als ik echt weg moet want ik ben maar alleen. Het grote punt is natuurlijk dat hij er 100% van overtuigd moet raken dat ik altijd terugkom. Dat is wel moeilijk maar ik doe mijn best en ik blijf goede hoop houden dat het uiteindelijk met veel geduld en liefde goedkomt. Was in het begin de onbekende buitenwereld nog wat eng, nu gaat hij overal mee heen waar het mag en geniet daarvan.

Lieve mensen wat zijn Bodeguero's heerlijke hondjes, als je een leuke veelzijdige hond zoekt denk dan eens aan ze! Door hun onbekendheid zijn het een beetje stiefkindjes want er zitten er zo veel in het asiel, maar de beschrijving van de Bodeguero op deze website kan je hopelijk over de streep trekken.  

Els Galesloot, met poot en kwispel van Tjibbe vanuit Terheijden.

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Tica (voorheen Claudia)

Onze Jack Russell overleed en na een aantal weken wisten we het zeker, we kunnen niet zonder (asiel)hond. Een zwager van ons stuurde een foto en een websiteverwijzing van Claudia, een Spaans Podenco-achtig hondje. Na wat heen en weer gebel, hebben we haar diezelfde week  nog opgehaald bij de Fam. Hollander in Kampen die opvanggezin zijn. Nu 7 weken later gaat het prima met Claudia (inmiddels Tica) ze is vrijwel zindelijk, lief naar mensen, kinderen. Aanhankelijk naar soortgenoten maar het gaat nog niet altijd soepel. Wij vermoeden dat angst hierin een rol speelt. De laatste weken geven we haar mee aan de plaatselijke uitlaatservice en hopen dat dit weldra zijn vruchten afwerpt in het socialisatieproces. Wij gaan er vanuit dat ze volledig sociaal zal worden naar soortgenoten. Dit is meestal een kwestie van tijd, met de hierboven genoemde Jack Russell was het begin nog moeizamer en uiteindelijk is het een goed hanteerbaar lief hondje geworden. Wat opvalt is dat men het in Zuid Europa niet al te nauw neemt met dierenrechten, en hebben veel respect voor mensen als Peter Koekebakker met zijn team.

Mvg, Alie en Jan

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Noor (voorheen Noir)

Eind 2016 is 1 van onze 2 hondjes overleden. Het eerste idee was een zelfde ras terug te nemen. Totdat wij in contact kwamen met animal-in-need. Daar zagen we diverse hondjes die een nieuw baasje zochten. We waren direct verkocht door 2 foto’s op de website. De eerste hond hebben we bezocht, maar was niet helemaal een klik met onze reeds aanwezige 9 jarige mini-bull. Daarom een weekje later naar “Noir”. Dit ging direct goed, zelfde grootte, heel vriendelijke hond. De keuze was heel snel gemaakt. Na een goed gesprek en advies van Animal-in-need, hebben we Noir mee genomen. Hij was reeds in Nederland bij een opvang gezin dus dat ging heel vlot allemaal. We hadden van het opvang gezin ook al enkele foto’s gekregen dus we hadden al veel gezien. Daarom Noir direct mee naar ons huis. De eerste dagen waren wennen. Noir was een beetje bang van auto’s geluiden en vreemde mensen. Het eten vond ze blijkbaar vreemd of niet lekker, dat duurde even voor ze begon. Na een 2 weken, ze is gewend, eet goed, heeft al meer glanzende vacht en wil graag aandacht. Het is net of Noir je wil belonen dat je haar hebt geholpen. Ze komt direct bij je zodra ze je ziet. Na 2 maanden is ze al lekker wild, speelt heel graag in de tuin en begroet iedereen die ze tegen komt. We hebben nu al een goede band met Noir en ook met onze andere hond, ze doen alles samen. De kat moet ze nog een beetje aan wennen…

Al met al een goede keuze en voldoening dat we Noir toch hebben kunnen helpen aan een rustige veilige plek.

