nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Bonita

Bonita woont vanaf begin 2008 bij mij & beestenboel in Utrecht, is een fijne, sociale en dappere schat, loopt nog steeds zonder meer twee uur in het bos mee en is een hartendief. Ze heet nu Bonita en Boontje, en is 10 jaar volgens entboekje. Onderdanig beestje; laat zich echter niet te kaas van het brood eten! 

Lieve groet & veel goeds gewenst, Evelyn Tokamp.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Kiko en Luuk

Hier een bericht over Luuk (voorheen Lucky) en Kiko. Ze zijn nu ruim 2 maanden bij ons en we zijn enorm gek op de clowns. We zouden in eerste instantie voor 1 hond (Kiko) gaan totdat we op de urgentielijst Luuk zagen en besloten dat die er ook nog wel bij kon. Was afwachten of de honden, incl hondje dat we al hadden, goed met elkaar over weg konden. Dit is echter bijzonder goed gegaan en het is geweldig om ze alle drie te zien spelen en ravotten. Ze waren alletwee in 'no time' goed gewend bij ons. De eerste 2 dagen was Kiko nog een zielig en heel moe hondje. Daarna is hij helemaal bijgekomen en het is geweldig om te zien hoe hij met z'n rare huppel/schud loopje en z'n smiechten grijns plezier heeft. Luuk is nog steeds een huilebalk maar nu niet meer omdat ie in het asiel zit maar omdat z'n speeltje bv onder de bank ligt. Met wandelen is er de komische act van keihard achter elkaar aan rennen waarbij Kiko (alias 'de smiecht') een bijna satanische grijns heeft. Het zijn allebei enorme schatten en we hopen nog heel lang van ze te mogen genieten. Momenteel liggen ze lekker uitgeput op de bank te slapen, is soms wat weinig plaats om zelf nog te zitten. Meestal zit 1 hond op de rugleuning in je nek, de ander ligt op je benen en de derde op schoot. Hierbij wat fotos van een strandwandeling die we kortgeleden met ze gemaakt hebben, hoop dat ze het juiste formaat hebben. We willen jullie bedanken voor deze 2 bijzonder leuke honden en al het goede werk dat jullie doen!

Groet, Marion

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diesel (Hamilton)

Al heel lang wilden mijn kinderen en ik een hond, mijn man dacht daar anders over. Een hond, hartstikke leuk maar dan bij een ander. Het is niet zo dat hij niet van dieren houdt maar het brengt wel een extra verantwoordelijkheid en zorg met zich mee.Ik wist wel dat als er ooit een hond in ons gezin zou komen, deze dan uit een asiel vandaan moest komen want er zijn zoveel honden die een eigen plek zoeken. Op 4 oktober viel de Telegraaf op de mat met een artikel over Animal in Need met daarbij een aantal prachtige hondjes voor adoptie. Ik liet het artikel aan mijn man lezen, in de hoop dat dit hem over de streep zou trekken maar daar was meer voor nodig.

Iedere dag keken mijn zoon Jesse, dochter Nina en ik op de internetsite en maakten lijstjes van de honden die wij leuk vonden en vergeleken die dan met elkaar. Dan lieten we de foto's weer aan mijn man zien; oh is dit geen schatje en hoe vind je deze? We merkten wel dat hij iets enthousiaster werd en op een gegeven moment zei hij dat als er een hond kwam, het dan wel een grote moest zijn. Dat vonden wij geen probleem en uiteindelijk gaf hij toe!  De kinderen en ik hadden al een hond op het oog, een anderhalf jarige labradormix. We dachten geen pup te nemen omdat die meestal wel snel een nieuw thuis vinden. Ik liet er geen gras over groeien en belde gelijk met Yvonne met het idee dat de zaak zo geregeld was, maar tijdens het gesprek raadde Yvonne het mij eigenlijk min of meer af. Eigenlijk was ik eerst een beetje verbaasd, zij zochten baasjes en wij wilden heel graag voor een hond zorgen en dit leek ons een hele lieve hond. Yvonne legde ons uit dat een hond van 1 1/2 die alles nog moest leren, eigenlijk een pup in een grote verpakking was maar wel veel sterker, wat voor de kinderen al lastiger zou zijn om alleen uit te laten. Hadden wij geen interesse in een pup? Ja, natuurlijk maar waren er ook labradorpups, want daar waren we toch een beetje voor gevallen. Toevallig waren er die avond daarvoor 3 pups op de site gezet en zodra we de foto's zagen wisten we het, Diesel (voorheen Hamilton) moest het worden. Op 24 oktober kwam Diesel met zijn zusje aan op Schiphol, beide zaten heel rustig in hun reisbox en lieten het allemaal maar op hun afkomen. Na wat gedronken en afscheid van zijn zusje genomen te hebben ging hij met ons mee de auto in, naar zijn nieuwe stek. Thuis gekomen en de kat ontmoet te hebben (die niets van diesel moest weten) ging hij al gauw lekker in zijn bench liggen. Diesel was al zindelijk dat we hem kregen,wij hadden ons er op ingesteld dat we er 's nachts uit zouden moeten maar de nachten gingen gelijk al goed. Op Facebook had ik een foto van Diesel geplaatst bij Animal in Need en daar reageerde Lydia op. Zij vertelde dat María José voor Diesel en de rest van het nest gezorgd heeft, toen ze met een week in een doos zijn gevonden. Het leuke is dat María José en ik via Facebook nu regelmatig contact met elkaar hebben en ik foto's van Diesel aan haar kan laten zien. Zij heeft zo intensief voor hen gezorgd dat het altijd een beetje pijn doet als ze uitvliegen, maar de blijdschap dat ze een nieuw baasje gevonden hebben overheerst en op deze manier ziet zij hem opgroeien. Dus heb ik aan Animal in Need niet alleen een superlieve, mooie hond overgehouden maar ook een Spaanse dierenvriendin! Ik had mij voorgenomen een kort stukje te schrijven maar dat is niet gelukt (zoals gewoonlijk).

