nldaendees
logo
  • Start
  • Adoptie
  • Happy Endings

Deze dieren hebben een fijn thuis gevonden.
Staat uw hond niet in deze rubriek, en u vindt het ook leuk om uw lieveling hier terug te vinden stuur dan een foto met een kort verhaaltje naar: info@animalinneed.com 
Laat ons even de oude en de nieuwe naam van het dier weten en waar hij of zij nu woont


 

Hijo

Hallo lieve mensen in Spanje, Hier een berichtje van mij. Ik heette eerst Doedel maar nu heet ik Hijo. Ik ben sinds begin oktober in Nederland bij hele lieve mensen in het gast gezin geweest. Na twee weken kwamen mijn nieuwe vrouwtje en mannetje me ophalen met m'n nieuwe vriendinnetje Pippie. Zij was eerst wat bazig tegen me maar nu slapen we zelfs weleens tegen elkaar aan. De poes vind ik ook leuk en ik speel wel met haar, totdat ze laat weten dat ze het niet meer wil. Omdat het even wennen was aan de kou hebben ze me een das omgedaan. Ik ben maar zo braaf dat ik er gewoon even mee blijf zitten. In de eerste week heb ik al mijn tanden en kiezen gewisseld. Ik had even geen tand meer in mijn bek. Maar nu heb ik weer een prachtig gebit. We zijn al een paar keer naar school geweest en ik leer snel. Ik kan al zitten, liggen, naast, voet en blijf en een beetje volgen. Maar dat laatste vind ik saai en mijn neus gaat liever op de grond of ik kijk naar alle andere honden, veeeel interessanter! En nu kom ik in mijn pubertijd, zeggen ze, en ben ik lekker ondeugend aan het worden. Lekker ravotten met de buurhonden of de krant versnipperen. Het gaat heel goed met mij, ik groei als kool, ben inmiddels 54 cm en 18 kilo, en iedereen vindt me mooi. Vanuit hier wil ik jullie heel erg bedanken voor jullie goede zorgen en fijne kerstdagen en een goed nieuw jaar toe wensen!  Oja, mijn vrouwtje was jarig en zei dat ze geld stort van wat ze gekregen heeft aan kadogeld. En we vertellen aan iedereen waar ik vandaan kom zodat we hopen dat er meer honden eadopteerd zullen worden. Nou, ik ga slapen,

Groeten aan alle honden daar! Adios Hijo, Martin en Mariken Heinenoord.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Diva

Beste Animal in Need, Diva (voorheen Alexia) is inmiddels bijna 5 jaar bij ons en we zijn nog iedere dag blij met haar. Een hond met een gouden karakter. 16 mei 2012 hebben we gezinsuitbreiding gekregen en wat is Diva lief voor haar nieuwe baasje! Al tijdens de zwangerschap legde ze haar kop op de dikke buik waar met schopjes op werd gereageerd. In tegenstelling tot onze 'hollandse' hond die er niks van moet hebben, blijft zij altijd bij hem in de buurt, overlaadt hem het liefst continue met kusjes (wat wij dan weer niet zo fris vinden) en is sinds zijn geboorte direct behoorlijk waaks geworden. Zie de foto's, dat moeten wel dikke vriendjes worden!

Groetjes van Laurens, Sharon en Benjamin.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Oliver (Ollie).

Beste iedereen, mijn naam is Oliver en ik vind het inmiddels wel eens tijd om te vertellen welke invulling mijn leventje heeft gekregen. Om bij het begin te beginnen, zo’n jaar geleden lag ik als kleine pup in een container op het strand van Spanje. Ik ben daar gelukkig gered door de geweldige mensen van Animal in Need, waarna deze mij geholpen hebben met het vinden van een geschikt huis. Ik ben geadopteerd door mensen uit Nederland en ben uitgegroeid tot een heerlijk verwend nest. Woon nu in Zuidveen, een dorpje in Overijssel. Heb meerdere mandjes, teveel speeltjes en slaap savonds op de bank, in mijn mandje naast bed.. of gewoon in bed, het is maar net waar ik zin in heb. Ik ga vaak wandelen hier in de omgeving, heerlijk om even vrij door alle weilanden te kunnen rennen, des te meer modder, des te beter..Mijn baasje is de zoon van de adoptiemoeder van Kaya, Paso, Geert en Lima.. Zij zijn allemaal al eerder als mij overgevlogen naar Nederland. Mijn baasje werkt samen met zijn moeder, daarom ga ik overdag vaak mee, zodat ik kan spelen met mijn Spaanse vrienden. Ik ben daar vanmiddag ook nog geweest en heb even flink gerost met Sjonnie, een Nederlandse Labrador die eigenlijk een grote versie van mijzelf is. Ik vind mijn leventje heerlijk en geniet iedere dag zichtbaar van alle aandacht en liefde die ik krijg. Denk dat ik mijn verhaal wel duidelijk gemaakt heb, dus kruip ik nu lekker bij mijn baasjes op de bank.. denk dat ik zo namelijk nog een lekker botje krijg. Ik hoop dat het vele hondjes die nog op een baasje wachten hetzelfde zal staan te wachten! Een pootje van mij, Ollie!

En een lading respect voor de mensen van Animal in Need namens mijn baasjes!

Deel via facebook

Submit to Facebook

Marcos

Ik ben Marcos < a la playa>. Op 5 juli ben ik als pup naar Nederland gekomen. Klein maar dapper liep ik door de parkeergarage op Schiphol.  Toen zag Femmie al dat ik een klein maar flink ventje ben en dat klopt,ha,ha. Iedereen vindt mij leuk en ik wind ze allemaal om mijn kleine pootjes. Het leven is hier geweldig met mijn Spaanse vriendinnen Bula en Nicky...we spelen, slapen en rennen samen. Ik kan keihard rennen want ik ben een kruising  Whippet, wauwie!! Femmie wordt heel blij van mij omdat ik altijd vrolijk ben. Een Happy family en ik ga hier oud worden...maar dat duurt nog lekker lang want ik ben pas 8 maand!

Groetjes uit Zutphen.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pepe

Een berichtje van Marcel, nu Pepe. Het gaat heel goed met Pepe, we lopen veel, en waar, kan los. Een genot om naar te kijken.Op het strand staan zijn oren horizontaal. Zoveel te ontdekken, achter de meeuwen aanrennen, het schuim van de golven pakken. We zitten op de hondentraining en ook daar hebben we beiden veel plezier in.Ik kan niet anders zeggen als dat we een goeie match zijn, wat geeft hij mij en de andere familieleden een hoop plezier! Ik hoop dat er nog een hoop adopties volgen, voor de winter echt zijn intrede gaat doen. Dank voor jullie goede zorgen voor Pepe.

