nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Luna

Marina (nu Luna) is een schat ! We hebben haar op 3 februari opgehaald bij het gastgezin (hele leuke fijne mensen) waar ze net 2 weken was. Sindsdien is ze niet meer weg te denken uit ons gezin. Luna nieuwsgierig en gek op heel hard rennen in het park ; 't liefst met andere honden ! Ze luistert naar haar naam, rent los maar loopt ook netjes aan de lijn. Buiten is ze blij en opgetogen. In huis is ze rustig en geduldig, ook een beetje waaks, sleept en verzamelt knuffelbeesten, sokken, pantoffels en kan springen en rennen als een hertje! Wij en onze (4) kinderen zijn stapelgek op haar en volgens mij is de liefde wederzijds ; ze zit of ligt het liefst op schoot of lekker warm tegen je aan. Alleen de poes .... ; die moet nog even wennen! Jenny.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Blas is nu BOWIE

Hallo allemaal Op 21 oktober vorig jaar hebben we Bowie op het vliegveld in Eindhoven op mogen halen. Hij kwam meteen naar ons toe en sprong tegen mij op. Nog suf van de vlucht (hij had ook druppeltjes van Bach gekregen) ging hij, na alle papier overdracht en groeten, gedwee met ons mee in de auto. Het was een uur rijden maar het bleef, op wat piepjes na, rustig in de auto. Mijn oudste zoon was speciaal met Bowie achterin de auto gaan zitten. We kwamen 's avonds laat pas thuis en gingen dan ook kort erna slapen. Bowie in de bench in de woonkamer en de eerste drie nachten bleef er iemand bij slapen. Hij sliep de hele nacht door. De volgende dag twee keer in huis geplast maar daarna ging het helemaal goed. Netjes alles buiten. De eerste drie, vier dagen liep hij keurig met ons mee. Dat is nu wel anders. Nu trekt hij veel. Bowie is nu bijna 8 maanden oud en een echte "puber". Hij heeft net ontdekt dat hij ook zijn poot op kan tillen met plassen en ook worden er meer kleine plasjes achtergelaten. Hij wordt al een echte kerel. Iedereen die we tegenkomen vindt Bowie een mooie hond en dat is hij ook. Hij is nog gegroeid en iets breder geworden. In huis gaat hij steeds beter luisteren. Hij weet wat zitten en liggen is. Soms haalt hij de krant en dan reageer ik meteen dat hij dat goed gedaan heeft en geef ik hem in ruil(voordat hij gaat scheuren) een koekje. Wie weet leert hij het echt. Mijn jongste zoon was bang voor honden maar nu niet meer hoor. Zeker niet van Bowie. Hij vindt Bowie de liefste hond van de hele wereld. Ze spelen en knuffelen samen en liggen bij elkaar, waarbij ik altijd oppas wat er gebeurt en hem ook geleerd heb zich normaal niet kleiner te maken dan de hond. En sommige dingen mag hij niet doen zoals touwtrek spelletjes. Bowie is gelukkig erg lief van karakter. Hij zal niet bijten alleen als hij speelt voel je zo nu en dan zijn tanden. Bowie is wel erg enthousiast met alles. Hij springt tegen mensen en wil alles zien. Volgens mij heeft hij wel degelijk een jachtinstinct omdat hij achter katten en vogels aan gaat en dat hebben we nog niet kunnen verminderen. We zijn erg blij dat hij bij ons is. Hij is niet meer weg te denken. Wel gaan we eind maart op gehoorzaamheidscursus. We moeten er nog erg aan werken. Misschien doordat hij al 6 maanden in de kennel vrij heeft rondgelopen en niet hoefde te luister.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Laica

Ik wilde even wat laten weten over Laica en wat foto's sturen over hoe ze er inmiddels uitziet met der ongeloofelijke bos met haar!!! Het gaat super goed met Laica!! Ik zit met Laica op hondentraining op een combicursus behendigheid en gehoorzaamheid is dit. Dit vindt ze ook super leuk en raast dan ook over alle hindernissen. Ook heb ik Laica afgelopen december nog eens laten testen op leishmania omdat ik dit fijn vond nog eens te testen bij haar. Deze test was gelukkig negatief;) Verder houdt ze echt van auto rijden het is net een oud dametje dat naast je in de stoel zit, ze gaat maar al te graag mee:p Ze hangt dan ook heel erg aan mij en wil het liefste 24 uur per dag bij mijn zijn, dit gaat alleen helaas niet altijd maar neem haar zo veel mogelijk overal mee naar toe:P. Ze heeft dan ook een mandje naast mijn bed waar ze iedere nacht trouw naast mij slaapt en als ik in het weekend niet snel genoeg mijn bed uit kom dan komt ze me wel even wakker blaffen:p Ze houdt ook heel erg van zwemmen en dan voornamelijk van de water vogels op het water daar gaat ze dan ook maar al te graag achter aan. Soms tot ergenis van ons maar goed:). En hoe is het allemaal bij jullie? Gaat het goed bij animal in need? Mijn moeder en ik komen dan ook waarschijnlijk naar de animal in need dag in april!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Nina