 Groetjes van Esther en Diesel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spikey alias "little Bommel",

Spikey alias "little Bommel", thuis in het Westland. 
Goh: wie is er gelukkiger? Mijn moeder of Spikey (In Spanje ook wel bekend als Bommel(tje)? :-). Nadat mijn moeder had besloten om (weer) voor een hond te gaan zorgen kwam ik op de site van AIN terecht. Na blijven kijken, lezen en weer kijken en na overleg met Yvonne bleven er een paar kleine en geschikte hondjes voor haar over...maarrrr na het filmpje in het asiel van Bommel te hebben gezien was het he-le-maal duidelijk: Bommel zou het worden! Gebeld met het opvanggezin die een kilometer of 300 verder Nederland in woonde, gingen we de volgende dag op weg. Bij aankomst bleek het liefde op het eerste gezicht en dat is niet zo moeilijk bij Spikey! Wat een lief koppetje en als hij met z'n staart kwispelt gaat z'n hele achterlijfje heen en weer en dat is zo'n grappig gezicht... Inmiddels zijn we ruim een maand verder en wat gaat het super met Spikey! M'n moeder en hij zijn een echte twee-eenheid geworden :-)). Het is sowieso een grote knuffelkont en past precies bij haar: koekje, knuffeltje en even spelen en dan alles weer opnieuw haha... Hij heeft nu ook apporteren geleerd dus voor een (in stukje gebroken) koekje (elke keer een stukje anders zou hij nu topzwaar zijn :-)) haalt hij z'n touw, bal of ander speeltje op, laat het voor je vallen, houdt z'n kopje schuin en .....wacht op een stukje koek haha....erg leuk om met hem te doen! Ook de twee kleinzonen krijgen er geen genoeg van. De dierenarts schat hem wel wat jonger dan de eerder geschatte 5 jaar maar dat is alleen maar gunstig: kan m'n moeder hopelijk nog langer van hem genieten! De arts vond hem trouwens ook al zo'n snoepie! Spikey is echt slim hoor want hij houdt z'n koppetje op zo'n lieve manier een beetje schuin, kijkt je aan met een lieve blik, doet zelfs z'n oogjes een beetje toe.......en werkelijk ie-der-een smelt voor hem: op straat, de visite.....hihi... De arts zei dat dat in het asiel vast z'n overlevingstactiek is geweest en dat hij dat heeeeeel goed geoefend had omdat zelfs hij moeite had met het weerstaan ervan ;-). Bedankt allemaal (alle vrijwilligers in Spanje en Nederland) voor jullie goede werk en het bij elkaar brengen van m'n moeder en Spikey! Een super 2012 toegewenst voor jullie allemaal!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diesel (pedrito)

Het gaat UITSTEKEND met hem en we zijn ontzettend blij met zo'n leukerd! Het is een aanhankelijke pretletter, die voor demonstratie-hond speelt bij mij op de hondentraining:goed, he?! Hij heeft alle nieuwe oefeningen/spelletjes nl als 1e door en kan zich uitstekend verplaatsen in zijn rol als acteur, hahah: dol op kunstjes en andere uitdagingen. Voor eten doet ie alles, ook al is ie inmiddels wel wat afgeslankt, na Spanje. Ook naar de trimmer geweest voor een opknappertje, dus nu nog knapper. Hij heeft zo'n leuk koppie met zijn grote ronde zwarte mascara-ogen en zijn wilde koppie met krullen! Hij werkt graag en zit als een eekhoorn voor me wanneer we a/d slag moeten, haha! Nou, kortom: een superfijne hond ! Waar kan ik deze ervaring kwijt bij jullie site? Ook heb ik erg leuke happyness-foto's van hem: een knappe olijke jongen!

Lieve groet van Wilma & Diesel

Deel via facebook

Submit to Facebook

Spohie (Tracy)

Afgelopen dinsdag, 22 november 2011, konden we Sophie (voorheen Tracy) mee naar huis nemen! We hadden pas de zaterdag daarvoor besloten om haar de adopteren maar gelukkig kon ze alsnog mee met de vrachtwagen. Ze werd als tweede hondje uit de bench gehaald, en ze was nog veel kleiner als we hadden verwacht, dat was een leuke verrassing! En wat een bijzonder moment om haar dan in eens in je armen te hebben! Ze was meteen heel aanhankelijk terwijl ze alles toch wel heel erg eng vond. Maar ze is heel stoer en laat zich daar niet door tegen houden, hoor! En als ze buiten iets eng vindt, zoals de ganzen, gaat ze gewoon achter Thimo, haar nieuwe vriendje lopen. Die is een stukje groter dus daar kan ze zich mooi achter verschuilen. Thimo en Sophie zijn al helemaal aan elkaar gewend en Thimo lijkt met zijn 7 jaar ineens wel 3 jaar jonger met zo een druk vrolijk meisje erbij! Ze at meteen al goed, en vindt al die hondenkoekjes ook wel heel erg lekker. Na een paar keer een klein ongelukje in huis, snapt ze al heel goed dat ze buiten moet plassen en poepen. En slapen doet ze ook goed, het liefst onder de deken. Thimo houdt ook heel erg van slapen dus nu liggen ze lekker samen op de bank. Konijntje Bo vondt ze eerst wel een beetje raar, maar ze was heel lief tegen hem, en nu zijn ze ook al aan elkaar gewend en rennen ze samen rondjes door het huis.
Sophie is pas 6 dagen bij ons maar we kunnen ons nu al niet meer voorstellen om haar te moeten missen! Lieve mensen van het asiel, bedankt dat jullie voor deze lieverd hebben gezorgd voordat ze bij ons kwam!  Ze zal de rest van haar leven niks meer tekort komen, we noemen haar nu al prinses Sophie!