Groeten Marjo.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Dhana

Hola, ik ben Rihana uit Spanje maar ze noemen me nu Dhana uit Holland. Ik zat al een heel tijdje in een opvang in Spanje bij stichting ¨Animal in need¨. Ze hebben mij gevonden, zwervend op straat met 6 kindjes waarvan er helaas 4 zijn overleden. De andere twee zijn gelukkig al goed terecht gekomen en hebben ergens een warm mandje gevonden. Wel jammer dat ik mijn kindjes  nooit meer ga zien ... Ik ben anderhalf jaar oud en wachtte al een tijdje heel geduldig af maar snapte niet zo goed waarom niemand mij leuk vindt. Ik deed heel erg mijn best om lief en rustig te zijn maar het lukte maar niet om iemands hart te stelen. Iemand in Nederland vond mij leuk maar de lieve mensen van de Stichting die voor mij zorgden dachten dat het te druk voor mij zou zijn daar. Ook was er in augustus al iemand die heel erg verliefd werd op mij maar haar man dacht dat ik ietsjes te groot was dus kochten ze een lief klein wit Nederlands puppyhondje Yuki. Helaas ging dit lieve hondje na 10 dagen al dood omdat ze erg ziek was en dat vind ik wel heel erg zielig. Je gelooft het haast niet maar er zijn twee hele lieve mensen die vonden het zo zielig dat Yuki dood is gegaan dat ze zomaar het vrouwtje en baasje een nieuw hondje wilde geven, superlief hè. En toen is het vrouwtje na een tijdje weer gaan kijken bij onze stichting en was ik nog vrij en heeft ze toch voor mij gekozen. Maar dat wist ik nog niet en snapte maar niet dat ik op de film moest om te laten zien dat ik al netjes kan lopen aan de lijn. Ook werd ik tussen de poezen gezet om te kijken of ik ze een beetje leuk vind. Nou niks aan hoor, makkie, ik loop al best wel goed en die katten zijn lucht voor mij, het zijn gekke mauwbeesten meer niet, dùh! 