Hallo Peter en medewerkers, Bij deze even een klein berichtje van Nina die wij op donderdag 10 Januari geadopteerd hebben. Deze dag hebben wij haar zelf op Schiphol opgehaald. Nina kwam samen met haar moeder Pina aan. Een beetje angstig was ze natuurlijk wel, maar de rit naar haar nieuwe huis verliep goed bij ons in de auto. Thuis aangekomen werd zij  verwelkomt door 3 katten die groter dan haar waren. Het deed haar gelukkig allemaal niets en dapper ging ze op onderzoek uit. Natuurlijk was het zowel voor haar als voor ons weer even wennen. Wij waren een labrador van bijna 14 jaar gewend die de hele dag maar wat lag te suffen en nu kwam er zo'n kleine drukte maker in huis. De eerste 3 nachtjes heeft Nina wel wat gepiept in haar bench, maar daarna ging het helemaal goed en slaapt ze tot nu toe gewoon de hele nacht in haar mandje in haar bench. De zindelijkheid heeft ze ook aardig door, op wat kleine ongelukjes heel af en toe na. Inmiddels is ze 4 weken bij ons en heeft ze al heel wat vrolijkheid gebracht. De regeltjes in huis snapt ze ook redelijk en als ze even alleen thuis is hoeft ze ook niet meer in haar bench. Vreemde mensen vindt ze nog wel wat eng, maar dit wordt vanzelf minder. Met de katten is ze inmiddels goede vriendjes, al jaagt ze ze ook nog wel graag op. Bij deze nogmaals respect voor het werk dat jullie doen en dat er nog maar een hoop honden een nieuw warm mandje bij lieve baasjes mogen vinden.

Groeten Fam. Kouwenhoven

Deel via facebook

Submit to Facebook

Ismael

Hallo allemaal, Ismael[nu Bandito] woont nu bijna 2 maanden bij ons en het is net alsof hij er altijd is geweest.Hij doet heel erg zijn best en kijkt naar de andere honden,we hebben nog 2 galgo's,een Podenco en een engelse stafford. Hij is een enorme knuffelkont maar dat wisten jullie al he.Binnenkort krijgt hij zijn tanden schoongemaakt en wat tanden getrokken.Wij zijn heel erg blij met hem en hij met ons.

m.vr.gr. Rene en Nicole Everhartz-Smit

Deel via facebook

Submit to Facebook

Fabian

Hier een podenco fan in hart en nieren. Ik heb  2 manetos, Fabian is in febrruari 2012 bij mij gekomen. Was nog wel een beetje bang nu al veel meer zelf vertrouwen en hij geniet  zo van alles.  Hij is hier samen met  Mira welke in december 2009 door mij geadopteerd is. Ik ben door haar met de podenco in aanraking gekomen. Ik wil niet overdrijven maar ik heb een stukje goud in huis gekregen. Ze hebben zoveel te geven. Er zit gewoon alles in wat je je maar kan wensen o.a. vrolijkheid humor, zachtheid en rust, Eigenlijk te veel om op te noemen. Mira is trouwens afkomstig van ACE Malaga. Ook heb ik nog een Galgo van  ruim 15 jaar. Ik heb haar nu 10 jaar, een super hond. Leuke foto van de manetos op de bank bij Yvonne de Vries, ja toen kon ik natuurlijk niet achter blijven.

Groeten van Ans Nieuwenhuysen met  de roedel Dixie,  Mira,  Fabian.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Noor

Eind Januari 2012 hebben mijn vader en ik Noor (heet nog steeds Noor:), opgehaald in een opvanggezin in Nederland. Samen met haar zusje Mannie verbleven zij hier totdat iemand hun op kwam halen. Ze waren allebei super lief en aanhankelijk. Het liefst had ik ze allebei meegenomen maar dit kon helaas niet. Toen ze bij ons kwam was ze nog aan de magere kant en had ze nog schurft. Dit is inmiddels helemaal verdwenen, ze ziet er mooi uit, haar vacht straalt en ze is prima op gewicht. Noor heeft erg moeten wennen bij mijn vriend en mij thuis, Ze was op het begin bang en terughoudend en nog niet zindelijk. We wouden eerst met haar naar een cursus maar hadden al snel door hoe slim ze is en hebben haar alles zelf geleerd. Ze is wel ondeugend maar ze leert en luistert heel goed. Na een poosje wennen was zij helemaal zindelijk en had ze het super naar haar zin!! Het is echt een ontzettend lief diertje en ze is heel erg verwend, echt een prinsesje. Wordt het liefst de hele dag geknuffeld en houdt van aandacht en gek doen, op een grappige manier. Ze is gek op urenlang rennen en dan het liefst in een open weide. Ze rent dan ook supersnel met haar lange poten. Ze is dol op mensen maar op honden helaas wat minder, ze doet andere honden geen kwaad maar moet er ook niet veel van weten, tenzij ze ze kent. Maar dat kleine minpuntje maakt voor ons niet uit. Geen dag hebben we spijt gehad van dit geweldige hondje en ze is nu een deel van ons gezinnetje! We zouden het ons niet meer zonder haar kunnen voorstellen en houden heeel veel van haar. Animal in need heel erg bedankt voor Noor, jullie doen geweldig werk ga zo door!

