nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Pablo

Even voorstellen, mijn naam is Pablo en ik ben geboren omstreeks 28 mei 2015.

Ik ben met mijn zusje als pup bij het asiel van Animal in Need in La Linea, Spanje terecht gekomen en daar gebleven tot eind september en per vliegtuig in Assen beland, waar ik ben opgevangen in het gezin van Klasina. Op 11 oktober ben ik daar opgehaald door mijn baasjes, Peter en Anneke Bakker, en in Maassluis aangekomen. Aangezien ik een hele poos in een bench geleefd heb, was ik nog niet zindelijk en heeft het wel een hele poos geduurd eer ik dit onder de knie had. Maar nu weet ik precies hoe een en ander werkt, dus geen problemen daarmee. Iedereen vindt mij een vrolijk en enthousiast hondje, zonder staart weliswaar, maar mijn hele lijf schudt mee en dat vinden ze grappig. Ik weeg nu 9 kg en ben middelgroot geworden. Deze zomer heb ik 5 maanden in Frankrijk gewoond, in de camper van mijn baasjes, dat was ook wel weer even wennen, maar volgens mij heb ik me goed aangepast. Ik had het in ieder geval prima naar de zin. Hier in Maassluis is het ook goed vertoeven, soms mag ik naast de step lopen met het vrouwtje s’morgens vroeg om half 8 en dan langs een grote rivier, de Nieuwe Waterweg. Leuk is dat, met een beetje geluk kan ik daar spelen met andere honden. Of naast de fiets met het baasje, prachtig vind ik dat. 

Pootje van mij

Deel via facebook

Submit to Facebook

Yoyo

Yoyo (ik heb de zelfde naam gehouden)

9 december 2015 ben ik aangekomen in Rotterdam, en daar stonden mijn nieuwe baasjes mij op te wachten. Maar wat ik nog niet wist toen ik naar buiten ging naar de auto toe, daar zaten nog twee honden te wachten op mij. Het klikte gelijk, ze besnuffelden mij en gaven me kusjes. En zo gingen we samen, ik bij vrouwtje zittend op schoot op naar Drenthe. En daar stond mijn bench, dat was mijn plekje om te slapen, ik was nog te klein om buiten de bench te slapen in een mandje. Mijn baasjes en mijn kameraadjes hebben me de nacht doorgeholpen dat ik niet bang hoefde te zijn, want ik blafte s'nachts. De volgende dag ging ik samen met mijn baasjes en mijn kameraadjes de buitenwereld ontdekken, en dat vond ik zo eng, alles was nieuw voor mij, met de staart tussen de benen liep ik daar. Andere honden vond ik eng, en blafte daar tegen, 1 keertje ben ik uitgevallen naar een pup, heb hem gelukkig niet gebeten, dat vond mijn baasje niet zo leuk als ik dit gedrag vertoonde. Mensen en alles vond ik eng. Als mijn baasje iets verzette in huis, of met iets binnen kwamen, daar blafte ik weer op. Buiten achter thuis deed ik ook hetzelfde overal op blaffen als er iets veranderde. Dit gedrag hield ik maar aan, toen hebben mijn baasjes contact opgenomen met een erkende gedragsschool. Daar kon ik een kijkje komen nemen, en ja hoor, die honden daar, daar blafte ik ook maar tegen. Ik werd zo gestrest daar, er was geen land meer te bezeilen met mij. Mijn baasjes zijn daar mee gestopt, en ik kreeg een individuele gedragstherapeut, en zij wist ook geen raad met me. Dat was dus een groot probleem voor mij, maar mijn baasjes geloofden in mij, en gingen voor mij. Maandenlang hebben ze mij de tijd gegeven om mijn wereldje te gaan ontdekken op mijn manier. Met kleine babystapjes ging ik vooruit. Nu ben ik 10 maanden bij mijn baasjes, en ben zo goed ontpopt, en ben veel minder angstig. Dit heb ik te danken aan mijn baasjes en mijn kameraadjes. 1 kameraadje is een paar weken geleden ingeslapen, zij was bijna 15 jaar. En mijn andere kameraad Bono, hebben mijn baasjes ook geadopteerd bij jullie, hij is hier al bijna 5 jaar. Daar kan ik heel goed mee spelen,  we ravotten er samen heel wat vanaf. Binnenkort ga ik op vakantie naar zee toe. Ben daar begin van het jaar ook geweest, de zee vond ik toen best wel eng. Gelukkig hebben mijn baasjes mij de tijd gegeven om te worden hoe ik nu ben. Zal misschien altijd wel iets van angst houden in mij, maar ben allang niet meer hoe ik was. En dit heb ik te danken aan mijn baasjes.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Emma (voorheen Sol)

Hallo allemaal, mijn naam is Emma en ik ben 2 jaar oud. Ik ben geboren in Spanje en opgegroeid bij een jager, maar deze man was erg gemeen tegen mij omdat ik niet zo goed kan zien. Een politieagent heeft mij toen gered, en zo ben ik in het asiel terecht gekomen. Omdat ik het moeilijk had in het asiel hebben ze voor mij met spoed een baasje gezocht. Ik werd naar Nederland gevlogen en opgehaald door mijn nieuwe baasjes. Nu woon ik alweer vier maanden samen met mijn baasjes in Laren. In het begin moest ik een beetje wennen aan alles (vooral aan mensen op fietsen, daar schrok ik steeds zo van), maar nu vind ik het erg leuk! Ik vind het leuk om te snuffelen op de hei (konijntjes jagen) en lekker te knuffelen met de baasjes. Iedereen vindt mij lief en schattig, sommige mensen willen mij zelfs ontvoeren zo lief ben ik (maar ik mag van de baasjes niet met vreemden mee).
Het enige wat ik mis aan Spanje is het lekkere weer! Ik houd namelijk helemaal niet van kou en regen… Dan ga ik het liefste weer terug naar binnen of verstop ik me in de auto. Een week geleden heb ik samen met de baasjes meegedaan met de Dogs for Dogs Beachwalk, en daar heb ik Peter en Ana weer gezien! Dat was heel erg leuk. Mijn baasjes zijn erg gek op mij en ik heb nu een fijn leventje, dankzij alle mensen van de stichting en die de stichting ondersteunen.
Dit is mijn verhaal met mijn happy ending. Ik hoop dat u misschien het verhaal van een ander hondje ook een happy ending wil geven.  

Heel Veel Liefs van Emma (en de baasjes).

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Laika (voorheen Romi)

Hallo hier zit ik nu in Limburg. Mijn naam is nu Laika, ben 19 juni hier aangekomen. Eerst woonde ik bij peter in Spanje met heel veel lieve vrienden. Vandaar ben ik met het vliegtuig naar Nederland gevlogen. Best wel eng, ik had veel last van mijn oortjes en moest toen even bijkomen in de kennel in Utrecht. Ben ik een  weekgeweest en toen ging ik weer verhuizen. Nu met de auto naar Limburg. Nu woon ik bij mijn bazinnetje en heb een grote tuin en een heel huis voor mij alleen, want het andere hondje was met kerst na 16 jaar ingeslapen. Mijn vrouwtje zag me op de site van Peter, de liefste mens in onze wereld.  Dankjewel Pedro en allen. Ik ben hier heel gelukkig en blij. We gaan iedere dag 2 uur wandelen en dan ben ik een jager. Er zitten daar veel konijnen en vogels. Ik heb al veel vriendjes. Beste hondenvriendjes ik hoop dat jullie ook gauw een gouden mandje vinden en misschien kom ik wel even naar jullie op bezoek volgend jaar, want mijn bazin heeft daar familie in de buurt.

Grt knuffels van Laika en Hasta la vistaraised_handclapthumbsupthumbsupthumbsup

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Kasia

Het verhaal van Kasia en haar adoptanten. Een mooi verhaal. Mensen zonder enige hondenervaring. Een maand of 2 geleden kwamen ze bij onze stichting terecht. Wilde dolgraag een hond in hun gezin. Maar wisten toen nog niet of ze dat konden. Of ze daar geschikt voor waren. Waren daar duidelijk en eerlijk over. Gebrek aan zelfvertrouwen. En dat kon ook niet anders. Dat was logisch, ze hadden nog nooit een hond gehad...

Maar absoluut de wil om te leren, ervoor te gaan. Dat proefde je aan alle kanten. Net als de liefde. Het willen luisteren naar tips en adviezen. Allemaal factoren die net zo belangrijk zijn als alleen die ervaring met honden. Ze kwamen in eerste instantie bij onze stichting door een hondje wat ze op de website hadden gezien. Als een blok waren ze voor zijn aandoenlijke koppie gevallen. En dat snapte ik. Een heerlijk blij hondje, verblijvend in de opvang ergens in Nederland. Maar ook een hondje waar een kop op zit. Een dominant hondje die wél degelijk ervaren hondenmensen nodig had. En dat snapte ze.

Geen enkele hond is namelijk hetzelfde. Elke hond weer zijn eigen karakter, gedrag en behoeften. En zo probeer je als stichting elke keer weer die juiste match te vinden tussen hond en adoptant. Je wilt namelijk het liefst dat het in een keer goed gaat. Zowel voor de hond als de adoptant. Die 100% garantie heb je echter nooit van te voren. En soms gaat t toch fout. Je kan alleen een juiste inschatting proberen te maken. Moet dat met beleid doen. En daar de tijd voor nemen. En dan is t zo fijn dat er zoveel ervaren mensen bij de stichting 'werken'. Mensen die t snappen. Die alleen maar het beste willen voor zowel de hond als de adoptant. Daar doe je voor namelijk. Elke keer weer.

En zo is sinds een week Kasia in hun leven gekomen. Een hondje in Spanje waarvan we het vermoeden hadden dat dit weleens de match voor deze mensen zou kunnen zijn. En nogmaals, je weet t nooit van te voren. Probeert van tevoren zoveel mogelijk t weten te komen. Zowel over de eventuele adoptanten als over de hond. Maar als t gevoel dan goed is van alle kanten ga je er ook voor. Geeft ze als stichting de nazorg die ook zo belangrijk is. Want het houdt niet op na de adoptie. Zo moet je dat niet doen.

Kasia heeft t inmiddels prima voor elkaar. Bijna dagelijks ontvangt de stichting berichtjes van de adoptanten hoe blij ze met haar zijn. En hoe goed het met haar gaat. Heerlijke berichtjes. We ondersteunen ze daar waar nodig. En zullen dat ook blijven doen. Maar ze doen het meer dan prima met hun eerste hond. Ik kan niet anders zeggen. Iets wat ze zelf nog niet helemaal bevatten. Het vertrouwen in zichzelf wat nog moet groeien. Kasia had t niet beter kunnen krijgen.

Kasia is op haar plek. De bofkont. Mede dankzij haar adoptanten. Ik word daar zo blij van. Ilse (met goedkeuring van de adoptant)

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Paloma

Op 3 Oktober 2015 was voor ons een feestelijke dag , onze dochter was jarig en wij kregen er een nieuw familielid bij namelijk Paloma. Paloma was de eerste paar dagen moe van de lange reis en ze vond het hier maar wat koud en nattig. Tot op de dag van vandaag vindt ze regen en kou niet echt prettig. Paloma is een lief en vrolijk meisje, ze voelt zich echt thuis bij ons en ook met onze poes gaat het goed samen. Ze vindt het leuk om overal mee naar toe te gaan en vooral in de auto en op de fiets. In haar mandje zit ze dan mooi rond te kijken. Paloma is dol op spelen ze heeft dan ook een mand vol met knuffels. Iedereen vindt haar een mooie en een lieve hond. Ik zeg dan vol trots dat wij haar geadopteerd hebben en dat ze bij animal in need vandaan komt en dat jullie fantastisch werk leveren, ga zo door. Wij zijn blij met haar het is ook echt een moppie.

Bedankt ook namens Paloma dat jullie haar hebben opgevangen en dat ze nu bij ons mag en kan wonen.

Gr fam van Olst en een pootje van Paloma

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Tosca (voorheen Lonneke)

11 april heb ik haar opgehaald bij de Nomadenhof te Sneek, nadat zij 3 ½ jaar bij jullie verbleef. En werd verzorgd en geknuffeld door jullie. Ik volgde haar al een tijdje, op jullie website en mijn hart bonkte toen ik plotseling vorige week zaterdag-avond op de website van de Nomadenhof zag, dat Lonneke- nu Tosca- in Nederland was. Dit lieve Spaanse meisje ligt graag in de keuken in/op haar mandje in de zon smiley  en is erg goed aan het wennen. Alles is nieuw; dat merk ik goed, maar ze doet het werkelijk meer dan…Super-de Pupersmiley. Ook is ze goed ondeugend en soms zelfs een beetje fel, maar dit baasje is best duidelijk en strak naar haar en dan leert ze goed. Autorijden is misschien nog wel leuker dan wandelen, geloof ik. In ieder geval staat dat in haar top-3. Ze komt helemaal tot rust hier; erg fijn om te zien en te voelen. Ze heeft mijn hart totaal gestolensmiley. Ik ben druk aan het opvoeden, dat gaat de hele dag door. Ze leert supersnel en de vrouw van de hondenschool- met wie ik ook een en ander heb overlegd c.q. gevraagd, noemde haar `` een toppertje``! En..dat is ze!! De eerste middag van de eerste hele dag hier (donderdag) kende ze de basiscommando`s van zit/lig/af en dergelijke al. Maar er is ook heel veel rust en ontspanning; een prima balans, waar zowel zij als ik het goed op doen. Het uitlaten is ook een feestje samen, wel moet ze aan veel (nieuwe) dingen wennen; zoals, grote auto`s…al die honden, ook aan een lijntje..kinderen etc.-etc. wat heel logisch is voor haar, omdat ze 3 en een half jaar in een asiel heeft gezeten. Maar ook dit deel van het wennen gaat heeeel goed en pakt zij snel op! De cursus is vooralsnog zelfs niet nodig.

Jullie erg bedankt voor de zorg en aandacht! Voor de lange tijd dat ze bij jullie was! Ik ben heel blij daarmee en met haar… Veel succes met jullie mooie en liefdevolle werk!

Warme groet, Ida (Kooijenga) en een poot van Lonneke, Toscasmiley 

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Goofy ( Jill)

Ik ben op 9 december op het vliegtuig gestapt naar Nederland en heb een warm mandje gevonden in Egmond-binnen waar ik nu goede vriendjes ben met Simbo die in 2009 uit La LInea is gekomen.

Al heel snel heeft Goofy zich aangepast en leert snel en speelt ze graag met Simbo en andere hondjes. Eind november hebben we onze bodequero Bert helaas moeten laten inslapen, maar Goofy heeft deze plek inmiddels geweldig ingevuld en Simbo is weer helemaal blij met zijn nieuwe vriendin. Bijzonder is dat ze vanaf het begin gelijk zindelijk is en zeer snel aanpaste in een leven in huis ondanks een lang verblijf in het asiel. Ze is zeer lief en aanhankelijk en op ons en andere honden gericht. Bodeqeuro’s zijn geweldige leuke karaktervolle maatjes en zouden graag wat  vaker worden geadopteerd. Jill wil iedereen bedanken voor de goede zorgen in het asiel en de overtocht naar Nederland.  Ggrtjzz Jantina en Nico. 

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Fientje

19 december hebben wij Fientje opgehaald bij Maureen, daar zat ze even in de opvang voor ons. En ja toen wij haar zagen was het liefde op het eerste gezicht, en dat was op de foto van de site. En dan zie je haar in het echt, nou allegevoelens klopte hoor en wij zijn echt super blij met haar. Ze is slim, leuk en ook een beetje gek, maar ze doet het super bij onze andere 2 hondjes. Het is een heerlijke aanvulling op ons gezinnetje. Net een jaartje oud, heerlijk weer een jonge hond erbij. Wandelen, spelen, slapen en eten zijn echt een hobby van haar. Ik hoop dat zij net zo blij is met ons als wij dat zijn met haar. 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lima

Beste mensen van La Linea, Animal in Need,
Wat een machtig werk doen jullie! Tegen de stroom in zwemmen en toch. Hierbij wat foto's van Lima, de lieve hond die bij jullie was en hier woont sinds november 2013. Heel veel goeds voor jullie, alle honden en andere dieren.   
Jac Passchier

Deel via facebook

Submit to Facebook

Mandy

Maart dit jaar, was ik in Spanje met een goede vriend van mij om voor de stichting honden op te halen voor baasjes in Nederland. Ik was enorm ontroerd hoe lief eigenlijk alle honden in het asiel zijn en hoe goed de honden met elkaar in hun roedels leven. Ook de goede zorg van Peter en Ana en alle anderen raakte mij enorm. Uiteraard deed ik een ronde langs alle kennels om alle honden even aandacht/aai over de kop te geven. Daar zag ik opeens Mandy zitten, een kruising Rottweiler van 3 jaar, ik was op slag verliefd. Ik mocht haar van Peter uit de kennel halen en met haar de speelweide op. In eerste instantie liep ze wat onwennig naast mij. Een halsband om en aan een riem was ze niet gewend. Ik heb even met haar aan de riem gelopen en heb haar daarna losgemaakt en ben zelf in het zand gaan zitten. Binnen vijf minuten zat ze bij mij met haar kop in mijn nek. Ik kon haar oren ruiken, tandjes kijken, overal aaien. Wat een schatje! Spelen met een bal vond ze ook meteen leuk. Ronald heeft leuke filmpjes gemaakt. Deze heb ik meteen naar mijn man gestuurd. Die zag de bui al hangen J. Thuisgekomen zag hij meteen hoe enthousiast ik was. Nog geen maand later, begin april, heb ik Mandy opgehaald. Zo ontzettend bijzonder je eigen hond ophalen uit Spanje. Het gaat geweldig met Mandy, het gaat zo goed met onze andere honden. Ze is zo lief, zo speels en altijd vrolijk. Coraq, onze Rottweiler van 5 en Mandy zijn echte maatjes, zijn altijd samen. Zo ontzettend leuk om te zien. We zijn enorm blij met haar.

 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bo

Beste medewerkers van Animal in Need en vooral Peter, 
Toevallig keek ik vandaag weer eens op jullie site en nu wil ik toch ook het verhaal van onze Bo hier eens vermelden. Bo komt nog uit het oude asiel, woont inmiddels al 9,5 jaar bij ons en is dus ook al een oud baasje van ongeveer 12,5 jaar oud. Eind 2005 werden wij verliefd op de foto van zijn koppie (helaas heb ik deze foto niet meer digitaal) en zijn we in contact geraakt met Peter Koekebakker. En op 1 januari 2006 was het zo ver, we konden Bo ophalen op de luchthaven van Brussel. Halverwege de reis naar huis (Zeist) kwam hij erachter dat wij ook in de auto zaten en heeft hij waarschijnlijk direct besloten dat hij altijd bij ons ging blijven. In het begin was hij extreem verlatingsangstig, nu vindt hij het nog steeds niet fijn als wij er te lang achter elkaar niet zijn. Gelukkig is hij een makkelijke hond om overal mee naartoe te nemen, dit doen wij sindsdien dus ook. Vakanties, uitstapjes, Bo gaat bijna altijd mee. En zo lang de roedel compleet is, is Bo tevreden. En ondanks zijn felheid richting katten en ander kleine dieren (konijnen, eekhoorns) is hij de liefste hond van de hele wereld. Onze kinderen zijn geboren in 2006 en 2008 en zijn dus met Bo opgegroeid, dikke vrienden zijn het. Ter illustratie onze oudste zoon met Bo, in 2006, op vakantie in 2010 en op het strand in 2014, de kameraadschap is te zien!

Namens ons vieren en zeker ook namens Bo, bedankt!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Doeske (voorheen Lola)

Beste medewerkers van Animal in Need
Na begin vorig jaar onze hond te zijn verloren en na veel tranen, waren we na bijna een jaar weer zover om een andere hond te nemen. Eentje van hetzelfde ras, liefst van een topfokker, al gekeken op internet en gebeld met de fokker. Maar.. ooit een column gelezen van Rob Hoogland (Telegraaf) over jullie stichting en die uitgeknipt. Ook een hond mee helpen dragen die rechtstreeks van Schiphol kwam en even niet wilde lopen op het station in Zwolle. Ze was met een medewerkster van jullie en toen een folder gekregen. Dat bleef hangen, dus toch maar eens op de site gekeken. Toen zag ik Lola. Mager, te klein koppie, vreemde oortjes, bijna helemaal wit met vreemde bruine vlekken, hele hoge dunne pootjes, geen ras uit te herleiden….Ik riep gelijk tegen mijn man “die zit nog wel even in de opvang”. Lang verhaal kort: op eerste Kerstdag gaan kijken bij Maureen. Alleen kijken, maar toen we vertrokken zat ze wel in de achterbak van de auto. Hoe dat is gekomen weten we nog steeds niet helemaal zeker. Nu zijn we vier maanden verder. Ze was bang voor andere honden en in het begin was het grommen, ook naar ons. En iedereen had een mening, het kwam nooit goed, had het maar niet gedaan, waar begin je aan. Maar goed, ze zat ooit in die achterbak. En wij, wij zijn nu zo blij met haar. Ja, het kost wat meer moeite maar wat krijg je er veel voor terug. We zitten nu op de puppycursus en het gaat steeds beter. En wat vinden we haar nu mooi en wat is ze leergierig, super eigenwijs en wat kan ze hard rennen op die vreemde dunne witte pootjes. Een superhondje die we never nooit meer willen missen en die we hele dag lopen te knuffelen. Of ze dat nu wel of niet leuk vindt. Dus, dank voor het naar Nederland halen, voor de goede opvang en we hebben er toch maar mooi eentje een heel goed mandje kunnen geven.Dankzij jullie, en dat geeft zo’n fantastisch gevoel!   Groeten, Peter en Monique Sanders

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pip (voorheen Stip)

Wij hebben Pip in oktober 2014 gekregen, ze zat in de opvang bij ons in de wijk nota bene. Vanaf het moment dat ik haar foto zag was ik verliefd. Die veel te grote oren...Fantastisch! Pip is een super lieve, speelse en prachtige hond waar we dolblij mee zijn. Pip is gek op alles en iedereen, een echte allemansvriend. Wij zijn enorme geluksvogels dat ze bij ons mocht komen wonen. 

Linda Kolk

Deel via facebook

Submit to Facebook

Teddy (voorheen Jip)

Begin januari overleed onze lieve Cook aan kanker. Als ik aan hem denk krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen. Cook kwam als Compy in La Linea. Maar soms moeten dingen lopen zoals ze lopen. Een week na het overlijden van Cook kreeg ik een Facebookberichtje van hetzelfde opvangadres als waar Cook was opgevangen. Ze had een hondje dat heel dringend een gouden mandje zocht. Eigenaar in de gevangenis, vervolgens lang in een bench gezet en gedumpt in La Linea. Op een zaterdagmorgen reed ik naar Drente en vond daar een klein bang hondje met treurige oogjes, Teddy, die als Jip gedumpt was in Spanje. Hij gilde van angst toen we wegreden, maar was na 1 km rustig op mijn schoot. Nu, een paar maanden later is het een hondje dat de hele dag loopt te lachen, alles leuk vindt. Onherkenbaar, hij blij, wij blij. 

 Hansje Kalff

Deel via facebook

Submit to Facebook

Saar (voorheen Goldy)

Hoi lieve mensen van animal in need, ik ben Saar, voorheen Goldy. Ik wil jullie laten weten dat ik erg gelukkig ben bij mijn nieuwe baasjes in Zeist. Zoals op de foto's te zien is heb ik het erg naar mijn zin, en mijn baasjes vinden mij de liefste hond van de hele wereld! Mag ik jullie bedanken voor de goede zorgen? 

Dikke hondenknuffel van mij, de groetjes van mijn baasjes Jeffrey en Rhianne

Deel via facebook

Submit to Facebook

Cooper

In juli 2014 is Cooper bij ons gekomen in Amersfoort. We hebben hem opgehaald bij Astrid  in Sneek waar hij tijdelijk werd opgevangen. Onze vorige hond was onverwacht overleden en we waren meteen verkocht toen we de kleine Josef zagen. Astrid had hem toen al omgedoopt naar Cooper. Een naam die wij goed bij hem vonden passen. Hij heeft meteen zijn eigen plek bij ons in het gezin gevonden. Hij bruist van energie, is razend snel en ongelofelijk sterk. Wij wonen vlak bij het bos waar hij al  zijn energie kwijt kan. Perfect luisteren vindt hij nog wel moeilijk. Hij kent alle commando’s en doet vol enthousiasme wat hij moet doen en is daarna meteen weer bezig met de wereld om hem heen. Gelukkig is hij goed gesocialiseerd en reageert goed op alle nieuwe situaties. Komende week wordt Cooper een jaar oud. We genieten iedere dag van hem en volgens ons geniet hij ook van het leven. Ongelofelijk om te bedenken dat hij als pup is gevonden in een kliko met 2 zusjes. Beste mensen van animal in need, dank voor deze leuke hond en heel veel succes met jullie belangrijke werk. 
met vriendelijke groet
Carien Beckmann

Deel via facebook

Submit to Facebook

Manzanilla

Dear ladies, thank you so much for all your help Manzanilla to Denmark. She is exiited about her new possibilities. We were at the beach, drove two hours by car, where on a ferry, walked in the city. She is so curious and easygoing, a funny, clever dog. Podencos are fantastic. I am very happy that I have chosen her. She fits so well in in our group. She adores my old little podenco Ruby. Thank you also to Peter K. and Tez.   Alexa

Deel via facebook

Submit to Facebook

Luna (voorheen Angelina)

Het gaat heel goed met Luna (oorspronkelijk Angelina). We hebben ze nu een half jaar, vanaf augustus 2014. Het gaat goed samen met Meiki, onze andere yorks terrier. Ze heeft al veel dingen geleerd en ze luistert al goed. We kunnen niet meer zonder haar. Ze heeft het erg naar haar zin en heeft haar draai hier al goed gevonden. Ze hoort er helemaal bij. Jullie verichten erg goed werk bij animalinneed, ga zo door. We zullen wat foto's mee sturen. Mvg. Frank en Marjolein. 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Bella en Douschka

Hier even een berichtje van ons om te laten weten hoe het met ons gaat in Purmerend. Nadat ik, Bella, vorig jaar januari mee ben gevlogen met Ageeth en Erik naar Nederland, samen met nog 3 vriendjes uit het asiel, was het wel even wennen in Nederland. Ten eerste lag er ijs en dat kende ik helemaal niet, met als gevolg dat ik daar met een grote sprong op landde, en aan de wandel ben gegaan over alle sloten in de buurt. Ik wist niet dat ijs onbetrouwbaar is en ben er finaal doorheen gezakt! Ik kon er niet meer uitkomen, dus Ageeth heeft me eruit getrokken. Dat was een koude kennismaking met Nederland, maar daarmee was het nog niet afgelopen, want ook rennen op de steiger is geen goed idee, als het groen en glad is, dus ben ik nog 2keer in de sloot beland, waar ik met vereende krachten weer uit ben getild. Ik heb aangeboren vreemde poten, en die geven mij nog steeds veel ongemak. Dus alle dokters in Nederland heb ik al ontmoet, en foto’s van al mijn poten zitten in het dossier. Maar ik zal ermee moeten leren leven, want een echte oplossing is er niet. Gelukkig heb ik nu sloffen die ik aan kan als mijn poten weer eens ontstoken of stuk zijn, dan kan ik tenminste buiten wandelen. In juni vorig jaar kwam Douschka mee uit Spanje die was nog maar 5 maanden, maar is ondertussen uitgegroeid tot mijn grote zus. Ze is heel baldadig en sloopt regelmatig van alles, ik zeg haar altijd dat niet te doen maar ze luistert voor geen meter. Het is wel gezellig zo met z’n 2en, en samen spelen en rennen in het bos is een feest. Ageeth en Erik hebben 4 kleinkinderen die helemaal gek op ons zijn en daar spelen we heel vaak mee. Verder ben ik gek op de stofzuiger, die kan lekker al die losse haren uit mijn vacht zuigen. Dus zo gauw ik die hoor sta ik paraat om als eerste aan de beurt te zijn, want Douschka vindt het ook fijn, maar die moet dan even wachten. Dus jullie horen het, we vermaken ons best in Nederland, in december gaan we lekker 4 weken weer naar Spanje, want het strand is in de winter heerlijk om op te spelen. Kunnen we ook Peter en Madeleine weer even zien! Honden groeten van ons. 

Deel via facebook

Submit to Facebook

Luna (Gemma)

Sinds mei woont onze gevoelige en vrolijke meid Luna (Gemma) bij ons en het gaat heel goed met haar. In het begin was ze wat stilletjes, maar ze laat steeds meer van zichzelf zien. En ze wordt zelfs een beetje brutaal. Als er onrust is gaat ze stoer zitten blaffen, of maakt zangerige/pratende geluidjes om iets van zichzelf te laten horen. Gaat spulletjes stelen, die wij vervolgens in haar mand vinden. Luna is echt een gezelligheidsdier. Ze zit heel graag op schoot en stoeit graag met ons. Mijn huisgenoot verheugd zich op het zaterdagochtendritueel,  met haar samen stoeien op bed. Luna vind het enorm leuk om iets met haar mensen te ondernemen. Samen wandelen of met de brommobiel op pad. Als we zeggen, gá je méé?, stuift ze naar de deur en gaat ze ongeduldig in de hal trippelen. Ook naar het vrouwtje kijken als ze ergens mee bezig is vind Luna fijn. Het is een grappig gezicht als ik aan het klussen ben en opkijk van mijn werk en een hondje heel geduldig zie zitten dat naar mij kijkt met wat ik aan het doen ben. Samen met Luna zitten we op de hondenschool, wat we ook met plezier volgen. Trouw maken wij het huiswerk samen en met plezier leren/maken wij kunstjes. Luna is erg leergierig en leert snel. Het is enorm leuk om te zien hoe ze geniet als we samen leren en werken. Mijn huisgenoot die niet zo gek op honden was, is helemaal om! Ze zei: Luna heeft niet een goudenmandje gevonden maar wij hebben een goudenhondje gevonden! 

Groetjes Marieke, Elles en Luna

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





master etiketten anro

twente watermagic

kei schoon allekabels logo

boxpress stubbe

x centrum

EDs Service diensten

topcadeau

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe veraParasolLogoHiRes 006

koeman