Johan van Lieverlooy

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lady

Dit is onze Lady, ze kwam in januari 2017 bij ons wonen.
Ze had in het begin wel even moeite om aan d'r nieuwe omgeving te wennen, maar inmiddels woont ze hier al 5 maanden en gaat het hartstikke goed! We hebben het enorm met Lady getroffen. In huis is ze lekker lui, dan ligt ze ook graag bij ons op de bank. Ze geeft niks om een bal o.i.d. maar met de honden die ze tijdens de wandeling tegenkomt, speelt ze wel mee. Wij zijn erg blij met onze aanwinst en wensen jullie als stichting veel succes in de toekomst. 
Fam. van de Voorde
 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Coco

Op 1 juli 2016 is Coco van Spanje naar Nederland gevlogen, en mochten wij via jullie stichting Coco met open armen ontvangen. Coco is nu negen maandjes bij ons en heeft echt zijn plekje gevonden. 

De eerste periode moest Coco heel erg wennen. Hij had zijn staartje vlak voordat hij bij ons kwam gebroken wat hem ook nog wel een beetje pijn deed. Daarnaast waren het bezoek bij de dierenarts en de vlucht ook erg zwaar voor hem. Na enkele weken begon hij zich steeds meer op zijn plek te voelen en wou hij ook graag spelen met ons. Coco kan nog niet zo goed met andere hondjes overweg op enkele uitzonderingen na. Zo gaat hij drie dagen in de week bij familie die ook twee hondjes hebben waar hij beste maatjes mee is geworden. Voor het probleem met andere hondjes gaan wij samen met Coco op cursus en hebben er veel vertrouwen in dat dit goed komt. Coco is een blij en vrolijk hondje dat erg lief en sociaal is naar ons en andere mensen.

Wij zijn erg blij dat wij via jullie stichting Coco hebben mogen leren kennen. We willen jullie daarom ook graag bedanken en hebben erg veel respect voor wat jullie doen voor de hondjes die jullie vanuit Spanje een gouden mandje willen geven.

Een dankbare groet,

Sharina, Annelous & Coco.

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Santor

Lieve allemaal,

Vandaag 2 maanden geleden hebben mijn dochter en ik Santor opgehaald die op dat moment in de opvang bij Klasina in Assen verbleef. Ik had al een paar keer contact gehad met de vrijwilligsters van Animal in Need, omdat ik op zoek was naar een hond die ik nog een paar mooie jaren wilde geven. Een hond die samen met onze twee katten zou kunnen wonen, die goed liep aan de lijn vanwege mijn rugklachten en waar ik lekker mee zou kunnen wandelen en knuffelen. Ik had al een paar honden gezien die al in Nederland waren maar veel honden waarvoor ik belde hadden al een nieuwe baas gevonden. Toen kwam ik in contact met Mirjam en zij wees mij op Santor, een lieve hond die al zo lang op een eigen baasje en mandje wachtte. Zij vroeg of ik eens over Santor na wilde denken. Santor was op dat moment al bij Klasina die hem zo graag een eigen plekkie wenste en hem al had meegenomen naar Nederland. Nou als er al zoveel mensen waren die Santor een goed huisje gunden dan moest dat wel een lieverd zijn. En dat is wel gebleken ook. Na een aantal telefoontjes over en weer hebben wij Santor 12 januari in Assen opgehaald. Even een paar traantjes toen ik hem vanuit Klasina meenam in de auto helemaal naar Etten-Leur, omdat ik me zo goed kan voorstellen dat iedere keer afscheid nemen van de honden die je in opvang hebt, best moeilijk moet zijn.

De eerste dagen heb ik met hulp van Klasina en Mirjam via de app, Santor goed moeten laten wennen aan de katten. Hem moeten leren hoe hij deze moet benaderen. Dat snapt hij nu al veel beter. Als hond is het ook moeilijk om te snappen dat honden en katten toch een andere benadering nodig hebben. Santor wil de katten zo benaderen als dat hij honden doet, gelijk met volop enthousiasme, rennen en springen. Maar hij leerde heel snel. Nu gaat hij naast de mand liggen als de kat daar in ligt. Santor doet het super. Hij gaat volop mee wandelen, naar het hondenveld en samen boodschappen doen. Ook vrij rennen en spelen met andere honden bij de Galderse meren en de Loonse en Drunense duinen vindt hij helemaal leuk. Dan ziet hij er zo blij en happy uit. Daar word ik helemaal blij van. En dan s’avonds naast ons op zijn twee kussens (die hij van Klasina kreeg en die wij gekocht hadden) liggen. Soms denk ik eraan hoe erg het is dat een hond zoals bijvoorbeeld Santor 5,5 jaar in een kennel moest leven. Een super kennel, dat wel, met lieve vrijwilligers en mensen zoals Peter die voor alle honden en andere dieren hun hart open stellen en ze de beste zorg geven die ze kunnen bieden.