Groetjes, Marjolein Oonk.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Rossi

Ik wilde jullie even voor het nieuwe jaar een een groet brengen van Vagas (Rossi heet hij nu). Het gaat heel goed met hem. Hij is vrolijk, speels en heel lief. Paarden vindt hij ook leuk! Hij gaat overal mee naar toe ook iedere dag naar mijn werk. Hij is inmiddels al een verwende prins. Ik ben super blij met hem!! Ik wil jullie een fijn 2013 wensen en keep up this good work!

Noelle Nanning 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Chico

Het is nu zes jaar geleden dat wij Knuppie LL 487 bij jou hebben geadopteerd. We zijn erg blij met Chico en zouden hem voor geen goud willen missen. We hebben er super veel energie ingestoken in de vorm van gedragstherapie aan huis en gehoorzaamheids training A en B, maar dat  halen we er iedere dag zeker uit. Het is een geweldig hond geworden, die nu aanhankelijk is geworden. Chico is gek van lopen naast de fiets, wat hij tegenwoordig ook los kan lopen. Verder gaat hij ieder jaar naar een dierenpension om daar te socialiseren met andere dieren. Ook met de oud/nieuw zal hij daar verblijven, daar hij  super gestrest is van het vuurwerk, hopelijk gaat het daar beter want dit wordt zijn eerste oud/nieuw in het pension. Verder kan hij goed met kinderen overweg. Het is onze trouwe makker geworden. Hij is nu 8 jaar en hopen dat hij nog een hele poos bij ons zal blijven. Ziek is hij eigenlijk nooit. Mag eens een dag of twee in de maand niet lekker zijn eet dan slecht of niet.

Eelco en Liesbeth Klinkhamer - Wimmer

Deel via facebook

Submit to Facebook

Polly, Toby en Blacky

Polly, Blacky (Pipo) en Toby (Tassie) 

Nadat Polly al in november 2011 bij ons was gekomen uit het gastgezin van Marianne van Gelder, hebben wij dit najaar Blacky (Pipo) en Toby (Tassie) van Schiphol opgehaald.  Polly heeft inmiddels 3 cursussen gedaan en is een prachtige hond die ook erg gehoorzaam is. Als grootste en oudste is zij ook de baas van de andere twee, ze heeft ze wel direct geaccepteerd en speelt vanaf dag 1 met de kleine honden dat het een lieve lust is. Nadat ons andere hondje Max deze zomer door een auto was overreden, zochten we voor Polly een nieuw kameraadje. De keus werd ons lastig gemaakt omdat we eigenlijk maar een hondje wilden en dat dus alleen Toby de reis naar Nederland zou gaan maken. Maar de foto’s en het verhaal van Blacky haalden ons over om ook hem op te nemen in ons gezin. We wisten dat het druk zou worden met 2 puppies erbij en dat is ook wel uitgekomen. Voor alle 3 geldt trouwens ook dat de door jullie voorspelde groei en ontwikkeling van de honden klopte, ook erg belangrijk als je denkt een kleine hond te krijgen, dat dat ook echt uitkomt!  Blacky en Toby hebben allebei goed hun draai gevonden, zijn erg levendig en spelen met elkaar en met Polly alsof hun leven ervan afhangt. Maar ze kunnen ook heel relaxed genieten van het goede leven en ons gezelschap. Wij wonen aan de rand van de Holterberg en nu de kleine hondjes ook op puppy cursus zijn, kunnen ze regelmatig door een bepaald stuk van het bos los lopen en dan rennen ze achter elkaar aan en zijn ze alle drie na afloop total-loss. Op de foto zie je ons zoontje Luca van 5, hij is helemaal vertrouwd met de honden en zij met hem, ze doen van alles samen en vertrouwen elkaar volledig. Kortom, wij zijn als gezin heel blij dat we 3 hondjes van jullie organisatie hebben opgenomen in ons huis. Bedankt voor alles. 

Mvg Bert, Ilona & Luca Stellinga.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip (Zwieber)