Liefs, ook van Sophie....

Deel via facebook

Submit to Facebook

Tipo

Toen ik Tipo op Marktplaats (en later op het filmpje op Youtube in La Linea) zag, was ik meteen verkocht, hij was zo grappig en lief. We hadden vooraf geen idee hoe het zou gaan omdat we nog nooit een hond uit het asiel hebben gehad en onze vorige honden altijd als puppy hebben gekregen. Meteen de eerste week ging Tipo mee op kampeervakantie (en af en toe een hotel) in Frankrijk en we konden vast een beetje aan elkaar wennen. Een van de foto's is gemaakt in een hotel. 
In het begin werd Tipo steeds wagenziek omdat hij niet gewend is aan auto's, maar rustig rijden met een nuchtere maag ging best en sinds de vakantie vindt hij het heerlijk om met de auto mee te gaan. In het begin werd hij gauw moe (niet gewend aan wandelen en veel te dik) maar door de tripjes steeds verder uit te breiden is zijn conditie nu top. Hij trippelt ook mee langs de fiets.  Thuis was hij vrijwel in één dag zindelijk (!) en leert alles heel snel. Bijvoorbeeld traplopen (de trap naar ons bovenhuis heeft 20 treden!) was helemaal nieuw voor hem en hij stond echt heel raar te kijken. Na drie dagen oefening, eerst op andere - lage- trapjes buiten, en binnen eerst een paar treetjes vanaf beneden en steeds hoger) kon hij het al. Hij kan prima alleen thuis zijn, is rustig, maakt niks stuk, en is ook geen blaffer. Pas sinds kort, na vier maanden, durft hij te blaffen als hij mijn man hoort aankomen en bewaakt hij het erf van ons zomerhuisje. 
Tipo heeft de vrije natuur ontdekt en heeft een onmiskenbaar jachtinstinct.  Hij gaat helemaal uit zijn dak op het Waalstrand en in de bossen,  fantastisch om te zien hoe hij opfleurt en alles voor het eerst ontdekt. 
Tipo is een voorzichtig type, wat wel makkelijk is want hij heeft nooit ruzie met andere honden, hij is goed gesocialiseerd. Hij is gelukkig geen sul en laat zich niet op zijn kop zitten. Met de tijd wordt hij steeds zelfverzekerder en vrolijker en begint nu ook fijn met andere honden te spelen en plast zelfs met opgetrokken poot (in het begin durfde hij dat absoluut niet).  Sommige dingen vindt hij wel eng, harde geluiden, gekletter van steen, glas en metaal, het leeggooien van een emmer water, een erfenis uit het verleden.  Mijn man vond hij ook eng, het heeft drie maanden geduurd voordat het ijs was gebroken, maar nu is het 'dikke mik'.  We zijn blij met Tipo (en andersom) en mensen vragen vaak hoe ik aan zo'n leuke hond kom (ik wijs ze dan op La Linea etc..)  
Groetjes en succes met jullie goede werk in La Linea,

Groetjes Elian

Deel via facebook

Submit to Facebook

Igor ( Willem)

Dit zijn foto's van Willem LL136, drie jaar geleden gemaakt tijdens een wandeling op de hei samen met zijn toenmalige vierbenige huisgenootjes (van mijn ex). Recente foto's heb ik zelf niet, maar als jullie zoeken op google naar jachtwandeling spanielgroep oost, zie je tussen de vele andere foto's ook Willem een paar keer terug. Hij kijkt nog altijd eerst de kat uit de boom en is ietwat onzeker als het een beetje druk wordt, maar na verloop van tijd is dat weg en doet hij vrolijk mee. Hij heeft naast mij sinds drie jaar gezelschap van een springer spaniel genaamd Rebbel (de zwart/witte hond op de foto's van de wandeling). Ik woon en werk momenteel op een paardenstal waar nog meer honden rondlopen, dus naast de paardenbende is het ook een gezellige hondenbende waar hij zich prima thuisvoelt. Als onbetwiste ratten- en muizenvanger (en dat voor een pointer) doet Willem ook nog wat nuttigs voor de kost. Samen met Rebbel lekker aan de fiets tot aan het bos en dan los en rennen maar. Af en toe een apportje van een (verstopte) dummy is ook heel leuk, maar niet te vaak, want dan maakt hij de dummy kapot. Hij is zo nu en dan wel een sloper. Alles wat in zijn bek komt moet uiteindelijk kapot. Strandwandelingen zijn ook nog steeds leuk en zomers lekker zwemmen met zijn twee...wat kan een hondenleven toch fijn zijn. Met zijn dunne vachtje krijgt hij het nu zo langzamerhand wel koud nu de temperaturen dalen. Een jasje is wel lekker warm maar dat ding probeert hij er altijd af te schuren....tja, kou is niet leuk, jasje is niet leuk, binnen lekker warm maar ik buiten aan het werk vind hij ook niet zo'n succes dus dan toch maar die jas aan zodat hij lekker de hele dag met mij kan meelopen. Ik hoop dat jullie het leuk hebben gevonden om te zien hoe het Willem nu vergaat. Succes met jullie goede werk. Wie weet in de toekomst dat ik wel weer een hond adopteer, maar vooralsnog heb ik aan deze twee de handen wel vol.