Daarom voor al deze lieve mensen en Klasina in het bijzonder een dikke knuffel. En voor Santor ook, die de moed niet verloor en een vrolijke, blije hond bleef. Waar wij nu volop van genieten en die wij nog een aantal mooie jaren willen geven.  

Lieve groeten van Debby Geelen uit Etten-Leur

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Wammes (voorheen Edi)

Hallo allemaal,

Mijn naam is Wammes (voorheen Edi). Mijn huidige baasjes waren, na het overlijden van hun 18 jaar oude Jack Russeltje op zoek naar een nieuw vriendje voor hun andere hond Django (ook afkomstig van Spanje). Ze volgden al een hele tijd het dagboek van Peter. Dus animalinneed was zeker niet onbekend voor hun. Toen zagen ze mij op de site staan en waren  ze gelijk verkocht. Tja wie zou nu niet smelten voor die lieve flappers van mij. 

Maandag 20 april 2015 vloog ik van Malaga naar Schiphol waar mijn nieuwe baasjes al klaar stonden om me te verwelkomen. Ik was nogal onder de indruk van de hele reis en vond het erg spannend allemaal. Na een lange reis van Schiphol naar Limburg kwam ik aan bij mijn nieuwe huisje en mijn nieuwe vriend Django. Django vond mij gelijk heel leuk maar ik heb even moeten wennen aan Django. Maar na een tijdje vond ik Django wel heel erg leuk en merkte ik dat hij mijn grote vriend voor het leven zou worden. Aan de mensen moest ik ook heel erg wennen en het eerste jaar vluchtte ik het liefste weg van al die vreemde wezens op twee benen. Maar bij mijn bazinnetje voelde ik me gelukkig gelijk veilig. Bij mijn baasje heeft het wat langer geduurd, maar dat is een man en mannen vind ik nog steeds spannend. Op den duur merkte ik dat niet alle mensjes vreemde wezens zijn die mij kwaad willen doen. Nee er zaten ook hele lieve mensjes bij en bij die mensjes durfde ik ook steeds meer in de buurt te komen. Eerst mocht ik van mijn baasjes niet loslopen in het park omdat ik wegvluchtte als ik mensen zag, maar sinds een paar weken mag ik dat wel, omdat ik nu goed luister naar mijn baasjes. En dat vind ik helemaal geweldig, want nu kan ik ook spelen met al mijn hondenvriendjes in het park en dat zijn er veel. En Django mijn grote broer neemt het voor mij op als een andere hond minder lief is tegen mij, hij hoeft dan maar een keer te grommen en dan gaan ze al aan de kant. Natuurlijk durf ik dat ook wel zelf, maar vind het wel makkelijk dat mijn grote broer Django mij beschermd. In huis ben ik de vrolijkste en ondeugendste hond die er bestaat. Zo heb ik samen met Django de tuin van mijn baasjes omgebouwd tot een prachtig maanlandschap met veel kuilen. En daar ben ik heel trots op. Ook ben ik thuis heel nieuwsgierig, want ik sta met mijn snuit overal bij, ik vind alles interessant. Eerst mochten bij mijn baasjes geen honden op de bank, maar daar heb ik verandering in gebracht. En Django is mij daar ook heel dankbaar voor, want nu liggen we beide prinsheerlijk op de bank.

Als mijn baasjes met vakantie gaan mogen Django en ik altijd mee en zo ben ik al in België, Frankrijk en Denemarken geweest. En wij mogen dan overal mee naar toe, zelfs mee naar terrasjes en restaurants. Want ondanks ik mensen nog een beetje spannend vind, ben ik samen met Django heel lief en gaan dan gewoon rustig onder de tafel liggen. Natuurlijk letten we wel goed op of er toevallig iets op de grond valt.

Ondertussen woon ik al bijna twee jaar bij mijn baasjes en grote vriend Django. Ik heb het super naar mijn zin en ook al vind ik vreemde mensen nog steeds heel spannend, mijn baasjes vind ik geweldig. En Django is echt mijn grote vriend die ik voor geen goud wil missen en trouwens Django mij ook niet. En ik wil Peter en alle medewerkers van animalinneed bedanken dat ik zo'n goed tehuis heb gekregen.  En namens mijn baasjes wil ik nog even zeggen dat jullie super goed werk verrichten. Jullie zijn echte toppers.