Hij is ontzettend lief, vrolijk, grappig, energiek, gezellig en heel ondeugend. Waar hij bij kan is van hem, heel rap pakt hij iets, vaatdoekje, theedoek, eierdoosje, een schoen, de handdoeken uit de badkamer, de plantengieter, Pip kan alles gebruiken, aan zijn ondeugende kop kan je zien, dat hij weer iets te pakken heeft, met zijn nieuwe aanwinst rent hij snel zijn benche in. Hij heeft de grootste lol, als hij je sokken weer te pakken heeft, "pak ze dan, ik ben toch sneller"! Elke dag maakt Pip er een feestje van. We moeten echt heel consequent zijn met hem, want hij heeft een eigen willetje. Pip is voor niemand of iets bang, hij is zelfverzekerd, nieuwsgierig, leergierig, intelligent en heel enthousiast. Hij is heel sociaal naar andere honden, hij vindt elke hond leuk en  wil graag spelen. Zelfs honden (ook oude) die niet zo graag spelen, krijgt Pip enthousiast om even met hem te dollen. Hij vindt iedereen leuk en hij is gek op kinderen. Van mensen krijgen we zo ontzettend veel leuke reacties. Mensen komen spontaan naar je toe om over Pip te praten, hoe vaak we niet te horen krijgen:"  Mag ik hem hebben"? Ze vragen altijd wat het voor ras is, heel trots vertellen we, dat Pip uit Spanje komt, Animal In Need wordt natuurlijk ook genoemd, want ik hoop, dat er nog heel veel honden net als Pip een warm thuis mogen krijgen!   Als we met Pip gaan wandelen, hebben we echt plezier met hem, het is zo leuk om te zien, hij loopt niet, nee hij huppelt voor je uit, bewegende blaadjes, veertjes, insecten, hij vindt alles prachtig! Dan heeft hij weer een takje te pakken waar hij trots mee gaat rennen. Pip gaat ook graag mee in de auto, want hij weet dat we dan naar het bos of naar het strand gaan, maar da's leuk!  Hij is sinds 29 augustus bij ons, maar hebben het gevoel, dat hij al veel langer bij ons is. We hebben geen moment spijt, dat we voor een hond uit Spanje hebben gekozen, we zijn super blij met Pip en hopen, dat we heel lang van hem mogen genieten.  Wij willen iedereen die zich om Pip heeft bekommert voordat hij bij ons kwam heel erg bedanken. Jullie doen geweldig werk en met zoveel liefde wordt het gedaan, echt super!!! Wij wensen het hele team van AIN hele fijne en gezellige kerstdagen en een fantastische nieuw jaar! 

Groetjes,  Natascha , Michel en Pip  Capelle aan den IJssel.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lady

Lady (zo heette ze ook in het asiel) is sinds 13 november bij ons. Het gaat prima, ze is erg lief, aanhankelijk en vrolijk, niet angstig en vanaf het begin zindelijk. 's-Nachts slaapt ze in de bench, overdag geniet ze van haar mandje. Omdat we drie nog vrij jonge kleinkinderen hebben, werd er bij de Stichting mede naar gekeken of het hondje dat we wilden adopteren geschikt was voor ons. Na overleg en nog een extra filmpje van Lidia gingen we voor Lady. Het was een schot in de roos! Ze loopt de kinderen kwispelend tegemoet als ze komen en laat zich graag aanhalen en knuffelen. Uiteraard leren we de kinderen hoe ze met haar moeten omgaan. Ze was veel te dik toen ze kwam, maar is inmiddels al afgevallen, ze krijgt 2 maaltijden p.dag en krijgt veel beweging. Lopen aan de lijn gaat prima, maar of ze ooit los kan? Er zit duidelijk jachtpassie in, dus voorlopig blijft ze zeker aangelijnd. De hele familie is blij met haar en Lady geniet van haar thuis! Wat ik erg aandoenlijk vind is dat ze haar mandje hier zo geweldig vindt. De eerste week kwam ze er amper uit, zelfs niet om te eten. Dan kwam ze af en toe naar de keuken één brokje halen en dat ging ze in de mand opeten. Ik ga 4x per dag met haar uit, 3 kleinere rondjes en een lange wandeling in de natuur. Ze geniet hier volop van. Eens per week ga ik samen met mijn nichtje wandelen, zij heeft een Spaanse adoptiehond van SCF en een Berner, die staan met Lady op een van de foto's. Eerst een uur naar het bos en dan naar haar schoonouders, die hebben een grote tuin en wei helemaal afgerasterd en daar kunnen ze dan los rennen en spelen. Bedankt Peter en het hele team van Animal in Need, voor het fantastische werk dat jullie doen!