Groeten, Stijn Stronk

Deel via facebook

Submit to Facebook

Berti (Bram)

Berti..hij heet nu Bram. Ik twijfel of hij wel een hond is. Hij lijkt namelijk wel een zwaan..zwaan kleef aan..hij is altijd in mijn buurt. Al vanaf de eerste dag. Ik neem hem mee naar mijn werk waar hij lekker ligt te snurken. Ik wist niet dat een hond zo hard kon snurken. Zodra hij zijn ogen sluit hoor je een luid gesnurk. Het is een heel lief en rustig hondje die met alle honden goed overweg kan. Hij wilt het liefst de hele dag aandacht en lekker bij me liggen. Hij heeft de eerste nachten zo gehuild dat hij niet in bed mocht slapen, het mandje naast het bed vond hij toch echt te ver weg..dus rara waar slaapt hij nu.....? Bram houdt niet zo van drukte om hem heen..trekt zich dan een beetje terug. Het zal niemand verbazen dat dat alweer niet verder weg is dan heel dichtbij. Verder vindt Bram alles prima, als ie maar mee mag. Het alleen zijn vindt ie nog wel een beetje moeilijk, maar langzaamaan wordt ook dat beter. Buiten rennen door het bos en op de hei vindt hij geweldig. Het is dan net een pup en hij kan dan heel erg hard. Toen we Bram hadden opgehaald in Rotterdam, en we zaten in de auto onderweg naar huis, kreeg ik al een heel lief likje op m'n hand. Alsof ie zeggen wilde, ik ben blij dat ik hier ben. Hij was ook meteen heel ontspannen en eigenlijk nergens bang voor. En hij liep ook zo mooi mee aan de riem, alsof ie nooit anders had gedaan.  Katten vind ie ook geen probleem, en het eten van de katten vindt ie heel erg lekker...... Sowieso vind Bram eten geen probleem. Hij vindt alles lekker en eet het liefst de hele dag door. Verder is Brammetje een vrolijk mannetje, en volgens mij heel blij dat ie een eigen mandje heeft en mensen om hem heen die hem heel erg lief vinden en waar ie lekker door geknuffeld wordt. Hij is erg op mensen gericht, en wil heel graag aandacht. En dat krijgt ie natuurlijk volop!

Bram is een geweldig hondje, en ontzettend lief!  

Deel via facebook

Submit to Facebook

Noortje (Morita)

Op 4 november hebben wij Noortje (voorheen Morita) opgehaald bij Marianne in Dalfsen. Noortje lijkt wel de jongere zus van Pluto die wij januari 2006 uit La Linea hebben geadopteerd. Noortje heeft twee jaar in La Linea gebivakeerd en was hard toe aan een gezellig nieuw thuis. Ondanks het feit dat wij vaak op de site kijken was zij ons niet opgevallen. Ook omdat we op kleine hondjes gericht waren. Maar op het lieve koppie van Noortje waren we gelijk verliefd en van Marianne hoorden wij dat het een lieve makkelijke hond is. 
Zij heeft ervoor gezorgd dat Noor mee kon met het transport vanuit Zuid-Spanje. In het begin was ze erg moe en sliep veel. Ook had ze een zware blaasontsteking, oorontsteking en tekenkoorts. Dit is nu allemaal (bijna) over m.b.v. antibiotica. En Noor is een andere hond. Wij gaan elke dag met een roedeltje honden naar het bos. In het begin bleef Noor bij ons lopen en was nogal bangig. Maar na een paar dagen trok ze een sprintje waarover ze zelf verbaasd was. En moet je haar nu zien: als een haas rent ze tussen de bomen en over de hei met de andere honden. Thuis gaat het heel goed met Pluto. Die moest natuurlijk wel wennen aan het ‘samenwonen’ met een vrouwtje maar het gaat fantastisch. Ze liggen s’avonds al gebroederlijk naast elkaar bij onze voeten. Wij willen alle medewerkers van La Linea en hier in Nederland bedanken voor de goede zorgen. Wij hebben twee superhonden en zijn blij dat we hen een beter leven kunnen geven.

Hartelijke groet, Bart, Caroline, Bas, Annemeike en Karel Karis uit Bussum.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Roebie

14 januari 2008, bijna 4 jaar geleden dat ik Roebie met nog 13 of 14 hondjes heb opgehaald in Malaga.

Vanaf het eerste contact was er die 'klik'. Toen Peter haar riem met Roebie eraan in mijn handen drukte wilden we samen door die immens lege grote vertrekhal achter elkaar aan rennen :) Wat waren wij blij elkaar te zien. Groot was mijn vreugde dat Roebie niet het ruim in hoefde maar mee de cabine in mocht. Na een lekker kop koffie en even wat gepraat te hebben met Peter en zijn gezelschap namen we afscheid en liepen Roebie en ik alsof we nooit anders hadden gedaan door de douane naar het vliegtuig. Heel parmantig liep de spaanse dame voorop alsof ze zei; 'kijk hier ben ik met mijn nieuwe vrouwtje en ik ga naar NL"!! Roebie heeft de hele reis geslapen en geknuffeld op mijn schoot. Een paar maanden daarvoor (november 2007) was onverwacht mijn 'wereldhondje' Doerak overleden. Ik had niet gedacht weer een wereldhondje te treffen in Roebie! Het is al lang geleden dat ik Roebie adopteerde, telkens op het punt gestaan jullie te informeren hoe ontzettend blij ik ben met dit wereldhondje. Ook elk jaar de intentie of gedachte gehad om jullie een weekje te komen helpen bij het schoonmaken van hokken/hondjes en allerlei andere hand & spandiensten. Komend jaar wil ik dat daadwerkelijk gaan realiseren. Hierbij een paar foto's van Roebie. De tweede is samen met haar vriendje Skipper. (Roebie rechts op de foto..de blonde dame).De 3e foto is Roebie samen met Reintje de kat op de bank hangend. En de 1e foto is Roebie in de sneeuw terwijl ze net langs een baal stro is gaan schurken, dus onder de sneeuw en stro.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bono