Ik bleef ondertussen maar wachten of ze mij leuk zouden gaan vinden, ik heb mijn pootjes steeds gekruist gehouden want duimen kan ik helaas niet. En dan ineens op zaterdag 10 november moet ik mijn riempje aan, werd ik met zo´n grote lieve blonde hond in een kooi gestopt en moesten we de auto in. Er is nog zo´n grote kooi met twee hondjes en een tas met een klein hondje met een grote ritssluiting op haar buik, ze is wel heel erg grappig en blij. Ze heet Sofie en heeft nog geen nieuw mandje gevonden, wel zielig hè want ze is echt heel erg leuk, gelukkig mocht ze toch al mee met ons! We moesten best lang rijden maar dan zijn we eindelijk aangekomen, ergens bij een groot gebouw met van die grote monsters die heel veel lawaai maken. Wat een herrie is dat zeg, de oormijtjes in mijn oren rennen zich rot van de schrik, ik moest er wel van krabben. Dan gaan we zelf ook in zo´n groot monster en staan we tussen allerlei koffers en rotsooi, wat gaat er toch gebeuren, ik ben wel een beetje bang hoor!? De grote hond waar ik bij zit bibbert ook, zeker als er ineens een hels kabaal is en ik pijn in mijn oren krijg, jeetje wat erg, we schommelen flink en de herrie blijft maar doorgaan, ik ben er misselijk van. Ik ga maar liggen en probeer te slapen, ik heb al zoveel ellende meegemaakt dan kan dit er ook nog wel bij. Na een lange tijd gaan we weer schommelen en doen mijn oren weer pijn en met een flinke schok houdt de herrie ineens op. Dan gaat er een hele grote deur open en wordt eerst al die rotsooi eruit gehaald en mogen wij er ook uit. Staan we ineens op een lang, zwart, breed ding, iets dat zomaar vanzelf vooruit gaat, we gaan onder flappen door en  is er een drukte van belang. Heel veel mensen staan daar, maar ook een hele lieve mevrouw die ons meeneemt op een karretje. Eerst moeten we nog langs hele rare mannen in groene pakken die maar niet snappen wat wij hier in Weeze-Duitsland komen doen. We komen uit Spanje zegt die mevrouw en we moeten naar Nederland, maar dat snappen die mannen niet. Er zijn in Nederland toch ook vliegvelden of waarom niet met de pakjesboot van Sinterklaas mee, die is toch ook onderweg? Ze vonden het een beetje gek, zouden ze denken dat we bolletjes hebben geslikt...? Eindelijk, eindelijk, na lang praten mogen we erdoor en staan er allemaal blije mensen op ons te wachten, ik wordt er verlegen van. Er is een blonde mevrouw die alles heel goed regelt en een meneer die alles filmt en eindelijk mogen we uit de kooien. Kleine Sofie is helemaal door het dolle heen en springt en dartelt, maar ik durf niet zo goed want waar moet ik naartoe? Maar mijn nieuwe vrouwtje en het baasje staan er ook en ik wordt meteen geknuffeld en geaaid, dat is leuk!!! Ik bibber wel heel erg want in Duitsland is het erg koud hoor, brrrrr!!! Het vrouwtje heeft gelukkig een lekker warm jasje bij zich en dan mag ik mee in hun auto in een mooie bench, we moeten nog wel een tijdje rijden maar dan zijn we eindelijk ¨thuis¨. Er staat een mooi mandje klaar en daar kruip ik maar meteen in, mmmm lekker warm, eindelijk slapen. Eigenlijk moest ik ook nog een plasje en een poepje doen maar ik ben te moe, ik kan niet meer. Voor de nacht mag ik weer in de grote bench en slaap ik meteen en horen ze me niet meer want ik ben ¨kapoet¨! s Morgens na het wandelen heeft het vrouwtje mij in bad gedaan, een beetje eng maar ook wel lekker warm, mmmmm, Zwitsal-shampoo ruikt lekker zeg! Toen kwam er zo´n blaasding, dat maakte wel een beetje herrie maar ik probeerde niet bang te zijn want het was een lekker warm Spaans windje. Toen ik goed droog en geborsteld was zag ik er prachtig mooi uit al zeg ik het zelf, ik kende mezelf niet meer terug, ze zeggen dat ik op Saartje lijk maar die ken ik niet. Even weer uitrusten in mijn mandje en alweer lekker wandelen op zo´n hoge straat dat ze dijk noemen, wel koud hoor, maar gelukkig heb ik mijn warme jasje weer aan. Ik durf nog steeds niet zomaar ¨iets¨ te doen, alles is raar en anders, waar moet ik toch gaan zitten? en NEE, ik had echt geen bolletjes in mijn buik! Maar smiddags gaan we lekker naar een weiland en daar ben ik dol op, gras voelen onder mijn kontje, ik heb meteen alles maar ¨laten vallen¨. Na 24 uur wel een hele opluchting hoor, poehpoeh,  het vrouwtje begon ook al ongerust te worden dat er maar niks uitkwam, maar het is eindelijk toch gelukt, nou weet ik wel hoe bolletjesslikkers zich voelen! Ik heb de eerste dag drie keer een beetje gegeten maar heb alles er ook net zo weer uitgespuugd, ik was nog steeds een beetje misselijk van de reis. Dus toen heeft het vrouwtje lekker kip met rijst gekookt en dat bleef er wel in, de Hollandse pot is prima hoor, echt een aanrader! Ik heb wel erg veel last van mij oren, die oormijtjes zijn natuurlijk ook nog misselijk van de reis en rollebollen nog steeds in mijn oren heen en weer. Daarom zijn het vrouwtje en baasje maar meteen maandag met mij naar de dierenarts gegaan. Die mevrouw in de witte jas was heel erg aardig tegen mij maar ik verstond er niks van. Ik versta trouwens niemand, Nederlands leren is best moeilijk hoor, ... zucht, inburgeren valt niet mee maar ik doe wel erg mijn best. En dan gaan ze ook nog naar een Duitse dierenarts en moet ik dus weer Duits leren, ... weer zucht, ik dacht dat in Spanje wonen al moeilijk was. Die lieve mevrouw heeft in mijn oren gekeken en in mijn mond en vond mijn tanden prachtig mooi wit. Ook even kijken  in het paspoort of ik alle inentingen heb gehad en op welke ziektes ik getest ben en alles was goed, gelukkig. Ook heeft ze mijn chip opgezocht, die zit in mijn nek en joepie ik heb een Nederlandse chip, goed hè, dan kunnen ze me altijd terugvinden als ik verdwaal. Ik heb wel veel oormijtjes maar dat hebben bijna alle honden die uit Spanje komen zei die mevrouw. Ze heeft gek spul in mijn oren gespoten en we kregen een dingetje mee die moet het vrouwtje in mijn nek spuiten, dan gaat alles dood wat in en op mij leeft, dus geen mee-eters meer. Omdat ik alles zo lief en goed heb gedaan kreeg ik nog wat lekkers van die lieve mevrouw, ze praat ook zo lief tegen mij, ik ga echt nog wel een keertje terug denk ik. Ze vond mij ook een mooie hond en zei dat ik iets van een windhond in mij heb en dus niet dik mag worden. Ik lijk mager maar dat hoort zo, mijn bilspieren gaan nog wel dikker worden zei ze, maar dat willen wij vrouwen toch helemaal niet, ¨no way¨ dikke billen!  Ik heb in de auto nog wel een beetje gebibberd omdat ik bang was dat ik weer weg moest maar we gingen gewoon naar huis en mocht ik lekker weer in mijn warme mandje. Er zijn hier in huis drie mannen die best aardig zijn tegen mij. Ik vind mannen eigelijk een beetje eng maar deze drie hier die zijn tof dus ga ik echt mijn best doen ze te vertrouwen. Ik heb nu drie nachtjes hier geslapen en dat gaat erg goed, ik ga braaf slapen maar moet eerst wel even piepen. Als ik wakker wordt mag ik uit de bench en gaan we lekker wandelen en krijg ik alweer lekker eten. Oja, er is hier ook nog zo´n poezenbeest Puddy die af en toe een beetje blaast maar daar trek ik me niks van aan, ik ben lekker toch groter! Ik ben heel erg blij en dankbaar en laat dat ook steeds zien aan het vrouwtje zodat ze me niet meer teruggeeft. Ze zegt steeds lieve dingen tegen mij en ik probeer het ook te verstaan, het klinkt heel aardig dus het zal wel goed zijn denk ik. Ze probeert me ook al wat dingentjes te leren en ik snap het al best een beetje. Ik ben ook extra lief voor het vrouwtje zodat ze niet meer zo verdrietig is omdat lieve kleine Yuki er niet meer is. Nu lig ik weer lekker ontspannen te dromen van alle goeie en leuke dingen die nog gaan gebeuren in mijn nieuwe leven.  Ik ben heel erg blij en opgelucht, ik ben een mooie Nederlandse Tulp geworden en voel me ¨eindelijk thuis¨!  

Mijn naam in Spanje was Rihana, de ¨Ri¨ is eraf en de ¨D¨ erbij en de betekenis van mijn nieuwe naam Dhana is:  

In het Boeddhisme staat Dana voor een van de zes deugden, namelijk die van vrijgevigheid, vriendelijkheid en openheid. 

Mijn vrouwtje vindt dat altijd heel belangrijk in het leven en het past ook heel erg goed bij die twee lieve mensen die mij aan haar hebben gegeven, dus past het ook goed bij mij ...

Vind je dit nou geen mooie afsluiting van mijn verhaal, ik ben helemaal blij en happy en wil graag heel veel geven, laat de rest van mijn leven maar komen ...! 

Adiós y buen día ...! 

DhanaMet een lik en pootje van Dhana en de lieve groetjes van mijn vrouwtje José en baasje René en de hulpbaasjes uit Millingen aan de Rijn.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Moos