Groetjes, Bep Mennen - Schatorjé, Horn

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pedro

Na een korte periode van kennismaken met de site animalinneed en het kijken van een aantal foto´s viel ons meteen een heel lief klein hondje genaamd Sherlock op. Nadat ons verzoek om een filmpje van deze schat te mogen krijgen, vielen we als een blok en hebben we  vrijwel direct besloten deze schat te adopteren. En binnen 3 weken was het zover.  
Op 9 juni 2012 was het zover. Sherlock zou met de vlucht van 00.10 op Schiphol aankomen, samen met een paar andere huisgenoten uit het asiel  die hier geadopteerd werden. Na een heel lange periode van wachten en twijfelen of we wel op de goede plek stonden zagen we ineens 2 mensen van de stichting aan komen lopen met een paar stapels grote bakken, waar de honden in zaten. Het bleek dat de honden pas als laatste het vliegtuig mochten verlaten als alle passagiers er uit waren. Vandaar de lange wachttijd.  
Wij zoeken naar onze Sherlock in die grote bakken, maar we zagen geen hond die enigszins op hem leek. En ineens viel ons oog op een klein handtasje dat naast de bakken stond. Daar zat onze kleine schat in. Dat moment was zo fijn. Je hebt echt het gevoel een kind te krijgen als zo´n klein mannetje je zo enthousiast begroet. En eigenlijk is het vanaf het eerste moment allemaal vanzelf gegaan. Pedro (we hebben Sherlock omgedoopt naar Pedro) voelde zich meteen thuis bij ons en ook in ons huis. Ook het slapen ging eigenlijk meteen prima. Een paar weken later gingen we al op puppy cursus en daarna hebben we nog een vervolgcursus gedaan. Nou we zijn echt trots op onze ´zoon´ , hij snapt alles zo snel en is heel erg gehoorzaam en makkelijk te corrigeren. Veel vrienden vinden (en wij ook) dat wij gewoon de ideale hond hebben. Aan de bench is hij nooit echt gewend geraakt en eigenlijk al na een paar maanden gingen we oefenen om hem zonder de bench thuis te laten. Nou het blijkt dat meneer gewoon gaat slapen als we er niet zijn.   
Ook is hij een echte uitslaper. Als het aan hem ligt, blijft ie tot een uur of 12 gewoon in zijn mandje liggen en op water en regen is hij niet zo dol. Verder is hij heel makkelijk met andere honden. Hij vindt het heerlijk om urenlang in het park of langs het strand te rennen. En sinds kort heeft hij een neefje want mijn zus heeft nu ook een kleine pup. We verheugen ons al op de wandelingen straks samen, want ja Pedro is wel echt een gezelligheids dier. Als er een andere hond met de wandeling mee gaat vindt hij het toch het leukst. Tot op vandaag zijn we nog steeds heel gelukkig met hem. Kunnen hem echt niet meer missen. En hij gaat gewoon overal mee, op visite, uit eten, terrasje, hij vindt alles prima, ook lange autoritten vindt hij helemaal prima. Dus kortgezegd, deze adoptie is zeker een goede match geweest met een heel happy end voor iedereen. We denken er af en toe over om nog een 2e hond te adopteren, maar daar wachten we nog even mee tot Pedro een beetje uit zijn pubertijd is. 
Heel fijne feestdagen en alle goeds en veel goede adopties gewenst voor in het nieuwe jaar.

Veel liefs, Gina Willem en Pedro.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Hijo

Hallo lieve mensen in Spanje, Hier een berichtje van mij. Ik heette eerst Doedel maar nu heet ik Hijo. Ik ben sinds begin oktober in Nederland bij hele lieve mensen in het gast gezin geweest. Na twee weken kwamen mijn nieuwe vrouwtje en mannetje me ophalen met m'n nieuwe vriendinnetje Pippie. Zij was eerst wat bazig tegen me maar nu slapen we zelfs weleens tegen elkaar aan. De poes vind ik ook leuk en ik speel wel met haar, totdat ze laat weten dat ze het niet meer wil. Omdat het even wennen was aan de kou hebben ze me een das omgedaan. Ik ben maar zo braaf dat ik er gewoon even mee blijf zitten. In de eerste week heb ik al mijn tanden en kiezen gewisseld. Ik had even geen tand meer in mijn bek. Maar nu heb ik weer een prachtig gebit. We zijn al een paar keer naar school geweest en ik leer snel. Ik kan al zitten, liggen, naast, voet en blijf en een beetje volgen. Maar dat laatste vind ik saai en mijn neus gaat liever op de grond of ik kijk naar alle andere honden, veeeel interessanter! En nu kom ik in mijn pubertijd, zeggen ze, en ben ik lekker ondeugend aan het worden. Lekker ravotten met de buurhonden of de krant versnipperen. Het gaat heel goed met mij, ik groei als kool, ben inmiddels 54 cm en 18 kilo, en iedereen vindt me mooi. Vanuit hier wil ik jullie heel erg bedanken voor jullie goede zorgen en fijne kerstdagen en een goed nieuw jaar toe wensen!  Oja, mijn vrouwtje was jarig en zei dat ze geld stort van wat ze gekregen heeft aan kadogeld. En we vertellen aan iedereen waar ik vandaan kom zodat we hopen dat er meer honden eadopteerd zullen worden. Nou, ik ga slapen,

Groeten aan alle honden daar! Adios Hijo, Martin en Mariken Heinenoord.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diva

Beste Animal in Need, Diva (voorheen Alexia) is inmiddels bijna 5 jaar bij ons en we zijn nog iedere dag blij met haar. Een hond met een gouden karakter. 16 mei 2012 hebben we gezinsuitbreiding gekregen en wat is Diva lief voor haar nieuwe baasje! Al tijdens de zwangerschap legde ze haar kop op de dikke buik waar met schopjes op werd gereageerd. In tegenstelling tot onze 'hollandse' hond die er niks van moet hebben, blijft zij altijd bij hem in de buurt, overlaadt hem het liefst continue met kusjes (wat wij dan weer niet zo fris vinden) en is sinds zijn geboorte direct behoorlijk waaks geworden. Zie de foto's, dat moeten wel dikke vriendjes worden!

Groetjes van Laurens, Sharon en Benjamin.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Oliver (Ollie).

Beste iedereen, mijn naam is Oliver en ik vind het inmiddels wel eens tijd om te vertellen welke invulling mijn leventje heeft gekregen. Om bij het begin te beginnen, zo’n jaar geleden lag ik als kleine pup in een container op het strand van Spanje. Ik ben daar gelukkig gered door de geweldige mensen van Animal in Need, waarna deze mij geholpen hebben met het vinden van een geschikt huis. Ik ben geadopteerd door mensen uit Nederland en ben uitgegroeid tot een heerlijk verwend nest. Woon nu in Zuidveen, een dorpje in Overijssel. Heb meerdere mandjes, teveel speeltjes en slaap savonds op de bank, in mijn mandje naast bed.. of gewoon in bed, het is maar net waar ik zin in heb. Ik ga vaak wandelen hier in de omgeving, heerlijk om even vrij door alle weilanden te kunnen rennen, des te meer modder, des te beter..Mijn baasje is de zoon van de adoptiemoeder van Kaya, Paso, Geert en Lima.. Zij zijn allemaal al eerder als mij overgevlogen naar Nederland. Mijn baasje werkt samen met zijn moeder, daarom ga ik overdag vaak mee, zodat ik kan spelen met mijn Spaanse vrienden. Ik ben daar vanmiddag ook nog geweest en heb even flink gerost met Sjonnie, een Nederlandse Labrador die eigenlijk een grote versie van mijzelf is. Ik vind mijn leventje heerlijk en geniet iedere dag zichtbaar van alle aandacht en liefde die ik krijg. Denk dat ik mijn verhaal wel duidelijk gemaakt heb, dus kruip ik nu lekker bij mijn baasjes op de bank.. denk dat ik zo namelijk nog een lekker botje krijg. Ik hoop dat het vele hondjes die nog op een baasje wachten hetzelfde zal staan te wachten! Een pootje van mij, Ollie!

En een lading respect voor de mensen van Animal in Need namens mijn baasjes!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Marcos

Ik ben Marcos < a la playa>. Op 5 juli ben ik als pup naar Nederland gekomen. Klein maar dapper liep ik door de parkeergarage op Schiphol.  Toen zag Femmie al dat ik een klein maar flink ventje ben en dat klopt,ha,ha. Iedereen vindt mij leuk en ik wind ze allemaal om mijn kleine pootjes. Het leven is hier geweldig met mijn Spaanse vriendinnen Bula en Nicky...we spelen, slapen en rennen samen. Ik kan keihard rennen want ik ben een kruising  Whippet, wauwie!! Femmie wordt heel blij van mij omdat ik altijd vrolijk ben. Een Happy family en ik ga hier oud worden...maar dat duurt nog lekker lang want ik ben pas 8 maand!

Groetjes uit Zutphen.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pepe

Een berichtje van Marcel, nu Pepe. Het gaat heel goed met Pepe, we lopen veel, en waar, kan los. Een genot om naar te kijken.Op het strand staan zijn oren horizontaal. Zoveel te ontdekken, achter de meeuwen aanrennen, het schuim van de golven pakken. We zitten op de hondentraining en ook daar hebben we beiden veel plezier in.Ik kan niet anders zeggen als dat we een goeie match zijn, wat geeft hij mij en de andere familieleden een hoop plezier! Ik hoop dat er nog een hoop adopties volgen, voor de winter echt zijn intrede gaat doen. Dank voor jullie goede zorgen voor Pepe.

Groeten Marjo.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Dhana

Hola, ik ben Rihana uit Spanje maar ze noemen me nu Dhana uit Holland. Ik zat al een heel tijdje in een opvang in Spanje bij stichting ¨Animal in need¨. Ze hebben mij gevonden, zwervend op straat met 6 kindjes waarvan er helaas 4 zijn overleden. De andere twee zijn gelukkig al goed terecht gekomen en hebben ergens een warm mandje gevonden. Wel jammer dat ik mijn kindjes  nooit meer ga zien ... Ik ben anderhalf jaar oud en wachtte al een tijdje heel geduldig af maar snapte niet zo goed waarom niemand mij leuk vindt. Ik deed heel erg mijn best om lief en rustig te zijn maar het lukte maar niet om iemands hart te stelen. Iemand in Nederland vond mij leuk maar de lieve mensen van de Stichting die voor mij zorgden dachten dat het te druk voor mij zou zijn daar. Ook was er in augustus al iemand die heel erg verliefd werd op mij maar haar man dacht dat ik ietsjes te groot was dus kochten ze een lief klein wit Nederlands puppyhondje Yuki. Helaas ging dit lieve hondje na 10 dagen al dood omdat ze erg ziek was en dat vind ik wel heel erg zielig. Je gelooft het haast niet maar er zijn twee hele lieve mensen die vonden het zo zielig dat Yuki dood is gegaan dat ze zomaar het vrouwtje en baasje een nieuw hondje wilde geven, superlief hè. En toen is het vrouwtje na een tijdje weer gaan kijken bij onze stichting en was ik nog vrij en heeft ze toch voor mij gekozen. Maar dat wist ik nog niet en snapte maar niet dat ik op de film moest om te laten zien dat ik al netjes kan lopen aan de lijn. Ook werd ik tussen de poezen gezet om te kijken of ik ze een beetje leuk vind. Nou niks aan hoor, makkie, ik loop al best wel goed en die katten zijn lucht voor mij, het zijn gekke mauwbeesten meer niet, dùh! 

Ik bleef ondertussen maar wachten of ze mij leuk zouden gaan vinden, ik heb mijn pootjes steeds gekruist gehouden want duimen kan ik helaas niet. En dan ineens op zaterdag 10 november moet ik mijn riempje aan, werd ik met zo´n grote lieve blonde hond in een kooi gestopt en moesten we de auto in. Er is nog zo´n grote kooi met twee hondjes en een tas met een klein hondje met een grote ritssluiting op haar buik, ze is wel heel erg grappig en blij. Ze heet Sofie en heeft nog geen nieuw mandje gevonden, wel zielig hè want ze is echt heel erg leuk, gelukkig mocht ze toch al mee met ons! We moesten best lang rijden maar dan zijn we eindelijk aangekomen, ergens bij een groot gebouw met van die grote monsters die heel veel lawaai maken. Wat een herrie is dat zeg, de oormijtjes in mijn oren rennen zich rot van de schrik, ik moest er wel van krabben. Dan gaan we zelf ook in zo´n groot monster en staan we tussen allerlei koffers en rotsooi, wat gaat er toch gebeuren, ik ben wel een beetje bang hoor!? De grote hond waar ik bij zit bibbert ook, zeker als er ineens een hels kabaal is en ik pijn in mijn oren krijg, jeetje wat erg, we schommelen flink en de herrie blijft maar doorgaan, ik ben er misselijk van. Ik ga maar liggen en probeer te slapen, ik heb al zoveel ellende meegemaakt dan kan dit er ook nog wel bij. Na een lange tijd gaan we weer schommelen en doen mijn oren weer pijn en met een flinke schok houdt de herrie ineens op. Dan gaat er een hele grote deur open en wordt eerst al die rotsooi eruit gehaald en mogen wij er ook uit. Staan we ineens op een lang, zwart, breed ding, iets dat zomaar vanzelf vooruit gaat, we gaan onder flappen door en  is er een drukte van belang. Heel veel mensen staan daar, maar ook een hele lieve mevrouw die ons meeneemt op een karretje. Eerst moeten we nog langs hele rare mannen in groene pakken die maar niet snappen wat wij hier in Weeze-Duitsland komen doen. We komen uit Spanje zegt die mevrouw en we moeten naar Nederland, maar dat snappen die mannen niet. Er zijn in Nederland toch ook vliegvelden of waarom niet met de pakjesboot van Sinterklaas mee, die is toch ook onderweg? Ze vonden het een beetje gek, zouden ze denken dat we bolletjes hebben geslikt...? Eindelijk, eindelijk, na lang praten mogen we erdoor en staan er allemaal blije mensen op ons te wachten, ik wordt er verlegen van. Er is een blonde mevrouw die alles heel goed regelt en een meneer die alles filmt en eindelijk mogen we uit de kooien. Kleine Sofie is helemaal door het dolle heen en springt en dartelt, maar ik durf niet zo goed want waar moet ik naartoe? Maar mijn nieuwe vrouwtje en het baasje staan er ook en ik wordt meteen geknuffeld en geaaid, dat is leuk!!! Ik bibber wel heel erg want in Duitsland is het erg koud hoor, brrrrr!!! Het vrouwtje heeft gelukkig een lekker warm jasje bij zich en dan mag ik mee in hun auto in een mooie bench, we moeten nog wel een tijdje rijden maar dan zijn we eindelijk ¨thuis¨. Er staat een mooi mandje klaar en daar kruip ik maar meteen in, mmmm lekker warm, eindelijk slapen. Eigenlijk moest ik ook nog een plasje en een poepje doen maar ik ben te moe, ik kan niet meer. Voor de nacht mag ik weer in de grote bench en slaap ik meteen en horen ze me niet meer want ik ben ¨kapoet¨! s Morgens na het wandelen heeft het vrouwtje mij in bad gedaan, een beetje eng maar ook wel lekker warm, mmmmm, Zwitsal-shampoo ruikt lekker zeg! Toen kwam er zo´n blaasding, dat maakte wel een beetje herrie maar ik probeerde niet bang te zijn want het was een lekker warm Spaans windje. Toen ik goed droog en geborsteld was zag ik er prachtig mooi uit al zeg ik het zelf, ik kende mezelf niet meer terug, ze zeggen dat ik op Saartje lijk maar die ken ik niet. Even weer uitrusten in mijn mandje en alweer lekker wandelen op zo´n hoge straat dat ze dijk noemen, wel koud hoor, maar gelukkig heb ik mijn warme jasje weer aan. Ik durf nog steeds niet zomaar ¨iets¨ te doen, alles is raar en anders, waar moet ik toch gaan zitten? en NEE, ik had echt geen bolletjes in mijn buik! Maar smiddags gaan we lekker naar een weiland en daar ben ik dol op, gras voelen onder mijn kontje, ik heb meteen alles maar ¨laten vallen¨. Na 24 uur wel een hele opluchting hoor, poehpoeh,  het vrouwtje begon ook al ongerust te worden dat er maar niks uitkwam, maar het is eindelijk toch gelukt, nou weet ik wel hoe bolletjesslikkers zich voelen! Ik heb de eerste dag drie keer een beetje gegeten maar heb alles er ook net zo weer uitgespuugd, ik was nog steeds een beetje misselijk van de reis. Dus toen heeft het vrouwtje lekker kip met rijst gekookt en dat bleef er wel in, de Hollandse pot is prima hoor, echt een aanrader! Ik heb wel erg veel last van mij oren, die oormijtjes zijn natuurlijk ook nog misselijk van de reis en rollebollen nog steeds in mijn oren heen en weer. Daarom zijn het vrouwtje en baasje maar meteen maandag met mij naar de dierenarts gegaan. Die mevrouw in de witte jas was heel erg aardig tegen mij maar ik verstond er niks van. Ik versta trouwens niemand, Nederlands leren is best moeilijk hoor, ... zucht, inburgeren valt niet mee maar ik doe wel erg mijn best. En dan gaan ze ook nog naar een Duitse dierenarts en moet ik dus weer Duits leren, ... weer zucht, ik dacht dat in Spanje wonen al moeilijk was. Die lieve mevrouw heeft in mijn oren gekeken en in mijn mond en vond mijn tanden prachtig mooi wit. Ook even kijken  in het paspoort of ik alle inentingen heb gehad en op welke ziektes ik getest ben en alles was goed, gelukkig. Ook heeft ze mijn chip opgezocht, die zit in mijn nek en joepie ik heb een Nederlandse chip, goed hè, dan kunnen ze me altijd terugvinden als ik verdwaal. Ik heb wel veel oormijtjes maar dat hebben bijna alle honden die uit Spanje komen zei die mevrouw. Ze heeft gek spul in mijn oren gespoten en we kregen een dingetje mee die moet het vrouwtje in mijn nek spuiten, dan gaat alles dood wat in en op mij leeft, dus geen mee-eters meer. Omdat ik alles zo lief en goed heb gedaan kreeg ik nog wat lekkers van die lieve mevrouw, ze praat ook zo lief tegen mij, ik ga echt nog wel een keertje terug denk ik. Ze vond mij ook een mooie hond en zei dat ik iets van een windhond in mij heb en dus niet dik mag worden. Ik lijk mager maar dat hoort zo, mijn bilspieren gaan nog wel dikker worden zei ze, maar dat willen wij vrouwen toch helemaal niet, ¨no way¨ dikke billen!  Ik heb in de auto nog wel een beetje gebibberd omdat ik bang was dat ik weer weg moest maar we gingen gewoon naar huis en mocht ik lekker weer in mijn warme mandje. Er zijn hier in huis drie mannen die best aardig zijn tegen mij. Ik vind mannen eigelijk een beetje eng maar deze drie hier die zijn tof dus ga ik echt mijn best doen ze te vertrouwen. Ik heb nu drie nachtjes hier geslapen en dat gaat erg goed, ik ga braaf slapen maar moet eerst wel even piepen. Als ik wakker wordt mag ik uit de bench en gaan we lekker wandelen en krijg ik alweer lekker eten. Oja, er is hier ook nog zo´n poezenbeest Puddy die af en toe een beetje blaast maar daar trek ik me niks van aan, ik ben lekker toch groter! Ik ben heel erg blij en dankbaar en laat dat ook steeds zien aan het vrouwtje zodat ze me niet meer teruggeeft. Ze zegt steeds lieve dingen tegen mij en ik probeer het ook te verstaan, het klinkt heel aardig dus het zal wel goed zijn denk ik. Ze probeert me ook al wat dingentjes te leren en ik snap het al best een beetje. Ik ben ook extra lief voor het vrouwtje zodat ze niet meer zo verdrietig is omdat lieve kleine Yuki er niet meer is. Nu lig ik weer lekker ontspannen te dromen van alle goeie en leuke dingen die nog gaan gebeuren in mijn nieuwe leven.  Ik ben heel erg blij en opgelucht, ik ben een mooie Nederlandse Tulp geworden en voel me ¨eindelijk thuis¨!  

Mijn naam in Spanje was Rihana, de ¨Ri¨ is eraf en de ¨D¨ erbij en de betekenis van mijn nieuwe naam Dhana is:  

In het Boeddhisme staat Dana voor een van de zes deugden, namelijk die van vrijgevigheid, vriendelijkheid en openheid. 

Mijn vrouwtje vindt dat altijd heel belangrijk in het leven en het past ook heel erg goed bij die twee lieve mensen die mij aan haar hebben gegeven, dus past het ook goed bij mij ...

Vind je dit nou geen mooie afsluiting van mijn verhaal, ik ben helemaal blij en happy en wil graag heel veel geven, laat de rest van mijn leven maar komen ...! 

Adiós y buen día ...! 

DhanaMet een lik en pootje van Dhana en de lieve groetjes van mijn vrouwtje José en baasje René en de hulpbaasjes uit Millingen aan de Rijn.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





Parasol Foundation

 master etiketten anro

twente watermagic

kei schoon allekabels logo

boxpress stubbe

x centrum

EDs Service diensten           Parasol Foundation


topcadeau

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe verakoeman