Heel veel liefs van mij , mijn grote vriend Django en mijn baasjes

Deel via facebook

Submit to Facebook

Vito (voorheen Lirio)

Sinds zaterdag 21 januari 2017 woont Vito bij ons. Een 3 jarig dapper mannetje, die ondanks dat hij maar 3 gezonde pootjes heeft zich blits snel kan bewegen. Sinds onze vorige hond Kessy, bijna 6 jaar geleden is overleden, verheugden wij ons op de komst van een nieuw familielid. Toen we Vito de eerste keer zagen bij zijn gastgezin in Oudendijk was het liefde op het eerste gezicht. Wat een vrolijke, tevreden hond is Vito. En wat houdt hij van slapen! Vooral op het schapenvacht dat op onze bank ligt. Dat warme plekje reserveert Vito mooi voor zichzelf als wij niet snel genoeg zijn. 
Wat een geluk om elke dag met een lach te beginnen, omdat Vito ons zo uitbundig begroet. Geen ochtendhumeur meer gehad sinds hij bij ons woont. We zijn zo trots op hem, hij kan al met name in de ochtend goed alleen blijven. In de auto meerijden is ook geen probleem, met name als hem op de schoot neemt. Dan blijft hij probleemloos 2 uur of langer liggen. Ook de kinderen en andere familieleden en vrienden die langs kwamen om Vito te bewonderen, werden uitbundig begroet door hem.
Wij hopen nog vele jaren van Vito te genieten. Van zijn warme lijf die zich elke keer tegen ons opkrult als we samen op de bank liggen, de vele wandelingen de vakanties en zijn 'streken'. 2017 had niet beter kunnen beginnen voor ons.

Manon en Christian

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bruno

In juni 2016 kwam Bruno bij ons wonen. Verlaten door z'n baasje, op straat gezworven en uiteindelijk terecht gekomen bij Peter Koekebakker. Door z'n lieve koppie was er al snel belangstelling voor hem in Nederland. Maar ondanks zorgvuldige bemiddeling door AIN, werd hij tot twee keer toe teruggebracht naar het opvanggezin. Met deze bagage, in combinatie met zijn pittige karakter, bereidden we ons voor op een traject van veel geduld en kleine stapjes. Ondanks alles wat hij heeft meegemaakt, is Bruno een heel blij en slim hondje, dat graag je maatje wil zijn. Binnen drie weken was hij weer zo goed als zindelijk, kon hij buiten los lopen en op commando terugkomen. Maar alleen gelaten worden voor de nacht was van meet af aan een hartverscheurend drama, alle trucjes met beloningen en feromonen luchtjes ten spijt. En ook overdag was hij erg onrustig: wild tegen je opspringen, overal op reageren, veel blaffen.  Gelukkig brak de vakantie aan: de knusse beslotenheid van onze camper deed hem goed. Gezellig samen slapen in dezelfde ruimte bracht rust. Heel voorzichtig besloot hij het er nog een keer op te wagen om zich te hechten. Maar thuis was het weer huilen tijdens de nacht. We veranderden het bedtijd ritueel en kochten een hondenhuisje waar we steeds wat lekkers in legden om hem er aan te laten wennen. Dat werkte: het werd zijn veilige plekje en eindelijk, na 5 maanden, was het stil tijdens de nacht en gaf Bruno zich over aan de slaap. We leerden elkaar beter verstaan. Wij ontdekten de verschillen tussen het blaffen: 'ik moet naar buiten', 'ik wil spelen', 'ik ben jaloers', ...En Bruno weet inmiddels wat we bedoelen met 'terug', 'blijf', 'stil' en 'plaats', maar luistert er nog niet altijd naar. Inmiddels lukt het hem om overdag een tijd alleen thuis te zijn, even in de auto op ons te wachten wanneer we boodschappen doen, of om een avond rustig aan onze voeten te liggen in een restaurant. Hij springt niet meer op bij elke beweging die je maakt en doet overdag steeds vaker even een dutje. We zijn nu 8 maanden verder en we zijn trots op hoe Bruno het doet: de stress is enorm verminderd en in de opvoeding hebben we hebben ook stappen gemaakt. Bruno brengt ontzettend veel liefde en vrolijkheid. Niet alleen bij ons: op straat tovert ons blije hondje een glimlach op het gezicht van iedere voorbijganger! We zijn er nog niet, maar onze 'Happy Dog' heeft weer een happy life!

Zijn belevenissen zijn op Facebook te volgen: Bruno Happy Dog.

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Raff (voorheen Riky)

’s Avonds laat op 23 september zijn wij in de auto gestapt. Op naar Schiphol! Een paar weken daarvoor hadden wij namelijk via Facebook een prachtig ‘hondje’ ontdekt. En die ging maar niet uit onze gedachten! We hadden al 2 Spaanse boeven dus eigenlijk hadden we besloten dat het wel genoeg was zo. Maar toch heb ik de telefoon gepakt. En na een paar goede gesprekken aan de telefoon waren we eruit. Riky mocht komen!! Dus daar zaten we toen een paar weken later vol spanning in de auto. En we waren (uiteraard) opslag verliefd toen daar Riky tevoorschijn kwam uit zijn reisbox! En dat zijn we nog steeds! Het is een heerlijke hond, binnen hoor of zie je hem niet en buiten is het een heerlijk ongeleid projectiel. Hij kan als de beste rennen en vindt iedereen en alles aardig. Of je nou harig bent met 4 poten of klein of groot met 2 benen, iedereen wordt hartelijk ontvangen. Het gaat ook heel goed samen met de 2 andere honden, Zorra en Toby. We trekken veel bekijks met ons gekke trio!  En er werd eens stiekem op straat gefluisterd door een voetganger ‘ik mag eigenlijk geen favoriet hebben.. Maar hij is toch wel de mooiste van de drie…’

Ondertussen heet hij trouwens ook geen Riky meer, maar ‘luistert’ naar de naam Raff!

Maar om ons verhaal af te sluiten.. Lieve AIN, BEDANKT!

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Raya (voorheen Beti)

Na het overlijden van een van mijn honden, had ik haar al een tijdje op de website zien staan. Ook andere honden op mijn lijstje gezet, maar keerde toch steeds naar haar terug. Toen zag ik ineens dat ze in Nederland was. Mijn man vond haar ook leuk, dus heb ik maar direct contact opgenomen. Dan bleek ik niet de eerste te zijn die gereageerd had. Toch te lang gewacht!?
Op 13 januari kreeg ik dan het verlossende antwoord: we mochten komen! Op zondag de 15e de reis naar haar gemaakt en daar was ze dan, echt zoals ze op de site beschreven was; mijn complimenten daar voor. Er was al veel aan haar opvoeding gewerkt, zoals het opspringen tegen mensen en op het aanrecht. En ze was ook al zindelijk. Dank nogmaals, Hilly, voor de goede zorgen. In de auto gedroeg ze zich voorbeeldig. Thuis vond ze haar toekomstig speelkameraadje toch wel erg onstuimig, maar het went wel. Ze is net een grote pup, maar dan een van 5 jaar (lijkt veel jonger). De trap vond ze erg interessant en stond ineens in spreidstand halverwege. Ik ben dan met haar naar boven gegaan en heb haar aan de lijn en met wat lekkers weer naar beneden geleid. Prachtig vond ze het: dus enkele malen naar boven geweest en dan heb ik maar het hekje dicht gedaan... 
Van wandelen kan ze geen genoeg krijgen en kan soms stilstaan, in de verte turen en maar snuiven: net een volleerde drugshond. Ze kan rennen als de beste, echt een atlete, maar 's avonds komt ze met een grote zucht haar koppie in je schoot duwen en kan ze je zo verheerlijkt aankijken..
Ze is prachtig en heeft zo'n fijn karakter. We hopen nog heel lang van haar te kunnen genieten.
 
Groeten van Marianne en Frans Van Etteryk - Kroos, Raya (Beti) en Vidar
 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lily (voorheen Yesi)

Lily woont nu bij ons in Zoetermeer.

Op 5 oktober jl. mochten wij eindelijk onze Lily (voorheen Yesi) op gaan halen op Schiphol. Wat duurde het wachten lang! Maar ons geduld werd beloond en toen mochten we haar dan eindelijk in de armen sluiten. Ze was onzeker, bang en plaste van angst gelijk de auto onder. Eenmaal thuis maakte ze kennis met onze kat, Sijne van 12 jaar. Lily vond het maar een raar “hondje” en ze blafte ook zo anders! En wat was het koud in Nederland ;-) Ze heeft dagen gebibberd als een rietje bij het uitlaten!

De eerste nachten sliep Nona (16 jaar) bij Lily in de woonkamer. Dat vond Lily wel fijn en gezellig. Niet lang daarna kon ze al alleen in de bench blijven ’s nachts, weliswaar met de TV en wat lampjes aan. Het oefenen met alleen zijn overdag heeft wat langer geduurd; totdat wij tot de ontdekking kwamen dat alleen zijn buiten de bench wél heel goed ging! Nu is Lily ruim drie maanden bij ons en wat een heerlijk dier is het! Ze kan nu gemakkelijk alleen thuis en zijn en ook ‘s nachts horen wij haar niet. De bench heeft plaats gemaakt voor een heerlijk relax kussen waar ze maar wat graag op ligt, lekker bij de verwarming! De TV en de lampjes aanlaten ‘s nachts behoort inmiddels tot het verleden.

In het park dicht bij ons huis is Lily een graag geziene hond. Ze is altijd vrolijk en speelt met alle honden. Ze kan zooooo hard rennen, geen enkele hond houdt haar bij. Ook alle baasjes van haar hondenvrienden zien Lily graag. Iedereen vindt haar zo leuk, lief en schattig en wil haar mee naar huis nemen. Gelukkig voor ons gaat Lily altijd mee met ons terug! We gaan graag en vaak wandelen met Lily; in het bos, in het park, of – zoals vandaag voor de eerste keer – op het strand. Vond ze in de auto zitten eerst maar eng, nu springt ze er al in als de deur bij wijze van spreken nog dicht is. Lily blijkt een superhond qua aanleren van trucjes: zit, wacht, blijf, om, tussen, de wave, de plat; ze draait er haar pootjes niet voor om! Ook op de hondentraining doet ze het goed. Nog twee weekjes en dan mag ze examen doen!

We zijn heel blij met Lily en zouden haar voor geen goud meer willen missen!

Groeten van Guido, Hanneke, Tara, Tom, Nona en natuurlijk ook van Sijne en Lily zelf!

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Beertje (voorheen Davinia)

Onze derde echte Koekebakker: Beertje (voorheen Davinia)

Op 26 oktober aangekomen op Schiphol. Een dondersteen, een clown, een snoepert, een hartendief, een knuffelbeer ... altijd blij en vrolijk. Een hond om veel van te houden .... en dat doen we ook ! 
Op de voorgrond onze tweede echte Koekebakker ... inmiddels negen jaar bij ons. Ook zo'n dolle Mina.
Petje af voor Peter en z'n team. Dank jullie wel.
 
Gonny Mackaay
 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Chaspi

Het gaat zo goed met Chaspi. Hij voelt zich thuis en gaat heel goed met de andere 2 honden Zappa en Yuma. Chaspi voelt zich erg thuis hier. Hij hoort bij ons gezin. Hij is mijn schatje en ben blij dat ik hem heb geadopteerd heb. Hij wordt wel ondeugend en hij wordt puberig. Chaspi heeft het heel erg goed bij ons. Hij is ook mijn schatje. Wij gaan veel weg met de honden. Wij hebben Chaspi van de vliegveld  opgehaald van Rotterdam. De honden slapen bij mij, kan niet zonder mijn schatjes. Ik kan niet zonder mijn honden. Als ik naar bed ga, dan gaat Chaspi voor de staan om met mij naar boven te gaan. Ik ben zo blij met Chaspi. Dikke knuffel van Chaspi .

Mick Swart

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Dobby (voorheen Natali)

Koekebakker Dobby.
Dit is onze Dobby, voorheen Natali. Dobby is zwervend gevonden op een industrie terrein in Spanje. Ze is een geweldig lief hondje. Een echt schoothondje en ze houdt ook van stoeien en spelen. Wandelen is ze ook dol op maar ze houdt niet zo van de kou en regen. Ze woont nu samen met onze 5 katten in Ede. Dat gaat heel goed samen. We houden heel veel van haar en na een moeilijke tijd hadden wij haar nodig en zij ons. 
We genieten heel erg van elkaar heart .