HIERBIJ EEN VERSLAG OVER  JOHNNY. HIJ HEET BIJ ONS MOOS (MOOSJE),DE NAAM DIE MIJN MAN  .VOOR HET EERSTE HONDJE MOFLY (MOF IS IN HOLLAND GEEN PRETTIG WOORD) EN MOOS LEKKER JOODS ALS TEGENWICHT ! HAD BEDACHT EN ZO MOEST HET VAN HEM BLIJVEN VOOR JOHNNY.MOFLY WAS NET EEN DAG EERDER BESPROKEN IN BELGIË. EN PIA DE BEER RAADDE ONS TOEN JOHNNY AAN. WEL MET MOOS GAAT HET STEEDS BETER.NADAT WE HEM VOOR THUISKOMST GOED HADDEN UITGELATEN EN HIJ NIETS DEED, GEBEURDE DAT DUS THUIS. OOK DE VOLGENDE DAG ONDANKS LANGE WANDELINGEN.VAN BEIDE .GISTER EN VANDAAG GING HET GOED .DUIDELIJK IS DAT HIJ (MEER)ANGST HEEFT VOOR MANNEN.MIJN MAN IS DAAROM HET MEESTE MET HEM BEZIG EN BELOONT GOED GEDRAG MET EEN HONDESNOEPJE. OOK WANDELT HIJ OP VASTE TIJDEN MET MOOS. AAN DE LIJN LOPEN GAAT PRIMA. OOK VERDER LUISTERT HIJ GOED. MIJN MAN HEEFT VANDAAG VAN DE HUISARTS TE HOREN GEKREGEN DAT HIJ BEGINNENDE ETALEGEBENEN HEEFT EN VEEL MOET WANDELEN DUS DAT KOMT MOOI UIT!  ALLEEN LATEN GAAT (NOG) NIET.HIJ SLAAPT IN Z'N MAND IN ONZE SLAAPKAMER.GAAT GOED. HIJ TRIPPELT ACHTER MIJ AAN EN ALS IK NAAR DE BADKAMER GA ZIT HIJ VOOR DE DEUR EN JANKT AF EN TOE. IK ZEG DAN : BLIJF EN ALS IK TERUG KOM NEGEER IK HEM. OOK ALS IK WEG BEN IS HIJ ONRUSTIG VERTELT MIJN MAN. GELUKKIG IS ER DE MOGELIJKHEID DAT ER IEMAND THUIS IS. IN ONS APPARTEMENT ZIJN HUIDIEREN TOEGESTAAN MAAR ZE MOGEN GEEN OVERLAST BEZORGEN. HELAAS ZIJN ONZE NAASTE BUREN NIET MAKKELIJK. DAT ZOU ZEKER PROBLEMEN GEVEN. WE HEBBEN OOK WEL GEVRAAGD OM EEN HONDJE DAT ALLEEN KON BLIJVEN. DAT GAAT DUS (NOG) NIET OP VOOR MOOS MAAR HIJ MOET UITERAARD DE TIJD HEBBEN, HIJ IS NOG MAAR NET UIT HET ASIEL. VERDER IS HET EEN LIEF EN PIENTER HONDJE MET EEN STERKE,,WILL TO PLEASE,, ZOALS DAT IN DE HONDENKRINGEN GEZEGD WORDT. WIJ GAAN ERVOOR EN MOOSJE DOET ZIJN BEST !

 HARTELIJKE GROET,BETTY & JAN VELDHUIZEN,MOOSJE.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lotje

Hier dan eindelijk “the happy ending” van mijn Lotje. Ik kan mij de dag dat ik haar voor t eerst zag nog heel goed herinneren. Ik was bij mijn ouders en mijn vader gaf mij de telegraaf van 4 oktober met de honden van La Linea erin. Ik zag Lottepot en was binnen 1 seconde tot over mijn oren verliefd. Al heel lang wilde ik een hondje redden, maar was wat terughoudend omdat ik een poes had lopen van 17 jaar met diabetes. Maar lang hoefde ik er NIET over na te denken, Lotje zat al in mijn hart vanaf het moment dat ik haar foto zag. De volgende dag heb ik dan ook gebeld met de foundation en toen is alles gaan rollen. 26 dagen later hebben wij haar al op kunnen halen in Zwartebroek omdat Jeroen Dubbeldam zijn paardentrailer ter beschikking had gesteld. (nogmaals bedankt Jeroen voor t brengen van mijn allesie!) Eigenlijk zou Lotje pas 15 december 2011 komen, omdat ik midden in een verbouwing zat en ik had een zware operatie voor de boeg. De operatie vond plaats op 19 oktober en op 30 oktober 2011 ben ik in een rolstoel naar Zwartebroek gegaan om mijn grote liefde in mijn armen te sluiten. Ik moest en zou erbij zijn om haar op te halen...  De eerste tijd was zwaar, niet voor Lotje, maar voor mijzelf... Lot en ik woonden even tijdelijk bij mijn ouders, daar ik nog moest revalideren en er was een verbouwing aan de gang in mijn huis. Lotje had nergens moeite mee, ze was happy, dankbaar, zo vreselijk schattig en lief!!! Ze voelde zich al gelijk thuis bij haar nieuwe mama en het leek alsof ze mijn pijn van de operatie ze goed begreep. Ze was heel rustig en behoedzaam bij mijj... Na 4 weken zijn wij eindelijk weer naar huis gegaan en ik heb geen 1x getwijfeld of ik de goede keuze had gemaakt. Ondanks de hoge dierenarts rekeningen, weet je, ze is gewoon een kneus, net als haar new mama.  Lotje egreep gelijk dat “meisje” ,de oude poes, met rust gelaten moest worden en dat de poes de “baas” was in huis... Helaas is “meisje” na 6 maanden overleden, ze had haar gevecht tegen diabetes verloren... Ik heb toen zo vrelseijk veel steun gehad aan mijn Lottepot, alsof ze mijn verdriet begreep! Wij worden samen dan ook “Esther & her shadow” genoemt, waar ik ga, gaat Lotje ook... Alles doen we samen, zelfs als ik naar de toilet ga, gaat Lotje mee hahaha... En nee, ik vind dat helemaal niet erg! Ik ben zo vresleijk verliefd op haar en zij op mij dat we onafscheidelijk zijn. Lotje is ook helemaal in love met Opa en Oma... (mijn ouders) Lotje heeft haar Opa helemaal om haar teentje gewonden, serieus die 2 zijn jut en jul haha. We zijn ook al op vakantie geweest voor 4 weken, auto reis van 4 uur, geen probleem voor mijn Lottepot, vreemde omgeving, geen probleem voor Lottepot, winkelen, ze is een meisje dus....geen probleem voor Lot. Zolang wij maar samen zijn, vind Lotje echt ALLES best. Stiekem is ze wel een beetje verwend, heel stiekem dan hoor, ssst niet zeggen... Ze stikt van de speeltjes, is nooit alleen of langer alleen dan 3 uur ( wat totaal geen problemen geeft btw) ze slaapt bij mij in bed en dan lig ik op t randje en mevrouw heeft de rest haha, heeft in elke kamer van t huis een mand of kussen en we “vrijen” zo vreselijk veel saampjes, ze is gek op kusjes krijgen, dan duwt ze haar koppie tegen je mond en tja dan moet je wel haha... Dus als jullie ooit een bericht in de krant lezen dat er een hondje is overleden aan een overdosis “kusjes”, dan is dat Lotje haha. Ik ben jullie en vooral PETER!!! zo enorm dankbaar voor het redden van Lotje en haar in de krant te zetten. Ik kon en kan echt NIET geloven, dat er buiten mij, niemand is geweest die interesse had in haar. Die mensen lach ik nu heel stiekem uit, want ze hebben niet geweten hoe makkelijk, dankbaar, lief, grappig, lomp, lui, en knap ze is! Ze is een wereld beestje, ze is DE liefde van mijn leven!!! En andersom ook hoor haha Ik kan zo nog uuuuuuuren doorgaan over Lotje, maar het moest een kort verhaaltje zijn.... Oh oeps... sorry... haha.

Hier volgen een paar (van de inmiddels honderden) foto’s van het new topmodel Lotje!!!

Zoals je kunt zien aan sommige “gekke” foto’s, maakt het Lotje niets uit wat je doet, ze vind letterlijk alles best, heerlijk vind ze die aandacht haha... De Diva... Binnenkort krijgt mevrouw zelfs haar eigen Facebook pagina hahaha... Ze is popi jopi madammeke..

Deel via facebook

Submit to Facebook

Lisa

Dit is Lisa, nu na ruim 2 jaar dat ze al weer bij ons is.Het gaat goed met haar. Ze is wat oud en stram maar ze heeft het naar haar zin.Ze heeft een nieuw vriendinnetje en is gelijk 10 jaar jonger geworden. We hebben haar als oppas moeder gehuurd want dat doet ze echt super goed. Ze is en blijft een schat van een hond.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Luci

Vanaf de dag dat ik een fotootje van Luus zag was ik verliefd op haar. Ze moest alleen nog wachten omdat ik eind september met pensioen ging. 20 september was het zover daar was ze dan. Eerst moesten we de trap af naar de auto. Luus had geen idee hoe ze dat moest doen,na enig aandringen had ze het door. De rit in de auto (ca. 2 uur) ging supergoed , ze was wel wat nerveus maar dat lijkt me ook wel logisch. Thuis moesten mijn andere 2 honden wel even wennen aan deze indringster maar al met al ging dat best goed. Luus had geen idee hoe het hier allemaal in elkaar stak natuurlijk op een kussen liggen durfde ze al helemaal niet, en dat ze nu rustig haar etensbak kon leegeten heeft ze nog steeds niet door. Mee naar buiten vindt ze heerlijk maar in het begin was ze te zenuwachtig om rustig te plassen, en ook in huis is ze zindelijk maar als ze een beetje zenuwachtig is doet ze nog wel eens een plasje. Inmiddels is ze nu een maand hier ze is inmiddels bij de kapper geweest want haar vacht was niet door heen te komen en ze is suuuuuuuuuuuuuuuperlief, ik zie haar gewoon genieten heerlijk. Ik (met mijn dochter) zijn superblij dat we Luus hebben geadopteerd en misschien in de toekomst adopteren we nog een hond. Geweldig wat jullie allemaal voor de dieren doen petje af.

Vriendelijke groet Doortje en Laurine Voss.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Marty

Hallo allemaal,  Ik ben nu al een tijdje bij mijn nieuwe baasjes Jan & Yrma in Nieuwegein, en heb het heerlijk naar t’zin. De eerste paar weken waren een beetje moeilijk want ik was nog niet zindelijk, maar dat hadden mijn baasjes gauw op gelost en binnen een paar weekjes was ik zindelijk. Ik loop een paar keer per dag met mijn baasje en hol heel erg veel, eet goed en slaap heel ,heel erg veel en lekker ( bij mijn baasjes) Dus al met al ben ik heel blij dat zij mij hebben gekozen, ik zou alleen wel eens willen weten hoe het met mijn zusjes is gegaan in Nederland,misschien dat hun baasjes dit lezen en een berichtje voor ons achter kunnen laten. 

Veel lieve pootjes van mij : Marty ( voorheen Martina) en mijn baasjes Jan & Yrma.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Muto

Hierbij een verslagje van onze geadopteerde Bodeguero Muto. We wonen sinds 1 jaar in Naperville USA, vanmorgen keek ik uitzending gemist "de reünie" met als een vd klasgenoten Peter Koekebakker. Het filmpje raakte me!! Peter de man die er mede voor heeft gezorgd dat ik nu mijn allergrootste viervoetige vriend heb, ik zeg; petje af!!!! Hij maakt niet alleen veel honden blij maar ook veel mensen die een hond mogen adopteren. Op 9 januari 2010 kwam Muto vanuit Spanje naar Nederland en vervolgens bij ons gezin in Geldrop terecht. Naast onze 11 jarige labrador wilde we er heel graag een 2de hond bij hebben en na een zoektocht  viel mijn oog op Muto. Ik had natuurlijk nog nooit van het spaanse ras Bodeguero Ratonero gehoord maar na wat googlen sprak het me wel aan. Ondanks dat hij ruim 1 jaar oud was gedroeg hij zich als een pup en was zeer angstig, ik wist waar ik aan begon en wilde er alles aan doen om hem een zo aangenaam mogelijk leven te bieden binnen ons gezin maar dat kon ik niet alleen. Ik heb hulp gezocht bij de Martin Gaus hondenschool en ben met een positieve/diervriendelijke training een heel eind gekomen. Na een jaar met veel geduld en begrip en niet te vergeten liefde zagen we een hele andere Muto. Het is niet vanzelf gegaan maar als je ziet hoe graag hij wil leren dat is zo gaaf. Het is zo'n ontzettend leuk ras, ze zijn lief, heel aanhankelijk en heel slim. Als de kinderen hem een trucje willen leren lukt dat meestal binnen 10 minuten. Waar dit ras uiteindelijk voor is gefokt nl het jagen op ratten en muizen, dat zit er ook zeker in. Hij zit graag op zijn poefje voor het raam te loeren op eekhoorns en chipmonks (soort kleine eekhoorntjes) en als hij er een ziet vliegt hij naar buiten en rent er achteraan, gelukkig zijn de eekhoorns iets sneller want ook die vinden wij te leuk! Ruim 1 jaar geleden zijn wij vanwege mijn man zijn werk naar de US verhuisd, helaas is onze labrador Maggie kort daarna hier overleden (13,5 jaar), maar Muto heeft het super naar zijn zin hier. Hij verstaat nu Spaans, Nederlands en Amerikaans :-)) Voor mij is het hier af en toe best zwaar zo ver van mijn familie en vrienden vandaan maar dan maakt mijn allergrootste vriend Muto het weer helemaal goed. De liefde en gezelschap die hij mij/ons geeft is goud waard. Vanmorgen tijdens de reünie op tv zag ik weer even waar Muto vandaan komt en het gezicht erachter en wil dan ook heel graag namens Muto en mij zeggen; THANKS

Annelien van Ettinger  

Deel via facebook

Submit to Facebook

Papa Turco (Poppy is nu Bobby)

Hallo iedereen, ruim een jaar geleden ben ik terecht gekomen in La Linea en dacht iedereen dat ik een vrouwtje was omdat ik nog twee pups bij me had. Maar na een goede scheerbeurt kwamen ze er achter dat ik toch een echte man was. Ik mocht al heel snel naar Nederland en kwam hier op een hele mooie grote boerderij in Friesland terecht, waar ik tijdelijk werd opgevangen. Kort daarna kwamen er twee mensen op bezoek. Ik was heel enthousiast en sprong steeds heel hoog. Deze mensen wilden ook met mij aan een soort riem lopen, maar daar had ik echt geen zin in. Een uur later liep ik met deze mensen mee naar hun auto en moest ik er in springen en ging de vrouw naast me zitten. Mijn opvangers zwaaiden nog en de auto ging rijden, dit was spannend want waar ging ik naar toe? Na een lange auto rit naar Arnhem mocht ik er uit en moest ik met die twee mensen naar binnen. Ze waren heel blij met mij en ze noemden zichzelf baasje en vrouwtje. Volgens mij hadden zij nog niet veel gegeten want er kwam kaas op tafel. Na een paar minuten heb ik hier lekker een stukje va n gepakt. Baasje en vrouwtje moesten hier om lachen. Ze hadden voor mij een mooie mand en allerlei speeltjes en lekker eten. Ik vond het fantastisch. Inmiddels heb ik ook al twee opleidingen op school gevolgd samen met vrouwtje. Ik ben voor beiden met vlag en wimpel geslaagd! Ook heb ik vrienden gemaakt. Mijn grote liefde is Pien. Pien is mijn buurvrouw en samen hebben wij het heel leuk. Mijn andere vrienden zijn Aika en Toby. Toby komt ook uit La Linea. We wandelen regelmatig samen en mag ik ook bij hun op bezoek komen en we zijn samen op vakantie geweest naar Zeeland. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik wil graag alle mensen uit het asiel en het opvanggezin bedanken voor mijn tweede kans!

Een poot en hele dikke knuffel van Bobby.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Niño

Omdat we binnen een half jaar twee van onze whippets hebben moeten laten inslapen, waren we op zoek naar een lief maatje voor onze laatste oude whippet. Op 3 juli 2012 hebben we Samson (hij heet nu Niño) van Schiphol opgehaald. Toen we in Nijverdal aan kwamen hebben de 2 honden in het bos kennis met elkaar gemaakt. Onze whippet was reuze enthousiast, terwijl Niño alleen maar angstig om zich heen keek en geen oog had voor die oude dame. Bij ons huis aangekomen durfde hij niet naar binnen, dat heeft ruim 3 kwartier geduurd. Toen hij eindelijk binnen was rende hij de kamer in en wilde via het raam naar buiten springen (arme ziel). We hebben hem maar even genegeerd en zijn gang laten gaan.Na een tijdje werd hij wat rustiger en ging af en toe even op de grond liggen, hij was natuurlijk doodop van de lange reis en alle nieuwe indrukken. De eerste weken was hij erg schrikachtig, om het minste of geringste vloog hij opzij. Nu, na bijna 9 weken, is het al een hele andere hond geworden. Als we gaan  wandelen komt hij naar je toe om zijn kop door de halsband te steken, achter het huis gaat hij helemaal uit zijn dak en ploegt de hele tuin om en in de mand  ligt hij met 4 benen omhoog te slapen. (als dat niet relaxed is)!! We kunnen ook rustig weg gaan, hij maakt niks kapot en is goed zindelijk en als we weer thuis komen krijgen we een warm onthaal! Hij geniet echt van de wandelingen maar houdt alles wel goed in de gaten. Als er iemand achter ons loopt is hij nog wel onrustig maar dat wordt ook met de dag beter. In het begin was hij bang wanneer er een fiets voorbij kwam terwijl hij nu al naast de fiets een hele wandeling maakt, echt geweldig! Spelen met andere honden doet hij nog niet, ze dagen hem uit, springen tegen hem aan, maar hij blijft gewoon stil staan. We hopen dat dat ook beter gaat worden als hij een keer los kan lopen, maar dat durven we nu nog niet. We vinden het een geweldige hond en zijn dolgelukkig dat we hem geadopteerd hebben.  Hij is zooooo vreselijk lief voor ons en wil de hele dag wel geknuffeld worden. We hopen dat we nog lang van onze oude whippet mogen genieten, maar wanneer de dag komt dat we afscheid van haar moeten nemen zullen we geen moment twijffelen om weer een galgo uit La Linea een warme mand te bieden!  Als laatste willen we nog even kwijt dat we vinden dat jullie allemaal super werk verrichten en dat we heel erg blij zijn dat we Niño mochten adopteren!!!!!!

Groetjes van Dennis, Pascalle, Roberto en Jolanda Evers.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Tessa

Op 26 juni 2012 mocht ik Tessa ophalen van Schiphol. Na bijna 2 jaar lang wikken en wegen ( mijn man en ik hebben immers al 2 honden) was het zover. De beslissing was genomen om een hondje uit La Linea te laten genieten van het leven wat wij konden bieden.En dat werd Tessa.. een ongeveer 14 maanden oud zwart Spaans Waterhondje met een witte bef wat al een half jaar in het asiel was..Tessa bleek een naam die erg bij haar past dus die hebben wij zo gelaten. Bij aankomst uit Spanje had ze al een nette knipbeurt gehad, en na een bad voelde zij zich helemaal Happy. Haar vacht komt alweer terug en ze glanst mooi. Vanaf dag 1 is Tessa een zeer gemakkelijk, sociaal en lief hondje. In huis gaat alles prima en ze was ook direct al zindelijk. 's Nachts slaapt zij in haar Bench en hoor je haar helemaal niet. Zij kan lekker gek doen als ze met haar vriendjes in de tuin aan het dollen is, maar ook heerlijk bij je voeten liggen uitrusten. Natuurlijk was alles vreemd voor haar, maar nieuwsgierig als ze is stapt ze overal onbevangen op af. Andere honden, Katten, Kinderen het maakt haar allemaal niets uit. Alles wordt uitbundig begroet en besnuffeld. De eerste keer op het strand rendde ze direct de zee in achter haar bal  aan.. ( iedere bal die ze ziet beschouwt ze als haar bal, dus ff opletten bij voetballende kinderen).  Ook blijkt Tessa een enorm springtalent.. hekje van 1:20 mtr hoog geen probleem. Weglopen doet ze gelukkig niet. Onze andere honden waren al snel aan haar gewend,en vooral onze Australian Shepherd teef  "Leetch"  (4 jaar) blijkt over een sterk moederinstinct te beschikken.. Met de ander , "Toby" een Wheaten Terrier reu van 7,5 jr is Tessa continu aan het bedenken wat voor kattekwaad ze nu weer uit kan halen.. een erg leuk gezicht als je zo'n blonde en een zwarte krullebol zij aan zij met de staart in de lucht bezig ziet in het bos of op het strand. Maar het grootste feest is natuurlijk met zijn drieën achter een bal aan, of onderzoeken welke tak nu het leukste is om mee te slepen.. Het liefst ook naar huis.. Er is inderdaad natuurlijk altijd veel discussie over het wel of niet adopteren van hondjes uit het buitenland. Natuurlijk geldt voor ieder dier waar je je over ontfernd: Bezint eer ge begint.. wees bewust van de verzorging die het beest nodig heeft. Wat mij wel opvalt is dat de hondjes uit La Linea vaak heel sociaal zijn, zich makkelijk aanpassen en het een kwestie is van dingen aanleren i.p.v. dingen afleren. Wij genieten in ieder geval iedere dag van onze Tessa..

Gr. Esther Rottier

Deel via facebook

Submit to Facebook

Sissi

Op 2 april 2012 is Sissi meegekomen op onze vlucht vanuit het asiel naar de opvang. Sissi werd opvanghond nr 13 en bleek inderdaad ook wat pech te hebben. Ze werd geadopteerd, werd ziek en kwam bij ons terug. Na ruim 3 maanden konden we haar niet meer laten gaan en werd ze ons speciale verjaardags kado! Sissi is ondertussen helemaal ingeburgerd en vermaakt zich prima in ons soms koude en natte kikkerlandje. Wij zijn alle 4 dol op haar en zijn heel blij dat Sissi op ons pad is gekomen. Natuurlijk blijven we ons inzetten om het asiel te ondersteunen er komen tenslotte bijzonder lieve honden vandaan....wij kunnen het weten! We bedanken het team uit Spanje en Nederland voor de goede zorgen.

Groetjes van Marcel, Klasina, Joël, Emma en Sissi Altepost.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Fe

Van 13 juli tot en met 9 augustus heb ik stage gelopen in het dierenasiel. De eerste dag heb ik de quarantaine-hokken schoongemaakt bij de dierenartskliniek. Fe (Dorma) was 4 maanden oud en had net een longontsteking achter de rug. Ik haalde haar uit haar hokje, ze legde haar kopje op mijn schouder en ik was op slag verliefd. Binnen een week was het geregeld, ze mocht mee naar huis! Op 9 augustus vlogen we samen met vijf andere honden naar Nederland. Fe mocht in een speciale tas bij mijn voeten en was super braaf! Terwijl we in de rij stonden om mijn koffer af te geven heeft ze geknuffeld met iedereen die maar wilde (of niet). In het vliegtuig heeft ze geen geluidje gemaakt en ik heb af en toe mijn hand in de tas gestoken om te kijken of het wel goed ging. Op schiphol won ze meteen mijn familie voor zich en intussen is ze ook al deel van onze 'roedel'. De eerste avond was ze erg druk, kon geen seconde stilzitten en heeft van alles uitgeprobeerd (van traplopen tot op de eettafel staan..) Maar na een tijdje nam ik haar op mijn schoot en viel ze in slaap. Nu gaat het erg goed, ze is al bijna zindelijk, kan een paar commando's en speelt graag, ook met de andere honden. We zijn allemaal gek op haar en lachen vaak om haar stunts. Zo probeert ze bijne elke dag mijn andere hond aan zijn riem haar bench in te trekken en valt ze in slaap in de raarste houdingen. Voor mijn stage wilde ik geen hond mee terug nemen, maar ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik van mening ben veranderd! Nogmaals bedankt voor de super stage, jullie doen geweldig werk daar!

Liefs, Tara en Fe

Deel via facebook

Submit to Facebook

Nicy

Hoi Peter en team. Op Maandag 16 Juli 2012 is Nica, ze het nu Nicy op Schiphol aangekomen. En ohhh wat duurde het lang voor ze door de deur kwam. Maar uiteindelijk was ze er dan. Buiten even plasje doen, lekker wat drinken en dan de auto in en ja nog 2,5 uur naar Belgié rijden!! Maar ze vond het geweldig in de auto. En maar naar buiten kijken. Ze blafte niet, piepte niet. Helemaal geweldig en natuurlijk onderweg een boterhammetje eten, want ze had honger. Eenmaal thuis gekomen zat er nog een Duitse Herder op haar te wachten onze Diégo en het klikte meteen!! Nu is ze bijna 3 weken hier en ze zijn onafscheidelijk die 2. Ze was onmiddelijk op haar gemak en voelde zich gelijk thuis. De eerste nacht heeft ze even gepiept en is even naar boven gekomen. 's nachts wel een plasje gedaan in de keuken maar daarna was ze onmiddelijk zindelijk. Kammen, wassen, zwemmen, wandelen, auto rijden, knuffelen, lekkertjes.......  Ze geniet van elke seconde van de dag.! Woensdag 18 Juli liep ze al los langs me en wijkt niet van m'n rechter knie. Alleen thuis blijven met Diégo ook geen probleem. Ze blaft niet piept niet, niks. Ze is een grote schat en als ze je recht in je ogen aankijkt met haar lieve oogjes dan smelt je gewoon. We zijn allemaal stapelgek op haar en Nicy op ons, ze is onze Spaanse princes en ze is thuis voor altijd. Dinsdag 17 Juli toch even naar DA met haar, want ze had behoorlijke oorontsteking aan beide oortjes en moest onder verdoving, zo'n pijn had ze de arme schat. Toen heeft hij gelijk haar tanden helemaal schoon gemaakt en die zijn weer spier wit. Haar vacht glimt als een spiegel nu en haar HD is geen probleem voor haar, ze doet alles en de glucosamine doet goed z'n werk. Ze staat rechter op haar poten want ze heeft spieren nu door al het wandelen. Eerst sleepte ze met haar teentjes van haar rechter pootje over de vloer, nu niet meer. We zijn met haar gaan zwemmen een paar X al en ze vindt dat geweldig om te doen. Gelukkig want dat is heel goed voor haar HD. Ze heeft geen pijn en is een super gelukkig meisje en luisterd al heel goed. Ze is het zonnetje in huis,  altijd even blij en als je haar aankijkt begint ze al te kwispelen. Ze is erg op ons alle 3 gericht en begint al te waken, zo schattig. Ze is wel bang alleen buiten te zijn met Diégo als het donker is en is vreselijk bang voor onweer, dan komt ze naar boven en kruipt onder ons bed. Daar voelt ze zich lekker veilig en dat is goed zo! Ze denkt wel nog steeds dat ze een schoothondje is, maar ik zeg haar steeds dat ze toch wel echt een DUITSE HERDER is.!!  En ze is een grote knuffelbeer en dat is zalig gewoon.! Mijn dochter en ik hebben op Facebook een pagina gestart " HULP VOOR DUITSE HERDERS" en daar staan alle Duitse Herders van Animal in Need,  La Linea op en nog veel meer!! Kom gerust eens neuzen.! :-)) Verder wil ik iedereen van Animal in Need hartelijk bedanken voor het super goed werk wat ze voor alle dieren doen daar, ik heb diep respect voor jullie. Ook voor de mensen van Animal in Need in Nederland. Super fijne mensen, goed geregeld allemaal, goede feedback, veel foto's en filmpjes gekregen van Nica/ Nicy. Alle dagen berichtjes over haar per mail, kortom alles super goed. Heel veel dank en diep recpect voor jullie allemaal. 

Hele lieve groetjes van de super gelukkige Nicy en van mij voor jullie allem

Deel via facebook

Submit to Facebook

Pixie

Wij hebben 8 mei Sanne opgehaald op Eindhoven, wat was ze klein! En wat waren we blij dat we haar eindelijk zagen en konden knuffelen. Ze was heel bang en trillerig, geen wonder, wat ‘n indrukken kreeg dat kleintje. Ook in de auto naar huis was ze ontzettend zenuwachtig. Nog steeds vindt ze het in de auto eng. Komt nog goed hoop ik. Nu is ze bina 3 maanden bij ons en het is net of ze er altijd al is geweest, ze voelt zich zo vertrouwd en thuis, heerlijk! En wat hebben we het getroffen met Sanne die nu Pixie heet, altijd blij en lief, ook ondeugend natuurlijk op z’n tijd, maar over het algemeen is het een schatje, ze is vanaf dag 1 alleen ‘s nachts beneden, nooit ‘n piepje gegeven, gaat braaf slapen, op de bank vaak, maar nu meestal voor de trapdeur naar boven, waakt nu al over ons. Maakt niets kapot als ze alleen is, gaat dan rustig slapen. Het is ‘n ontzettende knuffel, volgt me de hele dag overal ook. Eten gaat nu ook goed, was beetje probleem in het begin, lustte bijna niets, nu alles hahaha.Ze woog 2,5 kilo toen ze kwam, nu ze een half jaar is 12 kilo, is goed gegroeid, 3x zo groot!  Ze is goed gezond, heeft haar echte tanden al en heel sterk! We kunnen haar niet meer missen, is echt een gezinslid geworden. Ook met kinderen is ze stapelgek, nooit vals. Hier ‘n paar fotootjes van begin en nu.

Bedankt lieve Animal in Need, voor onze lieve Pix

Deel via facebook

Submit to Facebook

Benji

Eerst wat eraan vooraf ging: we waren op vakantie in Spanje en hadden via de website ons oog op Benji laten vallen, die al 2,5 jaar in het asiel zat. Toen ik hem in levende lijve zag, moest ik zomaar huilen, ik had zo het gevoel dat deze hond voor ons bestemd was ! Raar, maar waar. 2 weken moesten we op hem wachten, 25 juni konden we hem dan eindelijk ophalen in Eindhoven.Toen we thuis kwamen, bleek dat Benji zowat door een glazen ruit heen wilde lopen, blijkbaar had hij dit nog niet veel vaker gezien. Ook de TV vond hij maar een vreemd ding. De eerste ochtend liep hij per ongeluk in een sloot met kroos, zag het verschil niet tussen gras en kroos. Gelukkig bleek hij goed te kunnen zwemmen ! En de eerste harde regenbui vond hij maar niks, hij wilde daar echt niet in gaan staan ! Wat een cultuurshock moet het geweest zijn voor hem, vanuit de veilige kennel in La Linea naar een drukke wijk in Leiden. De 2e week kreeg hij dan ook een terugslag, was na het maandelijkse luchtalarm ineens overal bang voor. Met veel geduld en rustgevende pilletjes van Dr. Vogel kregen we daarna weer een vrolijke hond te zien. Benji is nu 3 weken bij ons. Hij is lief, op een rustige manier nieuwsgierig , sociaal naar andere honden en vriendelijk naar mensen. Hij houdt van zwemmen en ( helaas) van kattenjagen. Hij kan enorm hard rennen en slaapt het liefst op zijn rug met zijn poten in de lucht! Hij verstopt zijn kluiven in de tuin en als hij geblaf op TV hoort gaat hij met z'n koppie scheef voor het beeld staan. Hij luistert super, alsof er ooit al eens getraind is met hem, komt netjes voorzitten als je hem roept.  Vandaag is hij voor het eerst mee geweest naar het tuincentrum om hondenvoer te kopen: hij liep daar op zijn gemak alsof hij nog nooit anders gedaan had. We zijn superblij met hem, hij hoort echt bij ons !!!! Het is een kanjer en we hopen hem nog een heel lang leuk leven te geven!

Groetjes Geert, Elske en Benji.

Deel via facebook

Submit to Facebook

Meer artikelen...

Fiscaal doneren ?

U wilt de dieren in het asiel van (Animalinneed) La Linea de La Conception steunen door middel van een financiële gift . Uw gift is in veel gevallen fiscaal aantrekkelijk . Kijk hier voor mee informatie. 

Door uw donatie overleven wij.





Parasol Foundation

 master etiketten anro

twente watermagic

kei schoon allekabels logo

boxpress stubbe

x centrum

EDs Service diensten           Parasol Foundation


topcadeau

faunalandhunneke

ronaldingen

aloe verakoeman