Hallo, mijn lieve verzorgers, Helaas lukt het mijn baasje niet het verzenden van de filmpjes, de bestanden zijn te groot. Had graag willen laten zien hoe ik gisteren genoten heb van het zwemmen en het spelen met de stok. Daar kon ik lekker mijn energie in kwijt. Gisteren liepen we bij het kanaal, en Baily mijn kameraad viel in het water, dus ik { bono } dacht moet haar redden en sprong er ook in. Mijn baasjes die moesten zo lachen, dus dacht mijn baas, ik ga een stok in het water gooien, nou en ik nam me daar een duik in het water, dat was genieten. Toen we weer thuis waren met zijn allen, ben ik lekker in mijn mand gaan liggen en ging slapen. Nou ik ga stoppen, en maar weer tot horens van mij,

Lieve groetjes van Bono en de rest van de Familie uit Sleen. 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Martino/Lucky

Donderdag 3 november was het zover!! We konden Martino ophalen van Rotterdam Airport. Irma was de vrijwilligster die onze aankomst deed. Wat een gezellige meid! Vol spanning waren we aan het wachten tot de hondjes kwamen. Ik zou ook een een opvanghondje meenemen, die ik en mijn vader zouden afleveren bij Yvon in Amsterdam. En ja, daar kwamen ze!!! Wat een spanning en ontlading! Na een goede rit via Yvon, thuis aangekomen. Martino wist niet wat ie meemaakte! Wat een kou hier! Eerst lekker in de tuin en daarna in bad! De eerste 2 dagen is ie heel druk en onrustig geweest. Er was ook zoveel te ontdekken! Een blaadje in de tuin, de kippen, de kat, de koeien in het land, auto's, alles was nieuw voor Martino! Er was ook geen tijd om te plassen buiten want er was zoveel anders interessanter! Daarna kwam de vermoeidheid, slapen, slapen en nog eens slapen!! Het gaat nu heel goed met zindelijkheid worden. De bench gaat ook goed en slapen 'snachts doet hij vanaf het begin ook al goed! Hij is een geweldige lieve hond en we zijn heel blij met hem! Hij hoort er al helemaal bij!!!

Liefs, Karen Venneker.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Polly

Op 7 november hebben mijn zoontje Luca en ik een hele lieve pup opgehaald bij Marianne van Gelder. Onze 1e hond hadden wij kort daarvoor moeten laten inslapen en Luca zei tegen iedereen die wij in het bos tegenkwamen "ik ben op zoek naar een vriendje voor mijn hond" ( Wij hebben nl nog een klein hondje van 8 jaar ) Ik herinnerde mij toen het artikel in de Telegraaf en ben op de website gaan kijken. Aangezien Luca nog geen 4 jaar is betekende dit voor ons dat we alleen een pup konden adopteren en sinds kort is Polly in ons leven gekomen. Ze is ontzettend lief en heel leergierig en Luca loopt de hele dag met een big smile rond en ze spelen geweldig met elkaar. Ook onze andere hond heeft Polly direct geaccepteerd. Wij zijn erg blij met Polly en wij willen Marianne en haar man hartelijk bedanken dat ze Polly zo goed heeft opgevangen.

Hartelijke groet, Bert, Ilona, Luca & Polly, Nijverdal.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Boef (Boefie).

Nadat we de uitzending van de Reunie met Peter hadden gekeken dachten we eraan dat we nog een Happy Ending voor Boef ( Boefie ) wilden schrijven. Wat maakten de beelden een indruk op ons en wat zijn we blij dat we Boef hebben geadopteerd. Maar Peter, wat ontzettend veel respect voor jou! Wat je daar voor elkaar hebt gekregen en zoveel honden hebt gered. Dankzij jou is Boef nu bij ons en hebben zoveel andere honden een nieuw huis gekregen.

We hadden al eerder op de site van Animal In Need  gekeken maar toen we er zeker van waren een hond te nemen zijn we serieus gaan kijken op de site. We waren helemaal verkocht toen we Boef zagen. Boef was met 8 maanden gevonden in de bergen en zat al anderhalf jaar in het asiel. Ongelooflijk, zo’n mooie hond. Meteen een adoptiemedewerkster gebeld en die heeft ons alles erg goed uitgelegd. Zij heeft meteen Boef voor ons geadopteerd en dan is het wachten tot hij naar Nederland komt. Op 17 augustus konden we Boef van schiphol ophalen en wat was het spannend. Want hoe zou hij er in het echt er uitzien, hoe groot zou hij zijn en hoe zou hij zijn? Er waren 2 transportboxen met 4 honden. Boef werd er als laatste uitgehaald en wat was hij mooi. Hij was wel nerveus maar wat wil je naar zo’n hele reis. Het was een hele tour aan de riem want dat was hij duidelijk niet gewend en we moesten ook een handje helpen om hem in de auto te krijgen. Boef was meteen zindelijk, hij heeft het nooit binnen gedaan maar netjes met uitlaten en in het gras. De eerste week heeft Boef heel veel liggen slapen maar daarna kwam hij los. Wat kan hij spelen, rennen en hij vindt het super om met de auto mee te rijden. Zoals naar de dierenarts waar we complimenten van kregen met zo’n sociale hond, hij dacht zelfs dat je al langer bij ons was als die 5 dagen. Boef vindt het heerlijk om geknuffeld te worden en hij is ook ontzettend nieuwsgierig, slim en leergierig want binnen de kortste tijd gaf hij pootjes, of zelfs twee tegelijk. Hij vond het in het begin niet zo leuk als hij alleen moest blijven maar hij heeft nooit gepiept, geblaft of iets kapot gemaakt en nu gaat dat heel goed. Aan de riem lopen gaat ook al stukken beter maar hij heeft een ontzettend jachtinstinct en dan is Boef moeilijk mee te krijgen. Zodra hij los is gaat hij alle vogels en katten achterna en hij komt zomaar niet terug als je hem roept. We hopen dat dit na het volgen van een cursus ook nog verbeterd. Want we willen Boef echt niet meer missen zo’n super lieve hond, het is echt een schatje en iedereen is dol op hem. Iedereen ontzettend bedankt van Animal in Need want dankzij jullie hebben we een super lieve en leuke hond.

Groetjes van Bart, Carmen en Boef.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pluto

Wij hebben op 10 oktober 2011 jullie hond pluto geadopteerd en hij heet ook nog steeds pluto want dat vonden wij wel een hele leuke naam voor hem. Na 3 slechte nachten met veel gehuil en geblaf mocht hij de vierde nacht bij ons op de slaapkamer slapen en sinds dien gaat het heel goed met slapen. Hij was nog niet helemaal zindelijk toen we hem kregen maar dat gaat steeds beter. We hebben op een zondag even gekeken wat hij ging doen als we hem even alleen lieten en dat ging boven verwachting (na 3 zeer slechte nachten) zeer goed. Hij ging op een zitzak die bij ons op kantoor staat liggen slapen(zie foto) en dat is sindsdien zijn plek op het kantoor. Ook een dagje bij iemand logeren vindt hij prachtig want dan wordt hij nog een extra verwend. Hij vindt het ook ontzettend leuk om geknuffeld te worden. Bij ons in de straat wonen een aantal honden en daar kan hij het heel goed mee vinden. Uit alles wat hij doet kunnen wij wel opmaken dat hij het heel erg naar zijn zin heeft bij ons en wij zijn natuurlijk ook ontzettend blij met zijn aanwezigheid. Wij hopen dan ook dat hij nog een heel mooi leven bij ons heeft.

Met heel veel lieve groeten Karel, Marcha, Naomi en natuurlijk PLUTO .Met vriendelijke honden groeten.

PS Nog heel veel succes met jullie asiel en al jullie goede werk.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Daimy (Dessy)

Er was er eens….een familie met twee grote kinderen en twee honden, de oude zieke westey Whitney (14 jr) en de dwergschnautzer Yentl ( 10 jr). Ze hadden altijd rashondjes gehad en “natuurlijk” altijd puppen, want dan weet je wat je in huis haalt. Maar op een dag, zo’n kleine twee jaar geleden, stond er in de Telegraaf een pagina over Peter Koekebakker en het asiel in La Linea .Het vrouwtje had kerstvakantie en na lezen van dit verhaal ging ze naar de website , bekeek alle hondjes en las hierna  iedere dag even het dagboek van Peter. Toen kwam de gedachte op, als Whitney zou overlijden, om hier een nieuw vriendinnetje voor Yentl te zoeken. Ze zag in januari al wel een mixschnautzertje Toby en hield haar in de gaten, maar ja, drie hondjes is toch teveel. Toen kwam de zomer en het ging niet zo goed met het hartje van Whitney en wat bleek Toby kwam naar een gastgezin in Nederland. Na niet lang nadenken besloot het vrouwtje op te bellen naar de Stichting om een afspraak te maken om Toby te zien wanneer ze naar Nederland kwam. Maar ja ,dit is een sprookje… dus sloeg het noodlot toe. Terwijl s’ avonds nog met het hele gezin een nieuwe naam voor Toby werd bedacht, ze zou wanneer wij haar namen voortaan Khira heten, bleek het noodlot al op de loer te liggen. Een paar dagen voordat Khira in Nederland zou landen overleed  plotseling ons schnautzertje Yentl. Wat een verdriet en wat nu, we hadden Khira al in ons hart gesloten. We besloten om Khira gelijk maar te adopteren en een goed prinsessen leven te geven binnen onze familie.  Wat een geluk voor iedereen na dit verdriet. Maar zoals u weet in een sprookje komt altijd jaloersie voor…..Het geluk werd verstoord want het baasje werd jaloers op de band die het vrouwtje en Khira met elkaar hadden,hij wilde ook zo’n hondje. Dat probleem was gelukkig snel op te lossen, even op de site van animalinneed kijken en dat deden ze toch al elke dag  en daar was het zwarte teefje Paquita. Zo kwam Paquita, die omgedoopt werd in Blissy, in ons leven. Blissy was een jonge hond van 9 maanden en hield ons de eerste tijd lekker bezig, maar ze werd een echte (stoere) prinses, die lekker kon spelen en stoeien met Khira en haar baasje. Maar nog is het sprookje niet ten einde want na 10 maanden sloeg het noodlot weer toe…. In de zomer zag het vrouwtje in het dagboek van Peter het weste-ytje Ruby, maar ja ze hadden nu al 3 honden, meer kon echt niet. Een paar dagen later werd Whitney onwel, haar hartje kon niet meer. Diezelfde dag sliep ze rustig in, in de armen van haar baasje en vrouwtje. Wat een verdriet, ons”koninginnetje”was niet meer. Na een paar dagen dacht het vrouwtje weer aan Ruby wat zou ze graag dit westey-tje ook een prinsessen leven geven. Dus Yvonne van de Stichting maar gebeld, en wat bleek Ruby zou maandag naar een gastgezin gaan. Dus we moesten maar woensdag even bellen voor een afspraak om daar langs te gaan. Maar helaas is dit een sprookje met heel veel noodlot er in….Woensdag bleek dat Ruby behoorlijk ziek was .Marianne het gastbazinnetje deed alles wat in haar vermogen lag en ook dokter Marjan die de Stichting helpt deed haar best, maar helaas de kleine Ruby, die we allemaal in ons hart hadden gesloten, heeft het niet gehaald. Wat had ze een lief, klein mooi prinsessenkind kunnen worden,wat een verdriet. Maar dit is een sprookje dus moet er een goed einde aankomen dus na al dit verdriet….was daar een telefoontje van Yvonne van de Stichting. Ze vroeg hoe het ging met ons na het verlies van Whitney en Ruby,wat een fijn telefoontje. Tijdens dit telefoontje liet Yvonne zich ontvallen dat ze net een mailtje uit Spanje had gekregen over een klein wit hondje dat daar zo snel mogelijk weg moest. Ik vroeg of dit hondje al op de site stond, nee dus, en nieuwsgierig als ik was vroeg ik haar de foto’tjes even naar mij door te mailen. En daar was Dessy, wat een schattig klein koppie, maar moesten we dat wel doen. Na wat heen en weer gebel met Yvonne wisten wij het zeker dit moet ons nieuwe prinssessenkind worden. Dessy heet inmiddels Daimy, en heeft het erg naar haar zin hier. Een hele nieuwe wereld ging voor haar open,die ze samen met haar prinssessenzusjes verovert. Heerlijk knuffelen met het vrouwtje en baasje. Stoeien en spelen met Khira en Blissy.Lekker tegen Khira aankruipen als je moe bent en je oortjes gelikt moeten worden. De prinsessenlessen maken steeds meer een prinsesje van haar. Maar zo nu en dan staan we verbaasd, want de eerste muis is al mee naar huis genomen. Tjsa, het is dan ook zo spannend om lekker rond te struinen in de polder, dus zo nu en dan een beetje ondeugend te zijn, moet toch ook voor een prinsesje kunnen.