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip (voorheen Susi)

Ons gezin bestaat uit mijn man, onze 3 dochters, 2 hebben een vriend en onze honden Polly, Charly en ik.
Rianne is onze jongste dochter. Haar hond is helaas in 2011 overleden. Dit was onze ruigharige teckel Flock. Polly is van de middelste dochter en Charly van de oudste.Rianne wilde al heel lang weer een hond, maar wij waren van mening dat 2 honden eigenlijk wel handiger is omdat wij vaak gaan kamperen en dan gaan de honden mee. Helaas heeft Rianne een flinke tegenslag te verduren gekregen. Door een zeer onhandige actie van een klasgenoot is Rianne haar schouder blijvend beschadigd. Zo erg dat ze dagelijks met pijn leeft en nooit meer haar passie waterpolo mag uitoefenen. Toen was voor ons de keus snel gemaakt. Wat zou Rianne weer opvrolijken en een doel in haar leven geven. Inderdaad: Pip! Pip is 26 oktober bij ons gekomen. Wat was ze nog een ukkepuk. Met de omschrijving labrador hadden wij een tuigje voor haar gekocht. Deze bleek echter veel en veel te groot. Als een klein zwart propje lag ze bij Rianne op schoot op weg naar haar nieuwe huis. Stijf tegen Rianne aan. Lekker warm in de donkere nacht. Van Amsterdam naar het hoge noorden. Dat was maar een kilometertje of 200. Maar het leek Pip niet te deren, ze voelde dat het goed was. Pip werd thuis hartelijk ontvangen door de andere kids en honden. Haar geurtje werd opgesnoven en er werd kennis gemaakt. Al snel lag Pip samen met Polly in een mand. Polly nam direct de opvoeding van Pip op zich. Prachtig als ze samen lopen. Pip die constant oplet waar Polly is en wat ze doet. Pip is niet bij Polly weg te slaan. Samen stappen ze nu door het leven met Charly als trouwe makker achter hun aan. Pip weegt inmiddels ruim 9 kilo en ze is nog steeds een klein opdondertje. Ze is een super relaxte vrolijke puberhond van 7 maand. Polly hebben wij in 2006 geadopteerd, ook uit La linea de la Concepcion. In 2015 zijn wij hier nog met het hele gezin geweest. Jammer genoeg hebben we het asiel toen niet bezocht. Onze jongste dochter Rianne zal binnenkort met Pip naar een cursus de “sociale huishond gaan”. Niet omdat Pip het nodig heeft, maar voor de gezelligheid en de sociale contacten. Wellicht gaat ze nog met Pip naar een cursus behendigheid. Polly en Charly hebben daar ook ontzettend van genoten in hun jonge jaren. Pip geniet met volle teugen van autorijden, rennen in het bos, spelen met speelgoed en heerlijk kroelen vooral op haar buik. Ze ligt nog steeds graag bij Rianne op schoot. De rest van het gezin is daar wel wat jaloers op, want voor bij ons op schoot liggen heeft ze geen tijd. Dan moet ze weer spelen en dollen door het huis. Ze is een klein zwart dapper rakkertje met prachtige ogen en een onregelmatig baardje. Hier en daar heeft ze ook nog een witte haar. Wij zijn super gelukkig met haar. Ze maakt ons gezin weer compleet! We zouden het trouwens super leuk vinden om in contact te komen met de mensen die Vanessa, Mapola, Florina, Simon en Napo geadopteerd hebben. In ieder geval zouden we graag willen weten hoe het maar Pip haar broertjes en zusjes gaat. 

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Sylvester

In september was de kogel door de kerk:

We zouden naar Italië gaan emigreren om daar appartementen te gaan verhuren en een mini- camping opzetten. Tot 3 jaar geleden hebben we verschillende honden gehad en ook nu was meteen duidelijk: “we willen een hond om mee te delen in ons avontuur. “ Natuurlijk wel een die echt een mandje nodig had. Zo kwamen we bij Sylvester in Spanje bij Peter Koekenbakker via de site. Sylvester was een lieve, 7 jarige kruising Labrador met ?. Hij zat al 5 jaar in het asiel en was drager van Leishmania. We hadden wel een aantal vragen: “ kon Sylvester een aantal verhuizingen achter elkaar aan en een lange autorit naar Italië met zijn gezondheid “? Contact opgenomen met Mirjam van Animal in Need en zij heeft de vraag voorgelegd aan de verzorgers van Sylvester. Zij gaven aan dat het natuurlijk impact zou hebben die verhuizingen maar dat ze dachten dat Sylvester dit wel zou aankunnen. Op 8 november was het zover: Sylvester zou naar Nederland komen … Met ons stonden er nog vele andere baasjes te wachten (natuurlijk nooit genoeg) die vol verwachting uitkeken naar de komst van hun hond. En aah wat was en is Sylvester een schatje. Natuurlijk zat meneer in het begin op de salontafel en stond hij met zijn poten op het dressoir om te kijken waar dat geluid en beeld nu vandaan kwam ( tv ) maar hij leerde snel. Bij elke verhuizing had Sylvester een week nodig om te acclimatiseren maar gelukkig hield hij van autorijden. De rit naar Italië zou 3 ½ dag in beslag gaan nemen. Sylvester had deze dagen in de auto maar 1m3 tot zijn beschikking maar dit maakte hem niets uit, zo lang hij maar met ons mee mocht was het goed. Nu heeft Sylvester 3 hectare tot zijn beschikking maar alleen aan een lange lijn. We hebben hem geprobeerd hem de vrijheid te geven maar meneer neemt dit wel erg letterlijk. Hij is een echte “ jacht “ hond welke zijn neus achterna gaat en dan alles en iedereen om zich heen vergeet. Dit met als gevolg dat we al enkele keren kilometers hebben moeten rijden om hem te vinden en terug te halen.Tijdens het uitlaten ruikt en vindt hij genoeg. Zo heeft hij ons al enkele malen verblijd door een egel mee te nemen. Die laat meneer vervolgens op mijn voet vallen met als gevolg: mijn hele voet vol stekels. Maar ach, hij bedoelt het goed denken we maar. Sylvester is een lot uit de loterij en Animal in Need heeft niets te veel gezegd over zijn karakter. Sylvester lijkt erg gelukkig, is aanhankelijk, wat onderdanig van aard, een allemansvriend maar bovenal beste vrienden met onze 8 jarige zoon. Ondertussen heeft Sylvester ook zijn eerste sneeuwdoop gehad van 50 cm sneeuw maar of hij hier nu zo blij mee was … ? 

We hopen hem nog vele jaren te kunnen genieten van hem in ons gezin.

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Sherlock Holmes

Mag ik alstublieft mee? Liep al twee weken bij de benzinepomp langs de snelweg. En ging bij iedere auto staan! Dus er uitgegooid, geen chip en was zeiknat. Hij heet nu Sherlock Holmes. Een mannetje van twee jaar.

Ik was op slag verliefd. Meteen een mailtje naar Peter gestuurd en vervolgens kreeg ik het mailadres van Mirjam. Na telefonisch contact met Mirjam, hebben we de adoptie in werking gezet. Sherlock is 22 december vertrokken uit Spanje met een busje naar Nederland. We konden Sherlock in IJsselstein ophalen. Ik pakte hem op en hij legde zijn koppie meteen op mijn schouder. Een knuffelhond vanaf dag één. Nu zijn we alweer drie weken verder. Het is een lieve, nee super lieve hond. Hij slaapt ‘s nachts nog in de bench, maar overdag als we hem even alleen laten, ligt hij prinsheerlijk op een kleedje op de bank. Hij geniet van wandelen en twee rondjes van een uur vindt hij eigenlijk nog tekort. ‘s Avonds gelooft hij het wel. Vanaf half acht, als we het nieuws gaan kijken, springt hij op zijn kleedje en gaan de oogjes dicht. Een plasje in de tuin is dan al teveel gevraagd. Is hij misschien toch jonger dan twee jaar. Geen idee? Maakt ook helemaal niets uit. We zijn heel blij met Sherlock en omdat hij toch de hele dag aan het speuren is, hebben we de naam maar zo gehouden.

Peter en iedereen van Animal in Need, jullie doen geweldig werk! Bedankt

Monique van Zanten

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etiketten anro

twente watermagic

kei schoon allekabels logo

boxpress stubbe

x centrum

EDs Service diensten

topcadeau

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman