nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Mopsie

Lieve mensen,   Onze Mopsie, bij juilie bekend als Kiti (adoptie nr 4164), een klein mix-terriertje is 25 jan. bij ons gekomen via Schiphol, waar Yvon Nienhuis ons, als adoptiegroepje, ontving. Marian de Boer had ons hondje vanaf Spanje liefdevol begeleid. Omdat ze zooo klein was, mocht ze mee in de cabine. Nu heeft ze het erg naar haar zin, is lief, vrolijk, ondernemend, gezellig en knap. Was, toen ik haar zag, meteen verliefd op haar. Ze was meteen MIJN hondje en zo voelt het nog steeds. Ze bezorgt ons en ook vrienden en familieleden zoveel vreugde. Ik besef, dat ik door jullie liefde en zorg dit Mopsie heb kunnen krijgen.Tevens ben ik heel blij met de liefdevolle zorg van het opvanggezin in Spanje, waarin ze is geweest.  Daar is ze krantzindelijk gemaakt en heeft veel aandacht en zorg gekregen; vandaar ook dat ze nu zo'n lief en totaal niet angstig hondje is. Heb begrepen, dat het het gezin van een politieman is, niet ver van het asiel verwijderd. Zou deze mensen graag bedanken voor hetgeen zij voor ons kleine ding hebben betekend. (Als ze anoniem willen blijven, heb ik daar ook alle begrip voor). We zijn erg blij met elkaar, hebben veel tijd voor haar, omdat de kinderen al de deur uit zijn en wij met de VUT. Zou nog een veel uitgebreider verhaal kunnen schrijven, maar jullie hebben het al zo druk. Heb gelukkig een kleine donatie aan de stichting kunnen geven. Kort samengevat: Wij zijn heeeel blij met onze Mopsie, met alle liefde, zorg en aandacht, die jullie in het asiel en in het opvanggezin aan haar hebben besteed. We gaan heel erg met haar van het leven genieten!!!

Arnold en Wopke Snel-Moolhuizen, Duivendrecht- Nederland

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lacey

Sinds half november 2011 hebben Sjors en ik Lacey in ons bezit. Na het overlijden van mijn paard miste ik iets. Een ander paard wilde ik niet meer. Een hond stond al jaren op mijn verlanglijstje. Maanden heb ik gezocht, maar ik kon de juiste hond maar niet vinden. Totdat ik het artikel in de Telegraaf las. Ik ben eens op de site van Animal in Need gaan kijken. En ja………… toen was ik verkocht. Ik had een aantal honden op mijn lijstje staan. Met het eerste transport van Jeroen Dubbeldam kwam ook Lacey mee. We zijn Lacey bij haar opvangmoeder Jolanda in Rotterdam gaan bezoeken. Het was net een jaar geleden van het verlies van mijn paard en een dag ervoor was één van mijn konijnen gestorven. Ik kan je zeggen dat het voor mij een emotioneel moment was en hield het dus ook niet droog. Wat was ze klein en ontzettend lief. Wat moet er wel niet allemaal in haar koppie omgaan? Het was liefde op het eerste gezicht. En die liefde groeit nog steeds elke dag!

Ze voelde zich snel bij ons thuis en onze poezenmeiden zijn inmiddels ook aardig aan haar gewend. Tegen iedereen is ze vrolijk en lief. Ze is dikke vriendjes met de hond van mijn zus en drie dagen per week kunnen zij heerlijk de hele dag met elkaar optrekken. Je kunt er uren naar kijken hoe ze samen aan het spelen en slapen zijn. Ze houdt van snuffelen, snuffelen en snuffelen. Kinderen vindt ze ook reuze interessant. Ook het auto rijden vindt ze fantastisch. We kunnen geen slechte eigenschap noemen. Die heeft ze gewoon niet. Dus de ideale hond! We krijgen er zoveel voor terug! We kunnen niet meer zonder haar.

We wonen aan de Nieuwkoopse Plassen en nu er sneeuw en ijs ligt heeft ze daar al volop van genoten. Lekker rennen en rollen door de sneeuw. Straks als het ijs weg is en het weer warmer wordt zal ze met ons meegaan met de boot. Hoe ze dat zal vinden weten we niet, maar volgens ons vindt ze dit ook heel leuk. We zien er nu al naar uit om samen met Lacey en de boot op vakantie te gaan.

Het voelt zo goed om een hond uit het asiel zo’n heerlijk leventje te kunnen bieden. Helaas kunnen we er niet meer in huis nemen. Maar om toch nog een hondenleventje zo aangenaam mogelijk te maken hebben we nog een hond op afstand geadopteerd. Zijn naam is Benji (193). We hebben een mooie foto van hem ontvangen en deze heeft een mooi plekje in onze ark gekregen. We hopen dat hij ook snel een mooi thuis mag krijgen en dat hij net zo gelukkig als Lacey kan worden.

Tijdens de reunie in het Amsterdamse Bos hebben we nog paardendekens en andere spulletjes afgegeven. Inmiddels hebben we begrepen dat dit ook allemaal goed is ontvangen en een goede bestemming heeft gekregen of zal krijgen.

Vanuit Nieuwkoop willen wij iedereen die iets doet voor Animal in Need bedanken voor hun goede werk! Sjors en Margo En een dikke knuffel van Lacey.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Hera

Op 9 januari jl. hebben wij Hera opgehaald op Schiphol. Toen ze uit de bench kwam was ze erg bang en we schrokken van hoe mager ze eruit zag. We wisten wel dat ze heel mager was binnengekomen en dat ze al flink was aangekomen (dit hadden we op filmpjes gezien), maar toch schrokken we van haar conditie. Op weg naar huis, we wonen in Noord-Limburg, heeft ze twee uur lang met haar hoofd op mijn schoot gezeten. Thuis zijn we eerst samen met onze andere hond Sascha een stukje gaan wandelen. De eerste kennismaking verliep super en wij zijn dan ook met een gerust hart nog eventjes gaan slapen. We waren namelijk om 3.30 uur thuis. Daarna is het alleen maar beter gegaan. Hera en Sascha waren binnen enkele dagen de beste maatjes. Ze liggen heerlijk samen op bed te slapen (vaak samen op één bed) of zijn samen aan het spelen. Ze rennen dan achter elkaar aan door de tuin en vliegen over elkaar heen. Als je ze ziet spelen denk je soms gaat dit wel goed, maar de staarten zwiepen enthousiast door de lucht. Ineens vliegen ze overeind om vervolgens weer samen over de grond te dollen. Omdat Hera wit is hebben ze in La Linea nog een extra gehoortest gedaan. Eerlijk gezegd twijfelden we in het begin of ze wel hoorde. Ze reageerde namelijk nergens op. Inmiddels weten we dat ze heel goed hoort. Als we in het bos wandelen hoort en ziet ze alles. We hebben al twee maal een hert in de verte voorbij zien komen en dan kun je je schrap zetten want dan wil ze er het liefste achteraan. Als er ergens ook maar een geluidje is heeft ze het al in de gaten. Maar luisteren, ho maar. Gelukkig hebben we al heel wat Boxers gehad en zijn we vertrouwd met honden die Oost-Indisch doof zijn, (we hebben zelfs een echte dove boxer gehad), maar Hera spant toch echt de kroon. Maar ook dat zal wel goed komen. Verder is het een ontzettend lieve en aanhankelijke hond. Ze loopt heel lief mij aan de lijn en trekt niet. Kortom wij en vooral ook Sascha zijn erg blij met Hera en zouden haar voor geen goud meer willen missen. We staan het meest versteld van hoe snel ze zich heeft aangepast en die twee aan elkaar gehecht zijn geraakt. 

Peter en iedereen van La Linea, bedankt voor deze lieve hond en heel veel succes met jullie stichting.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip

Even een bedankje voor de geweldige hond die wij nu een week geleden geadopteerd hebben. Hij is gewoon Pip blijven heten ook al luistert hij daar niet naar. Wat hij wel wil horen is dat wij fluiten, haha. Dan komt hij er aan! Pip kan geweldig goed met Jackson, onze Jack Russel. Ze liggen samen op hun kussen en verkennen de omgeving ook samen. Jackson leeft weer helemaal op sinds Pip er is. Pip vindt kinderen helemaal te gek. Hij begint al te kwispelen als hij een kind op afstand ziet aankomen. No way dat je hem dan zo maar kunt mee trekken. Eerst moet hij geaaid worden door een kindje en als die dat niet meteen doet, gaat Pip heel zielig doen, haha. Al met al gaat het geweldig en voelt hij zich al helemaal thuis. Er is een probleempje: Pip vind niet dat je zo maar dingen door de brievenbus mag gooien. Dus hij bekijkt de brieven van heeeel dicht bij en moet ze natuurlijk ook even openen, argh!! Daar moet hij nog even aan wennen. Maar ook dat komt vast helemaal goed.

Groetjes van Pip

Deel via facebook

Submit to Facebook

Indy

Hallo allemaal, Ik wilde jullie laten weten hoe het met mij (Tosca) Indy gaat, nu ik voor altijd een mandje heb gevonden. Wat een avontuur weer. Eerst met het vliegtuig mee en toen nog een uurtje met de auto naar Haarlem. Dat schijnt mijn nieuwe woonplaats te zijn. Afijn aangekomen in Haarlem moest ik een huis in. Nou ik bleef mooi voor de deur staan, echt niet dat ik daar naar binnen wilde. Maar na een half uurtje blijven roepen en overgehaalt worden door snoepjes ging ik dan toch maar naar binnen. Jeetje wat ik daar allemaal zag. Speeltjes, een bot, een mandje met allemaal warme dekentjes. En het was er heel lekker warm. Na even rond gesnuffeld te hebben ben ik in slaap gevallen. Toen ik wakker werd wilde mijn nieuwe baasje met mij uit????? Weg uit dit warme huis... nou ik dacht het niet!!!! Maarja het baasje stond erop dus ik ben maar mee gegaan. De volgende dag had ik toch nog in de kamer geplast, ik hielt het niet meer. Maar baasje dweilde het op en er was niet aan de hand. Toen toch maar netjes buiten geplast en dat doe ik nu nog, vind het baasje nogal fijn aangezien ze mij daar uitgebreid voor beloond. En nu bijna 2 weken later wil ik hier nooit meer weg. Ik heb een heerlijk warm mandje en een vriendje (Sjakie), speeltjes, een bot (alweer en nieuwe), en een heel lief baasje die altijd tegen mij zegt dat ik heel veel aaitjes verdien. Ik heb het fijn.

Groetjes Indy en haar baasje Dora  Ps. het sneeuwt hier ook en dat vind ik helemaal niet leuk!!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lomo

Aan alle hondenliefhebbers,  ik ben Lomo en ik zat al sinds 2007 in het asiel. Hoewel ik heel erg lief en sociaal ben en er ook nog eens goed uitzie wilde niemand me hebben. Gelukkig is dat veranderd, want ik leef nu samen met Duke, die ook heel wat jaren in dit asiel gewoond heeft. Zijn bazin zag mij bij toeval op de website en later op you-tube en ze werd verliefd op mij. Na goed overleg wilde de andere baasjes van Duke mij ook adopteren en mocht ik naar Nederland.  Ik heb het helemaal naar mijn zin en ik kan lekker spelen en lol maken met Duke. Al ben ik wat kleiner dan Duke, ik doe echt niet voor hem onder. We kunnen het samen heel goed vinden en zijn echte maatjes geworden. Ik hoop dat nog veel meer vriendjes uit het asiel een goed tehuis krijgen.  Aan alle hondenliefhebbers,  ik ben Lomo en ik zat al sinds 2007 in het asiel. Hoewel ik heel erg lief en sociaal ben en er ook nog eens goed uitzie wilde niemand me hebben. Gelukkig is dat veranderd, want ik leef nu samen met Duke, die ook heel wat jaren in dit asiel gewoond heeft. Zijn bazin zag mij bij toeval op de website en later op you-tube en ze werd verliefd op mij. Na goed overleg wilde de andere baasjes van Duke mij ook adopteren en mocht ik naar Nederland.  Ik heb het helemaal naar mijn zin en ik kan lekker spelen en lol maken met Duke. Al ben ik wat kleiner dan Duke, ik doe echt niet voor hem onder. We kunnen het samen heel goed vinden en zijn echte maatjes geworden. Ik hoop dat nog veel meer vriendjes uit het asiel een goed tehuis krijgen.

 Met een poot van LOMO

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lucky

We want to say thank you for our wonderfull and lovely dog Rubio. He came to us in june 2011. We can't live without him anymore and we enjoy every minute when he is around (on the sofa, infront of the door, in the bed...he is always there).All the other people like him and when we go out with him everyone has a smile on his face, when Rubio comes. He is very friendly, likes other dogs, likes all the people and is happy all the time.We send you a picture in this mail.We think about adopting another dog in this summer. A friend for Rubio. He would like it. Maybe.... 

Melanie Wilm

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bonita

Bonita woont vanaf begin 2008 bij mij & beestenboel in Utrecht, is een fijne, sociale en dappere schat, loopt nog steeds zonder meer twee uur in het bos mee en is een hartendief. Ze heet nu Bonita en Boontje, en is 10 jaar volgens entboekje. Onderdanig beestje; laat zich echter niet te kaas van het brood eten! 

Lieve groet & veel goeds gewenst, Evelyn Tokamp.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Kiko en Luuk

Hier een bericht over Luuk (voorheen Lucky) en Kiko. Ze zijn nu ruim 2 maanden bij ons en we zijn enorm gek op de clowns. We zouden in eerste instantie voor 1 hond (Kiko) gaan totdat we op de urgentielijst Luuk zagen en besloten dat die er ook nog wel bij kon. Was afwachten of de honden, incl hondje dat we al hadden, goed met elkaar over weg konden. Dit is echter bijzonder goed gegaan en het is geweldig om ze alle drie te zien spelen en ravotten. Ze waren alletwee in 'no time' goed gewend bij ons. De eerste 2 dagen was Kiko nog een zielig en heel moe hondje. Daarna is hij helemaal bijgekomen en het is geweldig om te zien hoe hij met z'n rare huppel/schud loopje en z'n smiechten grijns plezier heeft. Luuk is nog steeds een huilebalk maar nu niet meer omdat ie in het asiel zit maar omdat z'n speeltje bv onder de bank ligt. Met wandelen is er de komische act van keihard achter elkaar aan rennen waarbij Kiko (alias 'de smiecht') een bijna satanische grijns heeft. Het zijn allebei enorme schatten en we hopen nog heel lang van ze te mogen genieten. Momenteel liggen ze lekker uitgeput op de bank te slapen, is soms wat weinig plaats om zelf nog te zitten. Meestal zit 1 hond op de rugleuning in je nek, de ander ligt op je benen en de derde op schoot. Hierbij wat fotos van een strandwandeling die we kortgeleden met ze gemaakt hebben, hoop dat ze het juiste formaat hebben. We willen jullie bedanken voor deze 2 bijzonder leuke honden en al het goede werk dat jullie doen!

Groet, Marion

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diesel (Hamilton)

Al heel lang wilden mijn kinderen en ik een hond, mijn man dacht daar anders over. Een hond, hartstikke leuk maar dan bij een ander. Het is niet zo dat hij niet van dieren houdt maar het brengt wel een extra verantwoordelijkheid en zorg met zich mee.Ik wist wel dat als er ooit een hond in ons gezin zou komen, deze dan uit een asiel vandaan moest komen want er zijn zoveel honden die een eigen plek zoeken. Op 4 oktober viel de Telegraaf op de mat met een artikel over Animal in Need met daarbij een aantal prachtige hondjes voor adoptie. Ik liet het artikel aan mijn man lezen, in de hoop dat dit hem over de streep zou trekken maar daar was meer voor nodig.

Iedere dag keken mijn zoon Jesse, dochter Nina en ik op de internetsite en maakten lijstjes van de honden die wij leuk vonden en vergeleken die dan met elkaar. Dan lieten we de foto's weer aan mijn man zien; oh is dit geen schatje en hoe vind je deze? We merkten wel dat hij iets enthousiaster werd en op een gegeven moment zei hij dat als er een hond kwam, het dan wel een grote moest zijn. Dat vonden wij geen probleem en uiteindelijk gaf hij toe!  De kinderen en ik hadden al een hond op het oog, een anderhalf jarige labradormix. We dachten geen pup te nemen omdat die meestal wel snel een nieuw thuis vinden. Ik liet er geen gras over groeien en belde gelijk met Yvonne met het idee dat de zaak zo geregeld was, maar tijdens het gesprek raadde Yvonne het mij eigenlijk min of meer af. Eigenlijk was ik eerst een beetje verbaasd, zij zochten baasjes en wij wilden heel graag voor een hond zorgen en dit leek ons een hele lieve hond. Yvonne legde ons uit dat een hond van 1 1/2 die alles nog moest leren, eigenlijk een pup in een grote verpakking was maar wel veel sterker, wat voor de kinderen al lastiger zou zijn om alleen uit te laten. Hadden wij geen interesse in een pup? Ja, natuurlijk maar waren er ook labradorpups, want daar waren we toch een beetje voor gevallen. Toevallig waren er die avond daarvoor 3 pups op de site gezet en zodra we de foto's zagen wisten we het, Diesel (voorheen Hamilton) moest het worden. Op 24 oktober kwam Diesel met zijn zusje aan op Schiphol, beide zaten heel rustig in hun reisbox en lieten het allemaal maar op hun afkomen. Na wat gedronken en afscheid van zijn zusje genomen te hebben ging hij met ons mee de auto in, naar zijn nieuwe stek. Thuis gekomen en de kat ontmoet te hebben (die niets van diesel moest weten) ging hij al gauw lekker in zijn bench liggen. Diesel was al zindelijk dat we hem kregen,wij hadden ons er op ingesteld dat we er 's nachts uit zouden moeten maar de nachten gingen gelijk al goed. Op Facebook had ik een foto van Diesel geplaatst bij Animal in Need en daar reageerde Lydia op. Zij vertelde dat María José voor Diesel en de rest van het nest gezorgd heeft, toen ze met een week in een doos zijn gevonden. Het leuke is dat María José en ik via Facebook nu regelmatig contact met elkaar hebben en ik foto's van Diesel aan haar kan laten zien. Zij heeft zo intensief voor hen gezorgd dat het altijd een beetje pijn doet als ze uitvliegen, maar de blijdschap dat ze een nieuw baasje gevonden hebben overheerst en op deze manier ziet zij hem opgroeien. Dus heb ik aan Animal in Need niet alleen een superlieve, mooie hond overgehouden maar ook een Spaanse dierenvriendin! Ik had mij voorgenomen een kort stukje te schrijven maar dat is niet gelukt (zoals gewoonlijk).

 Groetjes van Esther en Diesel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spikey alias "little Bommel",

Spikey alias "little Bommel", thuis in het Westland. 
Goh: wie is er gelukkiger? Mijn moeder of Spikey (In Spanje ook wel bekend als Bommel(tje)? :-). Nadat mijn moeder had besloten om (weer) voor een hond te gaan zorgen kwam ik op de site van AIN terecht. Na blijven kijken, lezen en weer kijken en na overleg met Yvonne bleven er een paar kleine en geschikte hondjes voor haar over...maarrrr na het filmpje in het asiel van Bommel te hebben gezien was het he-le-maal duidelijk: Bommel zou het worden! Gebeld met het opvanggezin die een kilometer of 300 verder Nederland in woonde, gingen we de volgende dag op weg. Bij aankomst bleek het liefde op het eerste gezicht en dat is niet zo moeilijk bij Spikey! Wat een lief koppetje en als hij met z'n staart kwispelt gaat z'n hele achterlijfje heen en weer en dat is zo'n grappig gezicht... Inmiddels zijn we ruim een maand verder en wat gaat het super met Spikey! M'n moeder en hij zijn een echte twee-eenheid geworden :-)). Het is sowieso een grote knuffelkont en past precies bij haar: koekje, knuffeltje en even spelen en dan alles weer opnieuw haha... Hij heeft nu ook apporteren geleerd dus voor een (in stukje gebroken) koekje (elke keer een stukje anders zou hij nu topzwaar zijn :-)) haalt hij z'n touw, bal of ander speeltje op, laat het voor je vallen, houdt z'n kopje schuin en .....wacht op een stukje koek haha....erg leuk om met hem te doen! Ook de twee kleinzonen krijgen er geen genoeg van. De dierenarts schat hem wel wat jonger dan de eerder geschatte 5 jaar maar dat is alleen maar gunstig: kan m'n moeder hopelijk nog langer van hem genieten! De arts vond hem trouwens ook al zo'n snoepie! Spikey is echt slim hoor want hij houdt z'n koppetje op zo'n lieve manier een beetje schuin, kijkt je aan met een lieve blik, doet zelfs z'n oogjes een beetje toe.......en werkelijk ie-der-een smelt voor hem: op straat, de visite.....hihi... De arts zei dat dat in het asiel vast z'n overlevingstactiek is geweest en dat hij dat heeeeeel goed geoefend had omdat zelfs hij moeite had met het weerstaan ervan ;-). Bedankt allemaal (alle vrijwilligers in Spanje en Nederland) voor jullie goede werk en het bij elkaar brengen van m'n moeder en Spikey! Een super 2012 toegewenst voor jullie allemaal!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diesel (pedrito)

Het gaat UITSTEKEND met hem en we zijn ontzettend blij met zo'n leukerd! Het is een aanhankelijke pretletter, die voor demonstratie-hond speelt bij mij op de hondentraining:goed, he?! Hij heeft alle nieuwe oefeningen/spelletjes nl als 1e door en kan zich uitstekend verplaatsen in zijn rol als acteur, hahah: dol op kunstjes en andere uitdagingen. Voor eten doet ie alles, ook al is ie inmiddels wel wat afgeslankt, na Spanje. Ook naar de trimmer geweest voor een opknappertje, dus nu nog knapper. Hij heeft zo'n leuk koppie met zijn grote ronde zwarte mascara-ogen en zijn wilde koppie met krullen! Hij werkt graag en zit als een eekhoorn voor me wanneer we a/d slag moeten, haha! Nou, kortom: een superfijne hond ! Waar kan ik deze ervaring kwijt bij jullie site? Ook heb ik erg leuke happyness-foto's van hem: een knappe olijke jongen!

Lieve groet van Wilma & Diesel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spohie (Tracy)

Afgelopen dinsdag, 22 november 2011, konden we Sophie (voorheen Tracy) mee naar huis nemen! We hadden pas de zaterdag daarvoor besloten om haar de adopteren maar gelukkig kon ze alsnog mee met de vrachtwagen. Ze werd als tweede hondje uit de bench gehaald, en ze was nog veel kleiner als we hadden verwacht, dat was een leuke verrassing! En wat een bijzonder moment om haar dan in eens in je armen te hebben! Ze was meteen heel aanhankelijk terwijl ze alles toch wel heel erg eng vond. Maar ze is heel stoer en laat zich daar niet door tegen houden, hoor! En als ze buiten iets eng vindt, zoals de ganzen, gaat ze gewoon achter Thimo, haar nieuwe vriendje lopen. Die is een stukje groter dus daar kan ze zich mooi achter verschuilen. Thimo en Sophie zijn al helemaal aan elkaar gewend en Thimo lijkt met zijn 7 jaar ineens wel 3 jaar jonger met zo een druk vrolijk meisje erbij! Ze at meteen al goed, en vindt al die hondenkoekjes ook wel heel erg lekker. Na een paar keer een klein ongelukje in huis, snapt ze al heel goed dat ze buiten moet plassen en poepen. En slapen doet ze ook goed, het liefst onder de deken. Thimo houdt ook heel erg van slapen dus nu liggen ze lekker samen op de bank. Konijntje Bo vondt ze eerst wel een beetje raar, maar ze was heel lief tegen hem, en nu zijn ze ook al aan elkaar gewend en rennen ze samen rondjes door het huis.
Sophie is pas 6 dagen bij ons maar we kunnen ons nu al niet meer voorstellen om haar te moeten missen! Lieve mensen van het asiel, bedankt dat jullie voor deze lieverd hebben gezorgd voordat ze bij ons kwam!  Ze zal de rest van haar leven niks meer tekort komen, we noemen haar nu al prinses Sophie!

Liefs, ook van Sophie....

Deel via facebook

Submit to Facebook

Tipo

Toen ik Tipo op Marktplaats (en later op het filmpje op Youtube in La Linea) zag, was ik meteen verkocht, hij was zo grappig en lief. We hadden vooraf geen idee hoe het zou gaan omdat we nog nooit een hond uit het asiel hebben gehad en onze vorige honden altijd als puppy hebben gekregen. Meteen de eerste week ging Tipo mee op kampeervakantie (en af en toe een hotel) in Frankrijk en we konden vast een beetje aan elkaar wennen. Een van de foto's is gemaakt in een hotel. 
In het begin werd Tipo steeds wagenziek omdat hij niet gewend is aan auto's, maar rustig rijden met een nuchtere maag ging best en sinds de vakantie vindt hij het heerlijk om met de auto mee te gaan. In het begin werd hij gauw moe (niet gewend aan wandelen en veel te dik) maar door de tripjes steeds verder uit te breiden is zijn conditie nu top. Hij trippelt ook mee langs de fiets.  Thuis was hij vrijwel in één dag zindelijk (!) en leert alles heel snel. Bijvoorbeeld traplopen (de trap naar ons bovenhuis heeft 20 treden!) was helemaal nieuw voor hem en hij stond echt heel raar te kijken. Na drie dagen oefening, eerst op andere - lage- trapjes buiten, en binnen eerst een paar treetjes vanaf beneden en steeds hoger) kon hij het al. Hij kan prima alleen thuis zijn, is rustig, maakt niks stuk, en is ook geen blaffer. Pas sinds kort, na vier maanden, durft hij te blaffen als hij mijn man hoort aankomen en bewaakt hij het erf van ons zomerhuisje. 
Tipo heeft de vrije natuur ontdekt en heeft een onmiskenbaar jachtinstinct.  Hij gaat helemaal uit zijn dak op het Waalstrand en in de bossen,  fantastisch om te zien hoe hij opfleurt en alles voor het eerst ontdekt. 
Tipo is een voorzichtig type, wat wel makkelijk is want hij heeft nooit ruzie met andere honden, hij is goed gesocialiseerd. Hij is gelukkig geen sul en laat zich niet op zijn kop zitten. Met de tijd wordt hij steeds zelfverzekerder en vrolijker en begint nu ook fijn met andere honden te spelen en plast zelfs met opgetrokken poot (in het begin durfde hij dat absoluut niet).  Sommige dingen vindt hij wel eng, harde geluiden, gekletter van steen, glas en metaal, het leeggooien van een emmer water, een erfenis uit het verleden.  Mijn man vond hij ook eng, het heeft drie maanden geduurd voordat het ijs was gebroken, maar nu is het 'dikke mik'.  We zijn blij met Tipo (en andersom) en mensen vragen vaak hoe ik aan zo'n leuke hond kom (ik wijs ze dan op La Linea etc..)  
Groetjes en succes met jullie goede werk in La Linea,

Groetjes Elian

Deel via facebook

Submit to Facebook

Igor ( Willem)

Dit zijn foto's van Willem LL136, drie jaar geleden gemaakt tijdens een wandeling op de hei samen met zijn toenmalige vierbenige huisgenootjes (van mijn ex). Recente foto's heb ik zelf niet, maar als jullie zoeken op google naar jachtwandeling spanielgroep oost, zie je tussen de vele andere foto's ook Willem een paar keer terug. Hij kijkt nog altijd eerst de kat uit de boom en is ietwat onzeker als het een beetje druk wordt, maar na verloop van tijd is dat weg en doet hij vrolijk mee. Hij heeft naast mij sinds drie jaar gezelschap van een springer spaniel genaamd Rebbel (de zwart/witte hond op de foto's van de wandeling). Ik woon en werk momenteel op een paardenstal waar nog meer honden rondlopen, dus naast de paardenbende is het ook een gezellige hondenbende waar hij zich prima thuisvoelt. Als onbetwiste ratten- en muizenvanger (en dat voor een pointer) doet Willem ook nog wat nuttigs voor de kost. Samen met Rebbel lekker aan de fiets tot aan het bos en dan los en rennen maar. Af en toe een apportje van een (verstopte) dummy is ook heel leuk, maar niet te vaak, want dan maakt hij de dummy kapot. Hij is zo nu en dan wel een sloper. Alles wat in zijn bek komt moet uiteindelijk kapot. Strandwandelingen zijn ook nog steeds leuk en zomers lekker zwemmen met zijn twee...wat kan een hondenleven toch fijn zijn. Met zijn dunne vachtje krijgt hij het nu zo langzamerhand wel koud nu de temperaturen dalen. Een jasje is wel lekker warm maar dat ding probeert hij er altijd af te schuren....tja, kou is niet leuk, jasje is niet leuk, binnen lekker warm maar ik buiten aan het werk vind hij ook niet zo'n succes dus dan toch maar die jas aan zodat hij lekker de hele dag met mij kan meelopen. Ik hoop dat jullie het leuk hebben gevonden om te zien hoe het Willem nu vergaat. Succes met jullie goede werk. Wie weet in de toekomst dat ik wel weer een hond adopteer, maar vooralsnog heb ik aan deze twee de handen wel vol.

Groeten, Stijn Stronk

Deel via facebook

Submit to Facebook

Berti (Bram)

Berti..hij heet nu Bram. Ik twijfel of hij wel een hond is. Hij lijkt namelijk wel een zwaan..zwaan kleef aan..hij is altijd in mijn buurt. Al vanaf de eerste dag. Ik neem hem mee naar mijn werk waar hij lekker ligt te snurken. Ik wist niet dat een hond zo hard kon snurken. Zodra hij zijn ogen sluit hoor je een luid gesnurk. Het is een heel lief en rustig hondje die met alle honden goed overweg kan. Hij wilt het liefst de hele dag aandacht en lekker bij me liggen. Hij heeft de eerste nachten zo gehuild dat hij niet in bed mocht slapen, het mandje naast het bed vond hij toch echt te ver weg..dus rara waar slaapt hij nu.....? Bram houdt niet zo van drukte om hem heen..trekt zich dan een beetje terug. Het zal niemand verbazen dat dat alweer niet verder weg is dan heel dichtbij. Verder vindt Bram alles prima, als ie maar mee mag. Het alleen zijn vindt ie nog wel een beetje moeilijk, maar langzaamaan wordt ook dat beter. Buiten rennen door het bos en op de hei vindt hij geweldig. Het is dan net een pup en hij kan dan heel erg hard. Toen we Bram hadden opgehaald in Rotterdam, en we zaten in de auto onderweg naar huis, kreeg ik al een heel lief likje op m'n hand. Alsof ie zeggen wilde, ik ben blij dat ik hier ben. Hij was ook meteen heel ontspannen en eigenlijk nergens bang voor. En hij liep ook zo mooi mee aan de riem, alsof ie nooit anders had gedaan.  Katten vind ie ook geen probleem, en het eten van de katten vindt ie heel erg lekker...... Sowieso vind Bram eten geen probleem. Hij vindt alles lekker en eet het liefst de hele dag door. Verder is Brammetje een vrolijk mannetje, en volgens mij heel blij dat ie een eigen mandje heeft en mensen om hem heen die hem heel erg lief vinden en waar ie lekker door geknuffeld wordt. Hij is erg op mensen gericht, en wil heel graag aandacht. En dat krijgt ie natuurlijk volop!

Bram is een geweldig hondje, en ontzettend lief!  

Deel via facebook

Submit to Facebook

Noortje (Morita)

Op 4 november hebben wij Noortje (voorheen Morita) opgehaald bij Marianne in Dalfsen. Noortje lijkt wel de jongere zus van Pluto die wij januari 2006 uit La Linea hebben geadopteerd. Noortje heeft twee jaar in La Linea gebivakeerd en was hard toe aan een gezellig nieuw thuis. Ondanks het feit dat wij vaak op de site kijken was zij ons niet opgevallen. Ook omdat we op kleine hondjes gericht waren. Maar op het lieve koppie van Noortje waren we gelijk verliefd en van Marianne hoorden wij dat het een lieve makkelijke hond is. 
Zij heeft ervoor gezorgd dat Noor mee kon met het transport vanuit Zuid-Spanje. In het begin was ze erg moe en sliep veel. Ook had ze een zware blaasontsteking, oorontsteking en tekenkoorts. Dit is nu allemaal (bijna) over m.b.v. antibiotica. En Noor is een andere hond. Wij gaan elke dag met een roedeltje honden naar het bos. In het begin bleef Noor bij ons lopen en was nogal bangig. Maar na een paar dagen trok ze een sprintje waarover ze zelf verbaasd was. En moet je haar nu zien: als een haas rent ze tussen de bomen en over de hei met de andere honden. Thuis gaat het heel goed met Pluto. Die moest natuurlijk wel wennen aan het ‘samenwonen’ met een vrouwtje maar het gaat fantastisch. Ze liggen s’avonds al gebroederlijk naast elkaar bij onze voeten. Wij willen alle medewerkers van La Linea en hier in Nederland bedanken voor de goede zorgen. Wij hebben twee superhonden en zijn blij dat we hen een beter leven kunnen geven.

Hartelijke groet, Bart, Caroline, Bas, Annemeike en Karel Karis uit Bussum.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Roebie

14 januari 2008, bijna 4 jaar geleden dat ik Roebie met nog 13 of 14 hondjes heb opgehaald in Malaga.

Vanaf het eerste contact was er die 'klik'. Toen Peter haar riem met Roebie eraan in mijn handen drukte wilden we samen door die immens lege grote vertrekhal achter elkaar aan rennen :) Wat waren wij blij elkaar te zien. Groot was mijn vreugde dat Roebie niet het ruim in hoefde maar mee de cabine in mocht. Na een lekker kop koffie en even wat gepraat te hebben met Peter en zijn gezelschap namen we afscheid en liepen Roebie en ik alsof we nooit anders hadden gedaan door de douane naar het vliegtuig. Heel parmantig liep de spaanse dame voorop alsof ze zei; 'kijk hier ben ik met mijn nieuwe vrouwtje en ik ga naar NL"!! Roebie heeft de hele reis geslapen en geknuffeld op mijn schoot. Een paar maanden daarvoor (november 2007) was onverwacht mijn 'wereldhondje' Doerak overleden. Ik had niet gedacht weer een wereldhondje te treffen in Roebie! Het is al lang geleden dat ik Roebie adopteerde, telkens op het punt gestaan jullie te informeren hoe ontzettend blij ik ben met dit wereldhondje. Ook elk jaar de intentie of gedachte gehad om jullie een weekje te komen helpen bij het schoonmaken van hokken/hondjes en allerlei andere hand & spandiensten. Komend jaar wil ik dat daadwerkelijk gaan realiseren. Hierbij een paar foto's van Roebie. De tweede is samen met haar vriendje Skipper. (Roebie rechts op de foto..de blonde dame).De 3e foto is Roebie samen met Reintje de kat op de bank hangend. En de 1e foto is Roebie in de sneeuw terwijl ze net langs een baal stro is gaan schurken, dus onder de sneeuw en stro.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bono

Hallo, mijn lieve verzorgers, Helaas lukt het mijn baasje niet het verzenden van de filmpjes, de bestanden zijn te groot. Had graag willen laten zien hoe ik gisteren genoten heb van het zwemmen en het spelen met de stok. Daar kon ik lekker mijn energie in kwijt. Gisteren liepen we bij het kanaal, en Baily mijn kameraad viel in het water, dus ik { bono } dacht moet haar redden en sprong er ook in. Mijn baasjes die moesten zo lachen, dus dacht mijn baas, ik ga een stok in het water gooien, nou en ik nam me daar een duik in het water, dat was genieten. Toen we weer thuis waren met zijn allen, ben ik lekker in mijn mand gaan liggen en ging slapen. Nou ik ga stoppen, en maar weer tot horens van mij,

Lieve groetjes van Bono en de rest van de Familie uit Sleen. 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Martino/Lucky

Donderdag 3 november was het zover!! We konden Martino ophalen van Rotterdam Airport. Irma was de vrijwilligster die onze aankomst deed. Wat een gezellige meid! Vol spanning waren we aan het wachten tot de hondjes kwamen. Ik zou ook een een opvanghondje meenemen, die ik en mijn vader zouden afleveren bij Yvon in Amsterdam. En ja, daar kwamen ze!!! Wat een spanning en ontlading! Na een goede rit via Yvon, thuis aangekomen. Martino wist niet wat ie meemaakte! Wat een kou hier! Eerst lekker in de tuin en daarna in bad! De eerste 2 dagen is ie heel druk en onrustig geweest. Er was ook zoveel te ontdekken! Een blaadje in de tuin, de kippen, de kat, de koeien in het land, auto's, alles was nieuw voor Martino! Er was ook geen tijd om te plassen buiten want er was zoveel anders interessanter! Daarna kwam de vermoeidheid, slapen, slapen en nog eens slapen!! Het gaat nu heel goed met zindelijkheid worden. De bench gaat ook goed en slapen 'snachts doet hij vanaf het begin ook al goed! Hij is een geweldige lieve hond en we zijn heel blij met hem! Hij hoort er al helemaal bij!!!

Liefs, Karen Venneker.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Polly

Op 7 november hebben mijn zoontje Luca en ik een hele lieve pup opgehaald bij Marianne van Gelder. Onze 1e hond hadden wij kort daarvoor moeten laten inslapen en Luca zei tegen iedereen die wij in het bos tegenkwamen "ik ben op zoek naar een vriendje voor mijn hond" ( Wij hebben nl nog een klein hondje van 8 jaar ) Ik herinnerde mij toen het artikel in de Telegraaf en ben op de website gaan kijken. Aangezien Luca nog geen 4 jaar is betekende dit voor ons dat we alleen een pup konden adopteren en sinds kort is Polly in ons leven gekomen. Ze is ontzettend lief en heel leergierig en Luca loopt de hele dag met een big smile rond en ze spelen geweldig met elkaar. Ook onze andere hond heeft Polly direct geaccepteerd. Wij zijn erg blij met Polly en wij willen Marianne en haar man hartelijk bedanken dat ze Polly zo goed heeft opgevangen.

Hartelijke groet, Bert, Ilona, Luca & Polly, Nijverdal.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





Parasol Foundation

 master etiketten anro

twente watermagic

kei schoon allekabels logo

boxpress stubbe

x centrum

EDs Service diensten           Parasol Foundation


topcadeau

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe verakoeman