En ze leefden nog lang en gelukkig

Dit sprookje kon geschreven worden dankzij: Peter Koekebakker en de medewerk(st)ers in La Linea, Stichting  Second Chance,  met name Yvonne en Kees Luising. De gastgezinnen, met name Marianne van Gelder. De vele vrijwillig(st)ers. En de Telegraaf, want zonder deze had dit sprookje geen begin gehad.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Muppet

Een paar weken geleden haalden we onze hond Muppet op van Schiphol. We zagen hem al door het raam en meteen waren we verkocht..(waren we eigenlijk al van de foto's) Op weg in de auto viel hij als een blok in slaap in mijn armen. al die indrukken is natuurlijk ook heel vermoeiend. Bij thuiskomst vond hij onze andere twee honden niet zo leuk en er was een hoop gegrom. We zijn toen maar met z'n allen naar het park gegaan en daar ging het al een stuk beter. De eerste nacht hebben we hem naast ons laten slapen en slapen heeft hij zeker gedaan! De tweede nacht heeft hij op de bank in de slaapkamer geslapen (waar de andere twee ook slapen) erg luxe want de honden hebben een eigen chesterfield bank! Het duurde even voordat hij het door had dat dat zijn slaapplaats wordt maar het is gelukt. We zijn de eerste dagen al naar het strand geweest en naar een meer dicht in de buurt. Dat vindt hij geweldig. Lekker rennen met zijn (broertjes). Af en toe is er nog strijd tussen hen allemaal,wat wil je met 3 mannetjes maar dat gaat ook steeds beter. De eerste paar dagen plaste hij nog in huis maar dat is nu ook helemaal over. Iedereen heeft nu zijn plek gemarkeerd. Muppet is een echte knuffelkont en als we samen spelen trapt hij heel grappig met zijn achterpoten. en als we knuffelen houdt hij zijn pootjes om je nek en houdt je stevig vast,echt heel lief. Kortom we zijn heel blij met onze knuffel Muppet en dat hij een warm en liefhebbend huisje heeft gevonden.

Vriendelijke groetjes ,Evelien en Rick en knuffel van Muppet voor iedereen van animal in need en iedereen die hem heeft verzorgd...

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lisa

Dit is Lisa {Melissa} na ruim 1 jaar.Ze ligt graag in de keuken en op Ameland was hij super groot. Ze is echt een lieve hond,we hebben haar niets meer hoeven leren. Alleen genieten en lekker overal mee naar toe gaan.Ze houdt erg veel van snuiven,lang leve de terrasjes in Lemmer.Wel opletten want ze is erg gek op eten en voor je het weet schuift ze gezellig aan bij vreemden.Ook tasjes met eten en ijsjes zijn niet veilig voor haar dikke neus.Ze gaat braaf zitten als je de riem pakt en kan leuk rondjes dansen om je voeten als ze super blij is.Op de markt trekt ze haar liefste hangoorsnuitje en dan krijgt ze veel aandacht en lekkers.Haar favoriete snack is een pens stokje en ach verder alles wat`eetbaar`is.We zijn heeeeeel erg blij met deze dame,ook onze oude poes en de kippen en het konijn en de mussen en katten van de buren,ze doet echt helemaal niks.Ook kinderen van wat voor een leeftijd dan ook vind ze leuk.Wat ze niet leuk vindt is onweer en harde regen.Tja,wie wel?Dus het gaat echt super goed en we hopen dat ze nog heel lang bij ons zal zijn.

Groetjes en een poot van Lisa, Schelte, Nanny en Roij.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Domas

Onze Domas( dobby), 18 Juli was het zover dat we hem konden ophalen en wat zagen we een mager scharminkel uit de  reisbox komen , daar wilden we goed voor gaan zorgen. En gelukkig zijn wij nu heel blij met onze Domas en uit zijn gedrag kunnen we niet anders merken dat hij het ook reuze naar zijn zin heeft in zijn nieuwe woonomgeving. Helaas kwam hij niet alleen, er waren tientallen vlooien mee gelift en ook inwendig waren er heel wat wormen en parasieten die hem de eerste weken behoorlijk hebben lastig gevallen. Voor ons betekende dat veel poetsen en wassen en ontsmetten, maar dat zouden we zo weer doen , geen enkel probleem. Ook onze complimenten voor de goede zorg van de dierenartsen van De Graafschap die hebben ons goed geholpen met advies en behandelingen. Inmiddels is onze dober al meer dan 6 kiloaangekomen en begint hij langzamerhand meer zelfvertrouwen te krijgen. Gelukkig kunnen we alleen maar raden wat hij allemaal heeft meegemaakt maar angstig in een hoekje kruipen omdat wij de bezem pakken om de stoep te vegen doet ons veel vermoeden. Ook voor de vliegenmepper en hard in de handen klappen duikt hij diep aan de grond. Heel voorzichtig begint hij nu ook wat meer los te komen en durft zowaar enthousiast te rennen. Om dan weer heel snel naast je komen staan en je aan te kijken met een blik van mocht dat zomaar? Eigenlijk wil hij alleen het liefst de hele dag naast je staan en met je mee en gelukkig hebben we ook heel veel tijd voor hem beschikbaar. Ligt hij lekker naast ons op kantoor , loopt mee naar onze kinderboerderij en snuffelt aan Moffel en Piertje onze geiten en Valerie de ezel. Als we de dieren naar de wei brengen loopt hij zonder probleem gezellig mee. En dan vinden we dat we het zeer met hem hebben getroffen. Alleen nog een beetje trotser worden, tenslotte is hij van Dober komaf ! Kop op jonge je bent een rashond zeggen we dan. We aaien en knuffelen wat af en daar geniet hij volop van. We hopen dan ook nog heel lang van hem te genieten en dat hij ook lekker zich mag laten verwennen door alle aandacht en zorg.

Jan en Dieneke, Merian en Gydo Brosky Ruurlo

Deel via facebook

Submit to Facebook

Molly

In maart 2010 kregen wij pup Jazzy Dee  via Irma uit Spanje. We wisten dat moeder Molly daar nog zat, vaak hadden we het over haar, waar er 1 hond kan lopen kunnen er ook 2 dachten we wel.  In september 2010 ben ik samen met Irma, Natasja en Yvonne naar La Linea geweest om met eigen ogen te zien hoe het daar is, In het vliegtuig hadden we het al over Molly, en zodra we in het asiel aan kwamen was ze al snel gevonden. Wat een verdrietige hond zag ik, ver in een hoekje en maar niet te veel aandacht vragen dan gaat het goed, maar mijn hart was gestolen door haar. Ik heb met Peter gesproken over haar en hij vertelde dat het zo’n lieve hond was en nog geen vlieg kwaad deed. In de dagen dat we daar waren ben ik  meerdere keren bij Molly geweest en heb haar uit de kennel gehaald om te zien hoe het ging samen. Ik was verkocht, maar kon de knoop niet door hakken, mijn emoties hadden de overhand dus eerst thuis erover hebben en nadenken. Maar Molly ging niet meer uit mijn hoofd en toen Irma in november weer in Spanje was hebben we haar gebeld of ze Molly mee kon nemen voor ons. Als een blij kind stond ik op Rotterdam te wachten tot mijn Molly aan kwam. Wat kan een mens dan blij zijn als je je nieuwe hondje( van 6 jaar oud)  in je armen kan sluiten. Vanaf dag 1 is de combi met ons, de kinderen en haar dochter Jazzy geweldig geweest.  Molly is vanaf de eerste dag zindelijk in huis. Ook met haar blinde oog gaat het goed, ik ben haar geleide, ze loopt altijd met haar blinde kantje tegen mij aan! Molly heeft wel moeten wennen aan alles vooral aan het lopen want dat doet ze op zijn Spaans, lekker relaxed! Maar als we nu naar het dijkje gaan rent ze als een hinde door de duinen en speelt er heerlijk op los met Jazzy en alle andere honden die daar komen. Molly is een geweldige hond en volgt mij de hele dag, ga ik naar boven ligt ze onder aan de trap te wachten! Molly  is nu een vrolijke maar rustige hond.Ook als er bezoek komt gaat ze even kijken en weet ondertussen ook al wie er koek bij zich heeft!  Peter, je had gelijk over Molly het is een geweldige meid en ik wil haar nooit meer kwijt. Wij zijn  erg blij met onze Spaanse meiden en hopen  dat er nog veel meer honden uit La Linea een warme mand in Nederland zullen vinden.

Groeten Gert-Jan, Ilonka,Nils en Annika

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etiketten anro

twente watermagic

kei schoon allekabels logo

boxpress stubbe

x centrum

EDs Service diensten

topcadeau

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman